“Αιχμηρή” ανακοίνωση – απάντηση από τον Πέλοπα Κιάτου για τον χαρακτηρισμό “φωτοβολίδα”..

Αιχμηρή ανακοίνωση – απάντηση όπως αναφέρεται μέσα στον κορμό του κειμένου από το ΔΣ του Πέλοπα Κιάτου, αναρτήθηκε σήμερα από την σελίδα του συλλόγου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση των “Πελοπίδων”:

Πρόσφατα σε ””συνέντευξη τύπου”” που έδωσε ο πρόεδρος της Κορίνθου 2006 αποκάλεσε την ομάδα του Πέλοπα ”φωτοβολίδα” ,μόνον αυτός ξέρει γιατί.Η ομάδα του Κιάτου φέτος εκτός των μακρινών και δαπανηρών ταξιδίων είχε να αντιμετωπισει ομάδες με 5πλασιο και πλέον μπάτζετ από αυτό του Πέλοπα,και επίσης Δήμους τεράστιους σε σχέση με το Κιάτο,όπως ο Πειραιάς η Ρόδος Η Νίκαια ο Κορυδαλος κ.α.

Πώς είναι δυνατόν ο πρόεδρος μιας μικρής ομάδας σαν την Κόρινθο 2006 που έχει μόλις 12 χρόνια ιστορίας και αυτά μόνο σε τοπικά πρωταθλήματα και μόνο τα 4 η 5 στην α’ κατηγορία Κορινθίας, δεν έχει κατακτήσει ποτέ κανέναν τίτλο ,και σύμφωνα με την νοοτροπία του μάλλον δεν πρόκειται …..να πιάνει στο στόμα του το Κιάτο και τον Πέλοπα που έχει ιστορία από το 1926 και είναι ένα από τα επτά ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας με συμμετοχές πολλών ετών στη Γ Εθνική 19 ετών στη Δ’ Εθνική,μια κατάκτηση πρωταθληματος στη Γ’ Εθνική, 1 συμμετοχή στη Β Εθνική 19 πρωταθλήματα Στην Α κατηγορία ένα Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών και άλλη μια συμμετοχή ως φιναλίστ,10 κύπελλα Κορινθίας και το τελευταίο με αντίπαλο την ομάδα του [Κόρινθο 2006] και μάλιστα με την μισή ομάδα σε σχέση με αυτή που ξεκίνησε το πρωτάθλημα. Είστε ανιστόρητος κε και δεν μπορείτε να αποκαλείτε τον ΠΕΛΟΠΑ ΚΙΑΤΟΥ Φωτοβολίδα .. Σεβασμός….μια λέξη που πιθανόν να σας είναι Άγνωστη!! Παραθέτουμε αποσπάσματα της μεγάλης ιστορίας της ομάδας μας που μπορείτε εύκολα να βρείτε στο διαδίκτυο,γιατί κάποια στιγμή πρέπει να μάθετε…
και όσο εσείς ”γκρινιάζετε” για όλους και για όλα,
ο Πέλοπας Κιάτου θα συνεχίσει να παίρνει τίτλους!
_________________________________________________
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γ.Π.Σ. Πέλοψ Κιάτου
Επίσημη ονομασία Γυμναστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πέλοψ Κιάτου
Σύντομο όνομα Πέλοπας Κιάτου
Ίδρυση 1926
Έδρα Κιάτο Κορινθίας, Ελλάδα
wikidata (π • σ • ε )
Ο Γυμναστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πέλοψ Κιάτου[1] είναι αθλητικό σωματείο της Κορινθίας ιδρυθέν το 1926 και αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της τοπικής ποδοσφαιρικής ένωσης (Ε.Π.Σ. Κορινθίας).[2] Το ποδοσφαιρικό του τμήμα έχει αγωνισθεί επί σειρά ετών στα πρωταθλήματα της Γ΄ και της Δ΄ Εθνικής, ενώ την περίοδο 1980-81 μετείχε στο Νότιο Όμιλο της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.[3] Εδρεύει στην πόλη του Κιάτου και έχει χρώματα το ερυθρό και το λευκό. Από τις τάξεις του αναδείχθηκαν αρκετοί σημαντικοί διεθνείς ποδοσφαιριστές, όπως ο κυνηγός Αλέξης Αλεξανδρής, ο τερματοφύλακας Φάνης Κοφινάς, ο οπισθοφύλακας Νίκος Κουρμπανάς κ.α. Ως έδρα του χρησιμοποιεί το δημοτικό γήπεδο Κιάτου, χωρητικότητας 8.000 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 κύπελλο ερασιτεχνών Ελλάδας το 1991 στον τελικό της λεωφόρου Αλεξάνδρας και έχει άλλον έναν τελικό το 1973. Οι φίλαθλοι του ειναι πάντα στο πλευρό του και ιδιαίτερα εκδηλωτικοί.

