Οι “επιτυχίες” ενός τραγικού εκπαιδευτικού συστήματος..

Αυτές τις ημέρες από την ώρα που ανακοινώθηκαν οι βάσεις για την εισαγωγή φοιτητών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας, όπως συμβαίνει συνήθως κάθε χρόνο, άλλοι χάρηκαν που έπιασαν τους στόχους τους και άλλοι λυπήθηκαν γιατί δεν τους έπιασαν. Τα συγχαρητήρια τα έχουμε πει και είναι από βάθος καρδιάς για όσους τα κατάφεραν. Συγχαρητήρια και για όσους δεν τα κατάφεραν επίσης γιατί δεν έγινε και τίποτα. Η ζωή πάντα θα συνεχίζεται.

Το θέμα είναι άλλο όμως και δεν το αναφέρει κανείς. Βλέπεις στο διαδίκτυο πίνακες επιτυχιών, από το τάδε σχολείο πόσοι πέρασαν, από το τάδε ίδρυμα πόσοι τα κατάφεραν και πάει λέγοντας. Το ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας ολόκληρης χώρας παραμένει σταθερά τραγικό, δεν αναφέρεται κάπου. Το ότι ένας νέος που φθάνει να τελειώσει την ιατρική ας πούμε παίζει και να είναι ουσιαστικά αμόρφωτος δεν το λέμε. Για την παπαγαλία του λυκείου δεν τα λέμε. Το ότι για κανά 2μηνο στο τέλος κάθε σχολικής σεζόν απομένουν στα λύκεια μόνο οι υπάλληλοι καθαριότητας, δεν το λέμε.

Δεν ξέρω γιατί, πάντως στην χώρα μας όλα είναι φτιαγμένα λάθος. Δεν είναι κακό να το παραδεχθούμε. Όλα είναι ευκαιριακά και εντελώς εκτός λογικής στημένα. Δεν είναι κακό να στηρίζεται στην εκπαίδευση κατά πολύ η οικονομία ενός κράτους. Είναι κακό που δεν της προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό για να την κάνει ελκυστική.

Άραγε θα αλλάξει κάτι στα χρόνια που έρχονται; Υπάρχει πιθανότητα; Δεν είμαι αισιόδοξος.

 

_______

© revista.gr – Άυγουστος 2017

 

Leave a Comment