Πέλοπας Κιάτου, Κόρινθος ’06, ΠΑΣ Κόρινθος.. 6 αγωνιστικές, 6 τελικοί!

Το πρωτάθλημα της 1ης κατηγορίας έχει πάρει για τα καλά την άγουσα για το φινάλε και σε αυτό το σημείο, 6 αγωνιστικές πριν το τέλος, θα επιχειρήσουμε να δούμε λίγο σε τι κατάσταση βρίσκονται οι τρεις ομάδες που προηγούνται στον βαθμολογικό πίνακα αλλά και ποια ήταν η εικόνα τους στα ματς του Σαββάτου που μας πέρασε. Να σημειώσουμε δε ότι βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου τα προγνωστικά δεν μπορούν να έχουν ασφάλεια. Από ημέρες είχαμε γράψει ότι στα παιχνίδια που απομένουν, περισσότερο ρόλο θα παίξει η δύναμη και η αντοχή απέναντι στο άγχος.

 

Ο Πέλοπας δείχνει να αντέχει στην πίεση της κορυφής. Είναι αρκετός ο καιρός που παρουσιάζει ορθολογικό ποδόσφαιρο. Μπαίνει στο γήπεδο και γνωρίζει τι ακριβώς ζητάει από ένα παιχνίδι. Ο Μυργιώτης έχει πάρει φωτιά για τα καλά, και κάνει πράξη αυτό που λέγεται ως αστείο, ότι μπορεί δηλαδή να παίζει 3 μήνες το χρόνο ποδόσφαιρο και να βγαίνει πρώτος σκορερ. Βέβαια ακολουθεί κατα πόδας ο Πράττος, ο Παλογιαννίδης ζεστός όπως και οι Μπούκης, Πετρόπουλος αρκετές φορές φέτος. Δεμένη ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Σίγουρα το μεγάλο μερίδιο σε αυτή την ιστορία ανήκει στον κόουτς. Το Σάββατο απέναντι στον Τενεάτη που συνεχίζει να θέλει βαθμούς και κινδινεύει, οι Κιατανιώτες δεν έδειξαν να δυσκολεύονται. Πήρε σκορ από Μυργιώτη (2 γκολ – το ένα πέναλτι), Παλογιαννίδη και Μπούκη, με το συνολικό 1 – 4 να χρίζει σκόρερ και τον Ρομάριο από τους γηπεδούχους. Έτσι λοιπόν το ερχόμενο Σάββατο της 25ης Μαρτίου, ο Πέλοπας θα υποδεχθεί τον Αστέρα Δερβενίου. Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολος αντίπαλος είναι ο Αστέρας. Πρόκειται λοιπόν για κρας τέστ πριν από τις δύο επισκέψεις στην Κόρινθο. Η βαθμολογική διαφορά που έχουν αποκτήσει οι ερυθρόλευκοι είναι σίγουρα ένα σημαντικό στοιχείο, έστω κι αν δεν είναι ασφαλείας και αφήνει τα πάντα ανοιχτά. Στην ψυχολογία είναι κάτι που παίζει ρόλο ξεκάθαρα. Ο Τενεάτης έχει επίσης μεγάλη μάχη να δώσει στη συνέχεια. Πολλά κρίνει η παραμονή των ΑΟΛ – ΑΟΖ ή όχι στην Γ’ Εθνική κατηγορία. Και αυτός είναι ο λόγος που μέχρι το τέλος το ενδιαφέρον θα βρίσκεται και στην κορυφή αλλά και στην υπόθεση της παραμονής. Για να κλείσω, θεωρώ ότι ο Πέλοπας έχει τον πρώτο λόγο για το φετινό πρωτάθλημα. Αν συνεχίσει με αυτό το πρόσωπο κρατάει την τύχη στα πόδια του.