Η Ε.Π.Σ. Κορινθίας ιδρύθηκε το 1946 έπειτα από πρωτοβουλία του Μιχαήλ Φιλιππίδη και του Κων. Τσουλούφα και την υποστήριξη άλλων παραγόντων του τοπικού ποδοσφαίρου. Πρίν την Ίδρυση της ΕΠΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ προ-υπήρχε η ΕΠΣ Αργολιδοκορινθίας. Τα σωματεία της Κορινθίας συμμετείχαν μέχρι τότε στο πρωτάθλημα της Ένωσης Αργολιδοκορινθίας που είχε έδρα την Κόρινθο.
Τα ιδρυτικά σωματεία ήταν επτά κι ένα εκτός συναγωνισμού:

Πέλοψ Κιάτου
Άρης Κορίνθου
Ολυμπιακός Λουτρακίου
Αχιλλεύς Κορίνθου
Ηρακλής Λεχαίου
Ηρακλής Ξυλοκάστρου
Ολυμπιακός Κορίνθου

Δεν κέρδισε την έφεση η Κόρινθος 2006

Όπως ανακοινώθηκε από την επίσημη σελίδα της Κορίνθου 2006 στο facebook σήμερα, η απόφαση για την έφεση που είχε καταθέσει για τον αγώνα με τον ΠΑΣ Κόρινθος βγήκε αρνητική. Θυμίζουμε ότι ο ΠΑΣ Κόρινθος είχε καταθέσει ένσταση για το προ μηνών ντέρμπι του Δημοτικού Σταδίου στην διοργανώτρια ΕΠΣ. Η πειθαρχική επιτροπή είχε τιμωρήσει την Κόρινθος 2006 κατοχυρώνοντας το ματς στην “Μπάρτσα” με σκορ 0 – 3. Επειτα η Κόρινθος 2006 είχε καταθέσει με την σειρά της ένσταση στην ΕΠΟ και η συνέχεια είναι πλέον γνωστή.

Η παραπάνω εξέλιξη σαφώς και είναι σημαντική καθώς η “Μπάρτσα” είναι πια το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την ανόδου στην Γ’ Εθνική κατηγορία της επόμενης σεζόν. Απομένουν βέβαια κάποια παιχνίδια καθώς και το ντέρμπι του Συνοικισμού, όμως το πάνω χέρι το έχει ο ΠΑΣ και θα πρέπει να “αυτοκτονήσει” για να χάσει τον τίτλο.

Η Κόρινθος 2006 όπως ανακοίνωσε θα προσφύγει στο διαιτητικό δικαστήριο έπειτα από την απόρριψη της έφεσης.

 

Για τον ρεκορντμαν Γιώργο Καραγκούνη και τον κόουτς Παντελή Κολλιάκο..

Στις ημέρες μας υπάρχει το ποδόσφαιρο των εκατομμυρίων, της διαφήμισης, του στοιχήματος, των ύποπτων προέδρων και ανθρώπων που καταπιάνονται με αυτό, όμως υπάρχει κάπου σε μια γωνίτσα, χωρίς προβολή συνήθως και το πραγματικό ποδόσφαιρο, εκείνο που μας αρέσει και αγαπάμε ακόμη.

Ο φίλος μου Γιώργος Καραγκούνης ανήκει στην δεύτερη κατηγορία που περιγράψαμε κάπως συνοπτικά παραπάνω. Από το περασμένο Σάββατο είναι πια ο γηραιότερος αθλητής που έχει πάρει συμμετοχή στην Γ’ Εθνική κατηγορία. Είναι ένας ρεκορντμαν με ένα ρεκορ που μάλλον πολύ δύσκολα θα καταφέρει κάποιος να “σπάσει” στο μέλλον. Σε ηλικία 48 ετών μπήκε να παίξει αλλαγή σε ένα ματς Γ’ Εθνικής με τα χρώματα του ΑΟ Ζευγολατιού απέναντι στην Προοδευτική. Αυτή η συμμετοχή έκανε τον γύρο της Ελλάδας και ο Γιώργος εισέπραξε πίσω όλα εκείνα που του χρωστούσε το ποδόσφαιρο, που υπηρέτησε αδιάκοπα και σχεδόν ερασιτεχνικά για μια ολόκληρη ζωή. Οι κόποι του δικαιώθηκαν και ο ίδιος μοιάζει να κέρδισε το πιο ακριβό πράγμα στον κόσμο, την μνήμη, την υστεροφημία.

