Ο Δεκαπενταύγουστος, η πύρινη κόλαση και η ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή..

Ξημέρωσε η μεγάλη γιορτή της Παναγίας για την χώρα μας που από άκρη σε άκρη της τιμά την ημέρα αυτή ανέκαθεν. Σήμερα όμως η γιορτή συνέπεσε με την τραγωδία των πυρκαγιών που πλήττουν την ελληνική επικράτεια και που μέχρι στιγμής έχουν καταστρέψει τεράστιες εκτάσεις δασών και σίγουρα σε αρκετές περιπτώσεις έχουν απειληθεί και περιουσίες. Είναι αδύνατον να έχουμε καλή διάθεση και να γιορτάζουμε, όταν γνωρίζουμε πως κάπου κοντά μας έχει ξεσπάσει πύρινη κόλαση.

Το εύρος και η συχνότητα με την οποία ξέσπασαν αυτές οι φωτιές, μας παραπέμπουν στην προηγούμενη δεκαετία όπου και πάλι είχαμε ανάλογα φαινόμενα. Χωρίς καμία διάθεση για βιαστικά ή σίγουρα συμπεράσματα, αναρωτιόμαστε, πως είναι δυνατόν να συβαίνει αυτό το φαινόμενο. Είναι φυσικό φαινόμενο; Είναι εμπρησμοί; Οικονομικά συμφέροντα; Κι αν δεν είναι εμπρησμοί τότε τι είναι;

Μέσα στην καταστροφή στήνεται το αναμενόμενο πολιτικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που παρατηρούμε να συμβαίνει χρόνια στην Ελλάδα και που στηρίζεται πάνω στον πόνο και την καταστροφή. Οι κυβερνήσεις αμύνονται και οι αντιπολιτεύσεις επιτίθενται -σε επίπεδο λόγου όλα αυτά- για τα αίτια των κρίσεων. Οι ζημιές όπως και στην τωρινή συγκυρία των πυρκαγιών είναι ανυπολόγιστες.

Ο κρατικός μηχανισμός είναι μικρός για να αντιμετωπίσει μια τέτοια εξέλιξη όπως αυτή των τελευταίων ημερών με τα εκατοντάδες πύρινα μέτωπα σε όλη την χώρα. Οι δηλώσεις δίνουν και παίρνουν, “σχέδιο επίθεσης στην χώρα από το εξωτερικό”, “εμπρησμοί”, “ανικανότητα κυβέρνησης”, “πολιτική σκοπιμότητα” και άλλα που διαβάζουμε και βλέπουμε στους δέκτες μας.

Στην παρούσα φάση μας είναι αδιάφορο το που θα στρέψουν την κοινή γνώμη. Αυτό γιατί όποιος πολίτης έχει την απαραίτητη νοημοσύνη μπορεί να βγάλει κάποια προσωπικά συμπεράσματα. Αυτό που ενδιαφέρει όλους όμως είναι η όσο το δυνατόν γρηγορότερη καταστολή των πυρκαγιών, η ασφάλεια των δυνάμεων της πυροσβεστικής και ασφαλείας που επιχειρούν, η βοήθεια στο έργο τους από το κράτος. Να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης και όταν αυτό γίνει, να αποδοθούν ευθύνες. Να αποδοθούν όμως για μια φορά και να ερευνηθούν τα αίτια σε βάθος.

Αρκετή καταστροφή έχουμε αντικρίσει στη ζωή μας και είμαστε μόνο μια μικρή χώρα στον χάρτη.

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Leave a Comment