 

Στο Ξυλόκαστρο το Σάββατο έγινε ίσως το πιο θεαματικό παιχνίδι της σεζόν ανάμεσα σε Πανκαμαριακό και ΠΑΣ Κόρινθος. Μπορεί οι άμυνες των δύο ομάδων να μην πήραν άριστα, μας προσέφεραν όμως συνολικά 8 γκολ και μια ισοπαλία. Μια ισοπαλία μου μάλλον άφησε πικραμένους και τους δύο έτσι όπως πήγε, και λίγο περισσότερο την Μπάρτσα, καθώς έχασε πολύτιμο έδαφος στο κυνήγι του τίτλου. Η Κόρινθος δεν μπήκε καθόλου καλά στον αγωνιστικό χώρο και για σχεδόν 30 λεπτά δεν έδειχνε να πατάει στα πόδια της. Ο Πανκαμαριακός από την άλλη ήταν ενθουσιώδης και δυνατός, με έναν Ντοντάϊ χάρμα ιδέσθαι. Το 3 – 0 μέχρι το 30ο λεπτό τα λέει όλα για την εικόνα του ματς. Υπέροχα τα γκολ (2 ο Ντοντάϊ και ένα ο Τσάκας έπειτα από σέντρα του πρώτου). Μετά το 30 οι Κορίνθιοι έδειξαν να συνέρχονται και ξεκίνησαν την αντεπίθεση τους, με το σκορ τελικά του ημιχρόνου να είναι το 3 – 2, αφού αρχικά μείωσε ο Μούστα και ήρθε να κάνει δύο τα τέρματα για την ομάδα του ο Θανασάϊ. Το ημίχρονο έκλεισε με τους φιλοξενούμενους να πιέζουν και έτσι ξεκίνησε και το 2ο. Για να έρθει ο Ράπτης και να κάνει το 3 – 3. Έπειτα ξεκίνησε ένα “θρίλερ” με την μπάλα να πηγαίνει πάνω – κάτω. Εκεί που έδειχνε να πιέζει περισσότερο η Κόρινθος, εκεί ξαναχτύπησε ο Ντοντάϊ, που συνεργάστηκε εξαιρετικά με Καραγιάννη, Καραϊνδρο, Σκορβό και αφού ήρθε απέναντι με τον Αθανασόπουλο, τον νίκησε κάνοντας το 4 – 3. Ξαναπήρε το πάνω χέρι ο Πανκαμαριακός για τα επόμενα λεπτά και ήταν απειλητικός σε μερικές περιπτώσεις. Το γκολ ήρθε όμως από τους φιλοξενούμενους και αυτή τη φορά από τον Κούση (4 – 4 70ο λεπτό περίπου) που δέχτηκε την ασιστ του Ράπτη (που έπαιζε για αρκετά μεγάλο διάστημα με ενοχλήσεις στο πόδι) σε μια φάση που οι αμυντικοί του Πανκαμαριακού ζήτησαν φάουλ από τον κύριο Κεφιλή στο ξεκίνημα της φάσης. Μπορεί να είχαν απομείνει λίγα λεπτά για το τέλος όμως και οι δύο πάλευαν για τη νίκη. Πίεζαν το ίδιο, με την Μπάρτσα προς το φινάλε να το πράττει λίγο πιο εντατικά. Στο τέλος του αγώνα οι φιλοξενούμενοι ζήτησαν πέναλτι από τον κύριο Κεφιλή για ανατροπή του Κίτσιου μέσα στην περιοχή, σε μια φάση που μάλλον υπήρξε επαφή, με το παιχνίδι τελικά να συνεχίζεται. Ενώ λίγο νωρίτερα είχαν διαμαρτυρηθεί, ζητώντας πέναλτι για χέρι εντός περιοχής.  Με δέκα παίκτες τελείωσε το ματς ο Πανκαμαριακός, αφού είχε αποβληθεί ο εξαιρετικός νεαρός Τσάκας με δεύτερη κίτρινη κάρτα λίγο πριν το τέλος. Ένα ματς που τα είχε όλα και προσπάθησα να το αποτυπώσω και στις φωτογραφίες του Σαββάτου όσο περισσότερο μπορούσα. Ο Πανκαμαριακός σε μια εξαιρετική σεζόν, χαίρεσαι να βλέπεις το σύνολο του Χριστοδουλόπουλου που κυνηγάει κάθε παιχνίδι, ακόμη και χωρίς Ζήση. Νίκησε την Κόρινθο 2006 μέσα στο ΔΑΚ, έχασε στις λεπτομέρειες από τον Πέλοπα στο Ξυλόκαστρο, ήρθε ισόπαλος με την Μπάρτσα με το ασύλληπτο 4 – 4. Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια. Ο ΠΑΣ από την άλλη μου φάνηκε ότι είχε μείνει στη μεγάλη νίκη επί της συμπολίτισσας. Δεν “πάτησε” για σχεδόν 30 λεπτά σταθερά στο γήπεδο και έπειτα έπαιξε με άγχος. Παρόλαυτα πάλεψε και είχε τα αποθέματα για την ανατροπή μέχρι τελευταία στιγμή. Πολλά θα εξαρτηθούν στα ντέρμπι που ακολουθούν, με το πρόγραμμα να είναι ελαφρώς πιο βαρύ για τους παίκτες του Βασιλόπουλου σε σχέση με τους άλλους δύο. Έχει όμως τα φόντα και την ποιότητα και θεωρώ ότι έχει τις ίδιες καλές πιθανότητες που είχε μέχρι πριν το ματς του Ξυλοκάστρου.