Με τον Γιώργο συναντηθήκαμε πριν κάποια χρόνια στον Ηρακλή Ξυλοκάστρου. Τον βρήκα εκεί να παλεύει με ένα μάτσο πιτσιρίκια να κρατήσει την αξιοπρέπεια του συλλόγου σε μια εξόχως δύσκολη χρονιά. Παρότι άνθρωπος με υποχρεώσεις και οικογένεια, ήταν εκεί πρώτος στις προπονήσεις αλλά και στα ματς σε ένα πρωτάθλημα που περιμέναμε να τελειώσει για να ξεκινήσει η ανασυγκρότηση από την Β’ κατηγορία. Ο ίδιος όμως ξαναγράφω ήταν εκεί την ίδια στιγμή που αρκετοί άλλοι συντοπίτες μου, νεότεροι και πολυδιαφημισμένοι απουσιάζαν. Πιστός στο Κορινθιακό ποδόσφαιρο και στην μεγάλη η μικρή ιστορία κάποιων συλλόγων, δεν παράτησε ούτε λεπτό τον αγώνα του , ακόμη κι όταν το σκορ ήταν μεγάλο, ακόμη κι αν οι ήττες μερικές φορές έμοιαζαν με χαστούκια. Η κουλτούρα της πίστης στον αθλητισμό είχε ξεθωριάσει όμως ο Γιώργος έμοιαζε να έχει βγει ζωντανός από μια χούφτα πολέμους και να το διασκεδάζει στα σίγουρα. Παλαιάς κοπής μπαλαδόφατσα που με την ευγένειά του σε αιχμαλώτιζε ακαριαία. Αξιζε το δίχως άλλο στον συγκεκριμένο άνθρωπο το ρεκορ στην Γ’ Εθνική. Και αυτό το ήξερε καλά ο Παντελής Κολλιάκος. Το ήξερε και είναι ο μοναδικός προπονητής στο Νομό μας που θα σκέφτονταν να πράξει αυτό το υπέροχο που έπραξε το Σάββατο. Γιατί ο Παντελής ξέρει, γιατί ο Παντελής δεν ήταν μόνο ο κορυφαίος μπομπερ που όλοι θαυμάσαμε στο πρόσφατο παρελθόν και που έφτασε μέχρι την Α’ Εθνική, ούτε ο σύγχρονος κόουτς που μπορεί να καταφέρει πολλά. Είναι και ψυχή των γηπέδων, είναι και μυαλό που αγαπάει τόσο την μπάλα όσο ελάχιστοι στη χώρα μας.

Το Σάββατο θαυμάσαμε το μεγαλείο δύο ανθρώπων του αθλητισμού και το είχαμε απόλυτη ανάγκη να μας συμβεί κάτι τέτοιο. Γράφω το παρόν κείμενο σαν “ευχαριστώ” και για τους δύο και εύχομαι να συνεχίσουν με την ίδια αγάπη για αυτό που κάνουν χωρίς να αλλάξουν ούτε ένα στοιχείο από τον χαρακτήρα τους. Το τοπικό ποδόσφαιρο τους έχει ανάγκη.

*Η φωτογραφία που έκανε τον γύρο της Ελλάδος, για την ιστορία είναι τραβηγμένη σε ένα ματς στον Συνοικισμό της Κορίνθου πριν μερικά χρόνια, ΠΑΣ Κύψελος – Ηρακλής Ξυλοκάστρου – Α’ΕΠΣ Κορινθίας.

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Και τι κερδίζει η λογική μέσα σ’ένα τέτοιο κόσμο;

“Μα εμείς είμαστε διαφορετικοί” μου λέει η φίλη μου και κλείνει το τηλέφωνο. 

Και τι κερδίζουμε (;), αναρωτήθηκα εγώ, από μέσα μου, σε μια αστραπιαία σκέψη.

Η φίλη μου με γνωρίζει καλά, από το σχολείο ακόμη αυτά συζητούσαμε. Επειτα επέστρεφα πάντοτε σε εκείνη για να πάρω την συμβουλή της, είτε με την γυναικεία ματιά της πάνω στα δικά μου προσωπικά, είτε για ν’ακούσω με ανακούφιση στο τέλος εκείνο το “εμείς είμαστε διαφορετικοί”. Ωραία, και τι κερδίζουμε; Επιμένω.

