Aquaman (2018) ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018
Σκηνοθεσία: James Wan
Πρωταγωνιστούν: Jason Momoa, Amber Heard, Patrick Wilson, Nicole Kidman, Willem Dafoe
Διάρκεια: 2ω 23λ

Το Aquaman είναι η έκτη ταινία του DCEU (DC Extended Universe). Δικαιολογημένα κάθε κυκλοφορία του DCEU δημιουργεί κάποιες ανησυχίες στους φαν, καθώς υπάρχει ένα αμφιλεγόμενο ιστορικό προηγούμενων ταινιών όπως το Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) και το Suicide Squad (2016).

Τα προβλήματα του πρώτου ήταν το σενάριο και η ερμηνεία του Jesse Eisenberg ως Lex Luthor, ενώ του δεύτερου πήγαν πολλά πράγματα στραβά, με το κυριότερο να είναι η πίεση της παραγωγής στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο, που οδήγησε σε ένα προφανές βεβιασμένο αποτέλεσμα. Και μετά είναι το υποτιμημένο από τους κριτικούς Justice League (2017).

Ο Zack Snyder που είχε αναλάβει το σενάριο, το οποίο δέχθηκε αλλαγές μετά την αποχώρησή του, είχε δημιουργήσει, βάση όσων είναι γνωστών για την εκδοχή του, μια πολύ καλύτερη ιστορία από αυτήν που τελικά κυκλοφόρησε. Το πρόβλημα λοιπόν και εδώ προκύπτει από την παραγωγή. Τα προαναφερθέντα αποδεικνύουν ότι τα βασικότερα προβλήματα αυτών των ταινιών είναι τα σενάρια και η παραγωγή, καθώς η σκηνοθεσία τους και το casting είναι πάρα πολύ καλά.

Τι είναι αυτό που έκανε όμως επιτυχημένα το Man of Steel (2013,) το Wonder Woman (2017) ακόμα περισσότερο και τώρα το Aquaman; Η απάντηση είναι απλή. Η επιλογή των σεναριογράφων. Το πρώτο γράφτηκε από τους Christopher Nolan και David S. Goyer, ο οποίος δεν είναι και ο ικανότερος οπότε η επιτυχία είναι περισσότερο του Nolan. Το δεύτερο γράφτηκε από τον Allan Heinberg ο οποίος είναι συγγραφέας κόμιξ και συγκεκριμένα έχει γράψει και για την Wonder Woman. Και στο Aquaman συμμετείχε ο Geoff Johns ο οποίος και αυτός είναι συγγραφές κόμιξ της DC. Με λίγα λόγια ήταν σχετικοί επί του θέματος.


Ο Arthur (Aquaman) είναι γιος ενός φαροφύλακα και της πριγκίπισσας της Ατλαντίδας Atlanna. Μαθαίνει πως είναι ο διάδοχος του θρόνου και καλείται να τον διεκδικήσει από τον ετεροθαλή αδελφό του, σταματώντας έτσι έναν καταστροφικό για την ανθρωπότητα πόλεμο.

Το σενάριο ακολουθεί τη φόρμουλα επιτυχίας των origin ταινιών, αυτών δηλαδή που δείχνουν το ξεκίνημα ενός χαρακτήρα και εκτυλίσσεται ομαλά χωρίς να κουράζει μέχρι την κορύφωσή του. Υπάρχει πολύ δράση, μετριασμένο χιούμορ και συναίσθημα. Δεν καινοτομεί, είναι προβλέψιμο και παίζει εκ του ασφαλούς.

Ο σκηνοθέτης James Wan είναι γνωστός για τις ταινίες τρόμου Saw (2004), Insidious (2010), The Conjuring (2013), The Conjuring 2 (2016), ενώ πέρασε στις ταινίες δράσης με το Furious 7 (2015). Οπότε η επιλογή του για το Aquaman δημιούργησε απορία αλλά και προσδοκία για το αποτέλεσμα. Η δουλειά που έκανε είναι καταπληκτική. Η σκηνοθεσία έχει εξαιρετικά πλάνα στις σκηνές δράσης με έξυπνη κίνηση της κάμερας που δείχνει καθαρά όλα όσα γίνονται. Επίσης τα πλάνα του είναι μαγευτικά και εντυπωσιακά καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προσδίδοντάς της, μαζί με τα εφέ, τη φωτογραφία και τη μουσική, επικές διαστάσεις.

Τα εφέ χρησιμοποιούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό και είναι εξαιρετικά. Δεν είναι εσκεμμένα τελείως ρεαλιστικά και αυτό δίνει στην ταινία τον κόμικ χαρακτήρα της, είναι όμως εντυπωσιακά και παρά την εκτεταμένη χρήση τους δεν κουράζουν. Η φωτογραφία είναι και αυτή με τη σειρά της μαγευτική. Τα χρώματα είναι καταπληκτικά και πολύ έντονα, καταργώντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Το καστ αποτελείται από πολύ καλούς ηθοποιούς, όπως οι Jason Momoa (Aquaman), Amber Heard (Mera), Patrick Wilson (King Orm), Nicole Kidman (Atlana), Willem Dafoe (Vulko) και Dolph Lundgren (King Nereus), οι οποίοι αποδίδουν πολύ καλά τους χαρακτήρες τους και ανταποκρίνονται επιτυχώς στους συναισθηματικούς τόνους της ταινίας.

Το Aquaman είναι ένα πανέμορφο, εντυπωσιακό και μαγευτικό υπερθέαμα που αιχμαλωτίζει τον θεατή, ανταποκρίνεται στο μέγιστο στις προσδοκίες του κοινού και μετατρέπει έναν χαρακτήρα όχι και τόσο μεγάλου κύρους, στην αντίληψη του κόσμου, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ήρωες του DCEU.

Κριτική: 8/10


Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Leave a Comment