 

Στον αθλητισμό και στο ποδόσφαιρο ειδικότερα, το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι τα προγνωστικά. Έπειτα από την ήττα στον Συνοικισμό και την απώλεια του κυπέλλου Κορινθίας, πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν, και τα περισσότερα ήταν απαξιωτικά για την ομάδα του Σταύρου Μπινιάρη. Ωστόσο στο pre game είχα σημειώσει ότι δεν είναι δυνατόν να ξεγράφει κανείς μια ομάδα με αυτό το ρόστερ και με αυτή την ποιότητα. Μπορεί τα σκαμπανεβάσματα να υπήρξαν έπειτα από τον Δεκέμβρη, τα αποτελέσματα να μην ήταν θετικά εσχάτως, όμως σε καμία περίπτωση η Κόρινθος ’06 δεν έπαψε να έχει επαφή με την κορυφή και αυτό που χρειάζονταν ήταν μια αφύπνιση. Αφύπνιση που ήρθε το Σάββατο απέναντι στον Ηρακλή Λεχαίου στο ΔΑΚ. Με αλλαγές στην σύνθεσή της, αφού έμειναν εκτός οι Γάλας, Ζαγοριανός, Αμπαδιωτάκης, επικράτησε του αξιόμαχου και νεανικού συνόλου του κ. Κριτσελά με 4 – 0 και ανανέωσε τις ελπίδες τίτλου. Δύο ακόμη τέρματα από τον ακούραστο Πέτρο Δημητριάδη και από ένα για Πετκοφ και Γκολέμη. Σημαντικό κέρδος η συμμετοχή των νεαρών Καρβέλη και Βρενόζι και η πολύ καλή τους παρουσία, ιδιαίτερα ο Καρβέλης. Για τον Ηρακλή τα έχουμε πει αρκετές φορές. Μια συμπαθέστατη και άκρως ποδοσφαιρική ομάδα. Το πρώτο ντέρμπι που θα κρίνει πολλά λοιπόν, έρχεται σχετικά σύντομα για τους Κορίνθιους που θα υποδεχτούν τον Πέλοπα. Μέχρι τότε βέβαια έχουν μια επικίνδυνη έξοδο στον Άσσο απέναντι στον Ολυμπιακό την επόμενη αγωνιστική. Όμως ειναι δεδομένο ότι οι συνάντηση με τους πρωτοπόρους στο δημοτικό στάδιο θα κρίνει κατά πολύ την υπόθεση τίτλος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι όπως πήγε το πράγμα, όσοι βιάστηκαν να κάνουν προβλέψεις για τον φετινό μαραθώνιο, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους. Οι ανατροπές έρχονται η μια πάνω στην άλλη και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε εμείς οι θεατές, είναι να απολαύσουμε με ψυχραιμία την αγωνία που θα μας προσφέρουν αυτές οι Χιτσκοκικές τελευταίες 6 αγωνιστικές. Όπως επίσης σίγουρο είναι και σε σχέση με όσα έγραψα παραπάνω για τους άλλους δύο, ότι και η Κόρινθος ’06 έχει τις ίδιες καλές πιθανότητες τίτλου.

Το πρώτο λόγο βέβαια έχει ο Πέλοπας Κιάτου και ακολοθούν οι συμπολίτισσες σχεδόν από την ίδια αφετηρία.

 

Αυτά έγιναν το Σάββατο που μας πέρασε, τα υπόλοιπα στο pre game της Παρασκεύης με αναλύσεις για όλες τις ομάδες της κατηγορίας αλλά και τα ματς της αγωνιστικής.

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Leave a Comment