Η ζωή πια κοντεύει να πιάσει εκείνο τον ικανό αριθμό χρόνων που κάνει του ανθρώπους να τους αποκαλούν μεγάλους ή σιτεμένους ή ώριμους. Τέλος πάντων, μπορεί να απέχει λίγο ακόμη αυτή η φάση από το παρόν αλλά όχι και πολύ. Κοιτάζοντας πίσω ένας ολόκληρος στρατός στιγμών ακολουθεί. Στιγμές πεθαμένες με όψη ολοζώντανη. Είναι δύσκολο πράγμα να τις κουμαντάρεις αυτές, βρίσκονται συχνά σε απόσταση αναπνοής και μερικές φορές ξεπετάγονται κιόλας μπροστά σου. Όμορφα καλοκαιρινά βράδια, κορίτισα που αγάπησες και βγήκαν σκάρτα ή βγήκες σκάρτος εσύ, δύσκολες και όμορφες ημέρες, λιακάδες και απώλειες, κατακτήσεις, αποτυχίες, μοναξιά, πολυκοσμία, κούραση. Όλα μαζί και σε αφθονία.

Ποιος είναι εκείνος που είπε πως το μυαλό μας είναι υπολογιστής; Εκανε λάθος, προφανώς. Οι υπολογιστές εκτός από άψυχα όντα, δεν διαθέτουν την ίδια πολυπλοκότητα. Εμφανίστηκαν στον γνωστό κόσμο για να διευκολύνουν την κατάσταση, όχι να την δυσκολέψουν, όπως συνήθως λατρεύει να κάνει ένα μυαλό. Ένα οποιοδήποτε μυαλό, μα κυριώς όλα τα διαφορετικά, τα δουλεμένα, τα εκπαιδευμένα για σύνθετες συναρτήσεις.

Και τι κερδίζουμε λοιπόν φίλη μου; Συχνά αναρωτιέμαι εσχάτως. Τι μπορεί να κερδίζουμε που φροντίσαμε για μια ολόκληρη ζωή μέχρι σήμερα να συμπεριφερόμαστε στο σύμπαν με τον ορθό τρόπο; Που πήγε τόση καλοσύνη, τόση λογική; Δεν είναι κρίμα να αγνοείται; Και γιατί ενώ απ’την εφηβεία μας ακόμη είπαμε θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, έφθασε η ώρα που κόσμος δείχνει να αλλάζει εμάς; Γιατί μας αλλάζει και καλό είναι να το αποδεχθούμε. Βυθιστήκαμε μέσα του, μας ρούφηξε, πήρε όλη μας την ενέργεια, όπως κάνει με τόσους άλλους και θα συνεχίζει εις τον αιώνα να κάνει.

“Μα εμείς είμαστε διαφορετικοί” γιατί έτσι. Γιατί το λέμε εμείς. Γιατί όταν συζητάμε μαζί και παρέα με ελάχιστους ακόμη καταλαβαινόμαστε. Τα όνειρα έτσι έχουν κάποια αξία, πιάνουν τόπο. Αλλά και πάλι το λέμε μόνο εμείς. Πέρα από το εμείς τι έχει γίνει; Κόλαση; Η παράδεισος; Δεν καταφέρνω να βρω την απάντηση και πιστεψέ με την ψάχνω με αγωνία.

Μέχρι τότε όμως επιτρεψέ μου να σου πω ότι δεν είμαστε καθόλου διαφορετικοί. Στην πραγματικότητα είμαστε απλώς τυχεροί που έχουμε τα εφόδια και μπορούμε να εκφράσουμε την αγωνία μας. Αυτή η αγωνία είναι που σκοτώνει τον κόσμο. Τα αναπάντητα ερωτήματα που βασανίζουν τα μυαλά. Όσο λιγότερο εκπαιδευμένα είναι να την αντέχουν, τόσο καλύτερα ίσως, όσο και χειρότερα.

Ερχονται οι άνθρωποι στον κόσμο ετούτο και δεν έχουν ιδέα τι να κάνουν με τις ζωές τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μαθαίνουν παρά μόνο όταν είναι αργά. Εντελώς αργά. Μακάρι να είμαστε από εκείνους που θα μπορέσουν να εκτιμήσουν, σύντομα, το μεγαλείο του να ξυπνάς το πρωί και να βλέπεις τον ήλιο ή τη βροχή, και τότε ναι, φίλη μου, θα μπορώ με βεβαιότητα να δηλώσω κι εγώ πως “είμαστε διαφορετικοί”.

Σ.Ν.

