Οι επιβήτορες της Κορινθίας και ο λαός που κοιμάται

Την συνολική εικόνα του του τόπου μας την ξέρουμε.

Υποδομές ανύπαρκτες (δρόμοι, λιμάνι, μαρίνες,), η όποια παραγωγή της καταπίπτει, η ανεργία αυξάνεται, ο κόσμος μεταναστεύει, οι επιχειρήσεις κλείνουν ή φυτοζωούν, ο τουρισμός δεν αναπτύσσεται και όλα αυτά όταν έχουμε την Αρχαία Κόρινθο τα Ισθμια την Αρχαία Συκυώνα,την Νεμέα κτλ, ένα τεράστιο πολιτιστικό και ιστορικό απόθεμα, περιβάλλον πανέμορφο, θάλασσες και ακτές ελκυστικές, δυνατότητες αγροτικής και μεταποιητικής παραγωγής τεράστιες.

Γνωστό είναι ότι σαν χώρα διανύουμε μια περίοδο καταστροφής, επιταχυνόμενης διάλυσης της οικονομίας, αδιεξόδου και φτώχειας για τους πολίτες (ελέω μνημονίων κλπ).

Και εμείς, πού φτάσαμε, πώς φτάσαμε ώς εδώ;
Ποιο είναι το μερίδιο της ευθύνης του καθενός για τούτη την κατάντια; Υπάρχουν βεβαίως οι απαντήσεις αλλά λίγοι τολμάνε να τις εκφράσουν, να τις διατυπώσουν, γιατί πονάνε…

Δύο (πάντα) είναι οι εξελικτικοί και αναπτυξιακοί παράγοντες σε κάθε κοινωνία
ό λαός και οι πολιτικοί εκπρόσωποί.
Εκ του αποτελέσματος και οι δύο απέτυχαν οικτρά.

Αυτοί που διαχειρίστηκαν την πολιτική εκπροσώπηση και την δημόσια κριτική ( τα τοπικά μέσα ενημέρωσης εννοώ) και όρισαν την κοινωνικοοικονομική πορεία της Κορινθίας και μας οδήγησαν στην εσχατιά της Ελλάδας και της Ευρώπης ( στο κατά κεφαλήν εισόδημα και στις αναπτυξιακές δράσεις και υποδομές) σε ακραίως ευθεία αντίθεση με τις πλουτοπαραγωγικές μας ικανότητές και δυνατότητες.
Υπήρξαν και υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις, που μόχθησαν πάλεψαν αλλά η γενική εικόνα δεν αλλάζει.

Τι έχει να παρουσιάσει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της Κορινθίας τα τελευταία 30 χρόνια ?
Την Κορινθία σε κοινωνικοοικονομικό καθοδικό σπιράλ,
την συντριβή της όποιας αναπτυξιακής δυνατότητας του τόπου μας,
την αντικατάσταση της αυτονόητης ανάγκης σχεδιασμού και ενότητας για την παραγωγική προοπτική του τόπου μας με την απόλυτη προχειρότητα ,
το κάνω ό,τι και όπως γουστάρω και
την ταπείνωση των πολιτών της.

Αυτοί οι επιβήτορες του τόπου μας αυτοί την έχουν καταστρέψει, από το 1990 και μετά, αν τους μετρήσεις δεν υπερβαίνουν του εκατό (100), εκατό σφετεριστές των ελπίδων μας, βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι, υπουργοί, αντιπεριφερειάρχες, εκδότες και οικονομικοί παράγοντες.
Όλοι αυτοί είδαν τον νομό ως βαθιά και γεμάτη τσέπη , καρέκλα ωφελειών και πάλκο προβολής της ματαιοδοξίας τους.
Ένα σύστημα, που κατέπνιξε τον τόπο μας, τον κόντυνε, τον έφερε στα μέτρα τους και στο «μπόι» τους, τον έβαλε στην παντελόνα, κονόμησε, κοκορεύτηκε, κορδώθηκε, ωφελήθηκε, προβλήθηκε…
Χαίρεται κύριε βουλευτά, χαίρεται κύριε Δήμαρχε, χαίρεται κύριε Περιφερειάρχα, χαίρεται κύριε Νομάρχη…

Ένα τσούρμο αρπαχτικών.
Απέναντι (?) σε όλους αυτούς υπάρχει και λαός που έχει πάθει πολλάκαι μυαλό δεν έβαλε.
Καταγγέλλει, αφορίζει, θυμώνει, οργίζεται αλλά καρφωμένος στον καναπέ με την φραπεδιά του και ψηφίζει και ξαναψηφίζει αυτούς τους ίδιους και να τους χειροκροτά

Αν παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε τα ίδια.
Τότε , ας τα λουστούμε και ας το βουλώσουμε!

Άρθρο του κυρίου Σπύρου Ζαφειρόπουλου όπως δημοσιεύτηκε στον προσωπικό του λογαριασμό στο fb.

Leave a Comment