Τουριστικά.. ~ Γράφει ο Κώστας Μιχόπουλος

Τα πρώτα χρόνια, όταν ξεκίνησε ο τουρισμός στην Ελλάδα, είχαμε συνολικά περί τις 300.000 ως 500.000 επισκέψεις ξένων το χρόνο. Τότε όμως το Ξυλόκαστρο και η περιοχή είχε σημαντικό μερίδιο από αυτούς, γύρο στις 40.000, που είχαν κινητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία του τόπου. Κόσμος δούλευε, μαγαζιά έκαναν τζίρο , αγροτικά προϊόντα διαθέταμε επί τόπου σε καλές τιμές, άλλη γιορτινή ατμόσφαιρα, συνωστισμός και από Ελληνες από αλλού, που ήθελαν να έχουν επαφή με τους ξένους, οικοδομική δραστηριότητα στο διάσημο πανευρωπαϊκά τουριστικό θέρετρό μας κτλ. Μέχρι και 20 γαϊδούρια είχαν επιστρατευτεί που κάνανε βόλτες τους ξένους αντί αδρής αμοιβής.-

Τώρα με 30.000.000 ξένους επισκέπτες το χρόνο!! στην Ελλάδα είναι ζήτημα αν η περιοχή του Ξυλοκάστρου, υποδεχτεί 200-300 άτομα! Λυπηρό να διαπιστώνει κανείς ότι κυρίως από αυτόν το λόγο, ο τόπος μας, εκτός από τη γενική οικονομική κρίση, μαστίζεται και από τη δική του, ίσως χειρότερη της πρώτης! Πλήρης ακινησία, αβελτηρία και παθητικότητα. Ευτυχώς που υπάρχουν για κανά δύο μήνες οι Ελληνες επισκέπτες, που έχουν από την εποχή της ανόδου κατοικίες και συνεχίζουν να έρχονται. Η οικονομία του Ξυλοκάστρου έχει φανερά καθίσει και το φαινόμενο δε μοιάζει να μας ανησυχεί! Μοιρολατρικά αποδεχτήκαμε την υποβάθμιση και την οικονομική περιθωριοποίηση. Κρίμα γιατί, χωρίς ίχνος τοπικισμού, έχοντας πολύ ταξιδέψει, ξέρω καλά ότι η περιοχή μας έχει σπάνια φυσική ομορφιά, ηλιοφάνεια και κλίμα από τα καλύτερα του κόσμου, πολιτισμό, συγκοινωνίες και πλεονεκτική γεωγραφική θέση, αναφορικά με τα τουριστικά ενδιαφέροντα, αφού η Αθήνα, οι Μυκήνες και η Επίδαυρος, η Ολυμπία, η Αρχ. Κόρινθος και οι Δελφοί μας περιβάλλουν σε ίσες περίπου χιλιομετρικές αποστάσεις.-

Τι να κάνουμε; Πολλά μπορούν να γίνουν και να επανακάμψει το τουριστικό ρεύμα, άλλά χρειάζεται προσπάθεια, πείσμα, αγώνας, συνεργασία, πρόγραμμα και στόχοι στους οποίους θ΄αφιερωθούμε. Σίγουρα θα υπάρξουν δυσκολίες από το τέρας της γραφειοκρατίας που καραδοκεί και νομοθετικά εμπόδια, που όμως ανατρέπονται σε χρόνο μηδέν, αν υπάρξει πολιτική βούληση. Αυτή όμως διαμορφώνεται αν πείσουμε και εν ανάγκη πιέζοντας ανελέητα εξαναγκάσουμε κάθε πολιτειακό παράγοντα να μας ακούσει και να δεχτεί τα αιτήματά μας.-

Με συντομία τρείς εφικτοί στόχοι τουριστικής ανάπτυξης:

Α) ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ (ΑΓΡΟΚΗΠΙΟ): Πρόκειται για μια έκταση 75 περίπου στρεμμάτων!! σε θέση εξαιρετική, αφού ίσως όμοιά της δεν υπάρχει στην Ελλάδα, που παραμένει ανεκμετάλλευτη και περίπου άχρηστη. Δεν προσφέρει τίποτα στον αγροτικό κόσμο, αλλ΄απασχολεί καμιά δεκαριά εμμίσθους. Αν η έκταση παρεχωρείτο στο Δήμο μας, και ο Δήμος την παραχωρούσε για κατασκευή και λειτουργία τουριστικού συγκροτήματος, δε μπορείτε να φανταστήτε τι μπορεί να γίνει εκεί!! Ονειρεύτηκα ένα χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει στο ανώτατο επίπεδο, με όλες τις ανέσεις, το λιγότερο 2.500 ξένους ανά πάσα στιγμή. Η ΠΕΟ να γίνει υπόγεια σ΄όλη την πρόσοψη και να ενοποιηθεί με το Δάσος, όπου όμως δεν θα επιτραπεί καμία κατασκευή, και θα παραμείνει προσιτό στην κοινή χρήση. Η παρουσία του Κέντρου Υγείας δίπλα είναι πλεονέκτημα, γιατί ο καθένας προτιμάει να είναι κοντά σ΄ ένα Σταθμό Πρώτων Βοηθειών. Αν μάλιστα μπορούσε ν΄αναβαθμιστεί, θα μπορούσε να προσελκύσει και ένα άλλο είδος παρατεταμένου τουρισμού, τον θεραπευτικό και των συνταξιούχων του Βορρά, όπως γίνεται μ΄επιτυχία στην Κροατία. Οι μισθωτοί του Αγροκηπίου φυσικά δεν θ΄απολυθούν, αλλά θα χρησιμοποιηθούν κάπου παραγωγικότερα. Οι ξένοι θ΄ απλωθούν, ως συνήθως, παντού στην περιοχή και αντιλαμβάνεστε τι αυτό σημαίνει!! Δεν συνεχίζω, αφήνω τον καθένα σας να φανταστεί τα άμεσα και έμμεσα οφέλη απ΄ αυτό το έργο, που μπορεί από μόνο του ν΄αναστήσει την οικονομία του τόπου μας.-

Β) ΠΑΛΗΟ ΓΗΠΕΔΟ: Άλλος ένας εξαιρετικός χώρος 17 περίπου στρεμμάτων που ευτυχώς ανήκει στο Δήμο. Και εκείνος παραμένει άχρηστος. Παρόμοια αξιοποίηση και εκεί είναι δυνατή, με την ΠΕΟ υπόγεια και καλαίσθητη ενοποίηση με την εξαιρετική παραλία, μέσα στα δέντρα, με δυνατότητα σπουδαίων κατασκευών. Τα 17 στρέμματα είναι τεράστια έκταση και μπορεί να γίνει και εκεί μεγάλη μονάδα υποδοχής 800 τουλάχιστον ξένων ανά πάσα στιγμή.-

Γ) ΠΑΡΚΟ ΚΥΛΟΦΟΡΙΑΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΙΟΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ:
Βρίσκεται δίπλα στα ωραία έργα που κοσμούν το Σύθα, το λιμάνι και την εξαιρετική παραλία που έχει δυτικά δημιουργηθεί, τα θέατρα, το ποδ. γήπεδο, τα γήπεδα τένις και μπάσκετ, δρόμους πρόσβασης και μερικά ποιοτικά δημιουργήματα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Δυστυχώς δεν χρησιμοποιείται κατά τον προορισμό του.αα Μπορεί όμως να μετατραπεί, με μικρή σχετικά δαπάνη, σ΄ ένα θαυμάσιο κάμπινγκ τροχόσπιτων με τις αναγκαίες παροχές νερού και ηλ. ρεύματος, μαζύ με μια ευρύχωρη προκατασκευή στο κέντρο, σαν χώρο υποδοχής, αναψυχής, προσφοράς προχείρου φαγητού και όσων άμεσα χρειάζεται ένας ταξιδευτής με τροχόσπιτο. Θα πρέπει να προστεθεί φροντισμένη πυκνή και σκιερή δενδροφύτευση. Όταν γίνει γνωστό νομίζω ότι θα προτιμηθεί και θα φιλοξενήσει, αντί μικρού αντιτίμου, πολλούς, αρκεί να μην το δούμε στενόκαρδα και ν΄αποβλέψουμε περισσότερο στα έμμεσα οφέλη.-
Οι λεπτομέρειες επαφίενται στη φαντασία των ειδικών και οι αναμενόμενες αντιρρήσεις παραπέμπονται στις καλένδες του άκαρπου σκεπτικισμού, των οπαδών της ακινησίας και των εχθρών κάθε προόδου.-

 

Το κείμενο είναι του κ. Κώστα Μιχόπουλου όπως δημοσιεύθηκε σε δημόσια ομάδα στο facebook με θέμα το παλαιό και το νέο Ξυλόκαστρο.

Leave a Comment