 

 

 

 

Το άδοξο τέλος των Ηρώων της επανάστασης του 1821

Σε λίγες μέρες όλοι εμείς οι νεοέλληνες θα τιμήσουμε την εξέγερση των προγόνων μας εναντίον των Οθωμανών κατακτητών το 1821. Θα ακουστούν, όπως πάντα διθυραμβικά λόγια, για τους ήρωες – αγωνιστές του 1821. Για όλους αυτούς του ανθρώπους που έδωσαν τα πάντα για να υπάρχει η σημερινή ελεύθερη πατρίδα. Ποιο ήταν όμως… το ευχαριστώ εκ μέρους της τότε ελληνικής πολιτείας προς αυτούς; Σπάνια σκύβουμε σε αυτή τη όχι και τόσο ευχάριστη πλευρά!
Σε ποιους άραγε απευθύνεται αυτός ο πρόλογος; Η απάντηση είναι απλή. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που μέσα σε μία νύκτα έγιναν ηγέτες της Επανάστασης του ’21, θυσιάζοντας την ζωή τους και τις περιουσίες τους για την ελευθερία της πατρίδας και δυστυχώς δεν έτυχαν ανάλογης μεταχείρισης από το ελληνικό κράτος.
Μπορεί αυτοί να έδωσαν ό,τι είχαν για την επανάσταση, αλλά πολύ γρήγορα αγνοήθηκαν από την ελεύθερη Ελλάδα.
Διαβάστε αυτήν την ενδιαφέρουσα έρευνα και διαπιστώστε μόνοι σας πόσο αχάριστος μπορεί να είναι ένας λαός στους ανθρώπους που έδωσαν κυριολεκτικά το αίμα τους και την ζωή τους για την πατρίδα τους.
Είπαμε. Η Ιστορία διδάσκει.
Αναλυτικός κατάλογος αγωνιστών που αγνοήθηκαν από την ελεύθερη Ελλάδα!

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:
καταδικάστηκε μια φορά σε φυλάκιση το 1825 από τον Μαυροκορδάτο και την παρέα του και μια σε θάνατο (1833) από την αντιβασιλεία του Όθωνα που τελικά μετατράπηκε σε ισόβια, για στάση εναντίον του βασιλέως και κλείστηκε στη γνωστή ποντικότρυπα-φυλακή του Ναυπλίου. Αποφυλακίστηκε με εντολή του Όθωνα λίγους μήνες αργότερα και τελικά πέθανε στις 4 Φλεβάρη 1843.

Γεώργιος Καραϊσκάκης:
Στις 2 Απρίλη 1824 οδηγήθηκε σε δίκη από τον «πατριώτη» Μαυροκορδάτοκαταδικάσθηκε σε θάνατο που μετατράπηκε
από τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε πλήρη στρατιωτική καθαίρεση και λίγους μήνες αργότερα επανήλθε στα αξιώματά του.
Δολοφονήθηκε ανήμερα της γιορτής του 23 Απρίλη 1827 στη Μάχη του Φαλήρου, μάλλον από τσιράκια του Μαυροκορδάτου, καθώς επέστρεφε στο ελληνικό στρατόπεδο μετά το τέλος της μάχης.
Οδυσσέας Ανδρούτσος:
Δολοφονήθηκε από πρωτοπαλίκαρα του Μαυροκορδάτου στις φυλακές της Ακρόπολης στις 5 Ιουνίου 1825.
Ο γενναίος πολεμιστής λόγω της έντονης προσωπικότητάς του ήρθε σε σύγκρουση με σημαντικούς πολιτικούς της εποχής, γεγονός που οδήγησε σε συνεχείς προσπάθειες για την εξόντωσή του. Κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό, φυλακίστηκε και τελικώς δολοφονήθηκε με βάναυσο τρόπο. Οι δολοφόνοι του πέταξαν το σώμα του από την Ακρόπολη και εμφάνισαν την υπόθεση ως απόπειρα δραπέτευσης.
Αθανάσιος Διάκος:
Συνελήφθη αιχμάλωτος από τον Ομέρ Βρυώνη στη Μάχη της Αλαμάνας στις 24 Απρίλη 1821 και μετά την άρνησή του να προσκυνήσει τους Πασάδες κάηκε ζωντανός αφού πρώτα οι Τουρκαλβανοί τον σούβλισαν επί 4 ώρες.
Αδελφοί Υψηλάντη:
Αλέξανδρος – Μετά την ήττα του στο Δραγατσάνι (7 Ιουνίου 1821) ο Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1827. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε έκτοτε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος.
Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του στις 31 Ιανουαρίου 1828 πέθανε στη Βιέννη μέσα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και μιζέριας.
Η τελευταία του επιθυμία ήταν η καρδιά του να απομακρυνθεί από το σώμα του και να σταλεί στην Ελλάδα.
Δημήτριος – παρά τις πάμπολλες διώξεις εναντίον του κατάφερε να επιβιώσει.
Διορίστηκε τελικά στην Ελεύθερη Ελλάδα αρχιστράτηγος των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων και πέθανε στο Ναύπλιο τον Αύγουστο του 1832 χωρίς περιουσία….
Μαντώ Μαυρογένους:
Απεβίωσε στην Πάρο από την πείνα και την εξαθλίωση και έχοντας δαπανήσει όλη της την περιουσία στον αγώνα – περίπου 500.000 γρόσια!
Αυτή η ευγενική και ρομαντική ηρωίδα του αγώνα, που έδωσε τα πάντα για την επανάσταση και βίωσε ένα θυελλώδη έρωτα με τον Δημήτριο Υψηλάντη στα πεδία των μαχών, ο οποίος όμως έληξε άδοξα βυθίζοντας την ίδια στην κατάθλιψη.
Η μεγάλη ηρωίδα αναγκάστηκε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής της πάμπτωχη, ξεχασμένη και παραγκωνισμένη από την ίδια της την οικογένεια.
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα:
Δολοφονήθηκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι στις Σπέτσες στις 22 Μαΐου 1825 από Σπετσιώτες «πατριώτες» καθώς προσέβαλε την τιμή τους κι ενώ η Ελλάδα σπαράσσονταν από τον εμφύλιο!!! Η Μπουμπουλίνα, η μεγάλη καπετάνισσα, έδωσε την περιουσία της για τον αγώνα, και θρήνησε ένα γιο στην επανάσταση.
Θύμα και αυτή του εμφυλίου πολέμου αποσύρθηκε στις Σπέτσες, όπου έπεσε θύμα δολοφονίας από την οικογένεια της γυναίκας που ερωτεύτηκε ο γιός της.
Η ελληνική πολιτεία έκλεισε την υπόθεση και δεν αναζήτησε καν τους δράστες.
Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς:
Για τις υπηρεσίες του στον αγώνα το 1839 το κράτος του Όθωνα τον συνέλαβε με την κατηγορία της συνωμοσίας και τον βασάνισε φριχτά έως ότου έχασε το φως του! Έτσι τυφλόςπεινασμένοςάστεγοςκαι ξεχασμένος από όλους θα πεθάνει από το κρύο και την πείνα το χειμώνα του 1849 χωρίς να δεχθεί ΠΟΤΕ να λάβει κανένα βοήθημα από το κράτος…
Ιωάννης Μακρυγιάννης:
Μετά το τέλος της επανάστασης άρχισε να γράφει τα Απομνημονεύματά του, τα οποία αποτελούν δείγμα της δημώδους γλώσσας στην νεοελληνική γραμματεία. Ήρθε σε αντίθεση με τους οπαδούς του Καποδίστρια, και αργότερα με τον Όθωνα.
Έλαβε μέρος στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου. Το 1852 καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία ότι σχεδίαζε τη δολοφονία του Όθωνα, αλλά το 1854 αφέθηκε ελεύθερος. Το 1864 ονομάστηκε αντιστράτηγος και πέθανε λίγο μετά στο μόνο πράγμα που του απέμεινε, το σπίτι του κάτω από την Ακρόπολη.
Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας:
Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας από την ΚέρκυραΥπουργός εξωτερικών της Ρωσίας όταν ξέσπασε η επανάσταση.
Το 1827 η εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας του αναθέτει το αξίωμα του κυβερνήτη. Αφού πούλησε την τεράστια περιουσία του διέθεσε όλα τα χρήματα για την ανόρθωση της Ελλάδας (περίπου 5.000.000 ρούβλια).
ΑΡΝΗΘΗΚΕ να λάβει μισθό από το δημόσιο ταμείο και προτίμησε μια λιτή ζωή και χωρίς προκλήσεις, δείχνοντας ιδιαίτερη φροντίδα στις χήρες, τα ορφανά και τους αγωνιστές της Επανάστασης.
Στις 27 Σεπτέμβρη 1831 δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο από τον αδελφό και το γιο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη καθώς «τόλμησε» να τα βάλει με τα μεγάλα τζάκια.
Αντώνης Οικονόμου:
ο άνθρωπος που ξεσήκωσε το λαό της Ύδρας το Μάρτη του ‘ 21. Δολοφονήθηκε από Υδραίους φονιάδες στις 16 Δεκέμβρη του 1821 με εντολή των Υδραίων προκρίτων γιατί τους «χάλαγε τη σούπα»…
Παναγιώτης Καρατζάς:
Ο τσαγκάρης από την Πάτρα που… πρόλαβε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, κήρυξε την Επανάσταση στην Πάτρα και ξεσήκωσε τον λαό της παίρνοντας φαλάγγι τους Τούρκους. Δολοφονήθηκε στις 4 Σεπτέμβρη 1821 από το ρουφιάνο «συμπολίτη» του Θάνο Κουμανιώτη στη Μονή Ομπλού έξω από την Πάτρα ύστερα από άνωθεν εντολή.

Παρακολουθήστε επίσης το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ από την «Μηχανή του Χρόνου» του Χρήστου Βασιλόπουλου με τίτλο «Το άδοξο τέλος των ηρώων του 1821» και με ημερομηνία 25-11-2011

Πηγή: Ιστολόγιο Βασίλη Φορτούνη

Η μάζα θεωρεί “τρελό” οποιονδήποτε δεν ανήκει στη “συλλογική τρέλα”

Δοκίμασε να σκεφτείς ελαφρώς διαφορετικά από τον κόσμο και όλοι θα αρχίσουν να σε υποπτεύονται: κάτι δεν πάει καλά, είσαι τρελός.

 

Εάν ανήκεις στη μάζα, θεωρείσαι λογικός. Μπορεί η μάζα να είναι στα πρόθυρα της τρέλας, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Εσύ πρέπει απλά να ανήκεις στη μάζα και να συμπεριφέρεσαι όπως όλοι οι άλλοι. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Δεν υπάρχουν περιθώρια για την ατομικότητα. Τα άτομα κλείνονται σε ψυχιατρείο.

Τρελό θεώρησαν τον Βούδα, τρελό θεώρησαν τον Ιησού, τρελό θεώρησαν τον Σωκράτη.

Οι μάζες θεωρούν τρελό οποιονδήποτε δεν ανήκει στη συλλογική τρέλα, οποιονδήποτε ξεφεύγει από αυτήν. Αλλά αυτή η τρέλα είναι ο μοναδικός τρόπος για να εξαγνιστείς!

Ο άνθρωπος δεν είναι ένα ον αλλά μια διαδικασία, δεν είναι ένα ον αλλά ένα γίγνεσθαι. Ο σκύλος γεννιέται και πεθαίνει σκύλος.Η κατάσταση δεν είναι η ίδια όσον αφορά τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μπορεί να γεννηθεί άνθρωπος και να πεθάνει σαν Βούδας! Καμιά άλλη ύπαρξη, εκτός του ανθρώπου, δεν εξελίσσεται ανάμεσα στη γέννηση και στον θάνατο. Αλλά για να φτάσεις σε αυτό θα πρέπει να είσαι ο κεραυνός που θα κάψει ό,τι σάπιο υπάρχει μέσα σου.

Πρέπει να είσαι αρκετά τρελός για να πας πέρα από όλες τις υποκρισίες, όλες τις ιδιομορφίες, όλες τις μάσκες που ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει για να μείνει εκεί που είναι, για να μην εξελιχθεί. Η μάζα, ο κόσμος, θα καταδικάσει όλους τους “επαναστάτες”, όλα τα επαναστατικά πνεύματα και θα πει πως είναι οι καταστροφείς. Αλλά για να δημιουργήσεις πρέπει πρώτα να καταστρέψεις. Εάν δεν καταστρέψεις ό,τι είναι άσχημο και κατακριτέο, δεν μπορείς να δημιουργήσεις την ομορφιά και το ωραίο.

Εάν δεν καταστρέψεις την ψευτιά, δεν μπορείς να ανοίξεις δρόμο στην αλήθεια. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να μην μισήσεις αυτόν τον τύπο ανθρώπων, που διαταράσσουν τον ύπνο σας, τα ψέματα σας που σας κάνουν να αισθάνεστε ασφαλείς και σας παρηγορούν.

Είναι φυσικό ο κόσμος να μισεί τον άνθρωπο της αλήθειας: είναι ένας “ταραξίας” με τα ψέματα σου αισθάνεσαι σίγουρος και ξαφνικά έρχεται εκείνος να υποκινήσει την αμφιβολία μέσα σου και να ταράξει την πίστη σου. Η αλήθεια βρίσκεται πάντα σε αντίθεση με τα δόγματα των μαζών. Η αλήθεια είναι ατομική και οι μάζες δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια. Στις μάζες ενδιαφέρουν οι παρηγοριές και οι ανέσεις.

Οι μάζες δεν αποτελούνται από εξερευνητές, από ανθρώπους που αγαπούν τις περιπέτειες, από άτομα που προχωρούν στο άγνωστο, χωρίς φόβο, και ριψοκινδυνεύουν την ζωή τους για να ανακαλύψουν ποια είναι η σημασία της ζωής τους και ολόκληρης της ύπαρξης. Οι μάζες θέλουν απλά να τους διηγηθείς γλυκές ψεύτικες ιστορίες, άνετες και επωφελείς. Άνευ κόπων και βασάνων επαναπαύονται και χαλαρώνουν μέσα στην ψευδαίσθηση τους που τους χρησιμεύει για παρηγοριά.

Η μάζα μισεί όποιον θέλει να είναι “Άτομο”, όποιον θέλει να ακολουθήσει ένα δικό του ιδιαίτερο μονοπάτι, ένα στυλ ζωής.

Οι μάζες θέλουν να είσαι απλά “ένας σαν και αυτούς”. Ο διαχωρισμός σου τους κάνει να φοβούνται!

Θέλουν να είσαι πράος, υπάκουος και υπόδουλος.

Εάν, με κάποιο τρόπο καταφέρεις και τους ξεπεράσεις δεν θα σε συγχωρέσουν ποτέ.”

Πηγή: Ιαθειήν

Η θρυλική σειρά της ΕΡΤ1 που γυρίστηκε στο Τολό στα τέλη του ’80 και οι ηθοποιοί έμεναν σε Κάμπινγκ!

Η σειρά «Στο κάμπινγκ» προβλήθηκε το 1989. Το σενάριο υπογράφει ο Λυγουριάτης Κώστας Γκάτζιος με πρωταγωνιστή τον Φιλιατρινό Νίκο Καλογερόπουλο.

Στις 7 Μαΐου 1989 προβλήθηκε το πρώτο επεισόδιο της σειράς «Στο κάμπινγκ» από την ΕΡΤ1.  Κεντρικοί χαρακτήρες ήταν οι εργαζόμενοι ενός κάμπινγκ στην Πελοπόννησο, ο ιδιοκτήτης Τάκης, τον οποίο υποδυόταν ο ηθοποιός Τάκης Μόσχος, ο Μήτσος, που φρόντιζε τα άλογα και τον υποδυόταν ο Νίκος Καλογερόπουλος, ο ναυαγοσώστης Τεό και η Γερμανίδα Σαμάνθα, που έπαιζε η ηθοποιός Τζούλια ντε Ρος.

Το σενάριο είχε υπογράψει ο οδοντίατρος στο επάγγελμα και εμπειροτέχνης θεατρικός συγγραφέας Κώστας Γκάτζιος από το Λυγουριό, ο οποίος εμπνεύστηκε την υπόθεση από τις καλοκαιρινές του διακοπές σε ένα κάμπινγκ. Τότε «γεννήθηκε» ο χαρακτήρας του Μήτσου, τον οποίο έγραψε έχοντας στο μυαλό του τον Νίκο Καλογερόπουλο.

Το Κάμπινγκ ΕΡΤ1 1989

Αφού ολοκληρώθηκε το σενάριο και βρήκαν τους βασικούς συντελεστές, συμφώνησαν με την ΕΡΤ να γίνει σειρά. Ο Γκάτζιος προσάρμοσε το σενάριο, καθώς το προόριζε για ταινία και έκανε πρόταση στον σκηνοθέτη Ανδρέα Θωμόπουλο, ο οποίος δέχτηκε αμέσως μόλις το διάβασε, καθώς ήταν λάτρης των κάμπινγκ.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε Δρέπανο και Τολό, στο κάμπινγκ Τρίτων όπου το συνεργείο και οι ηθοποιοί έμεναν πράγματι σε σκηνές από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο. Οι κομπάρσοι ήταν όντως παραθεριστές, ενώ τα γυρίσματα ξεκινούσαν από νωρίς το πρωί και τελείωναν με τη δύση του ηλίου.

Ο Καλογερόπουλος ενσάρκωσε δύο χαρακτήρες, τον Μήτσο και τον Μάιμο, ο οποίος αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό για τις ξεκαρδιστικές του ατάκες.

Η ερμηνεία του ήταν εξαιρετική και όπως είχε πει, ταξίδεψε στο χωριό του για να μελετήσει τον ρόλο, ενώ πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν οι προσωπικές του εμπειρίες και οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες που είχε δει.

Τη μουσική των τίτλων αρχής έγραψε ο συνθέτης Παναγιώτης Καλαντζόπουλος. Ήταν μια κωμική σειρά με φόντο την ελληνική θάλασσα και τα ευτράπελα που συμβαίνουν στα καλοκαιρινά κάμπινγκ. Αποτύπωνε με τον καλύτερο τρόπο την ατμόσφαιρα της εποχής του ’80 η οποία έφτανε στο τέλος της, ενώ οι χαρακτήρες ήταν βγαλμένοι από την ελληνική καθημερινότητα.

Το κάθε επεισόδιο διαρκούσε 50 λεπτά και συνολικά κυκλοφόρησαν 13 επεισόδια. Όταν προβλήθηκε πρώτη φορά σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ ακολούθησαν αρκετές επαναλήψεις τη δεκαετία του ’90. Σήμερα, 30 χρόνια μετά, θεωρείται μια από τις καλύτερες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης.

Από τη Μηχανή του Χρόνου.

 

Το ποδόσφαιρο που πληγώνει ακόμη και στην ερασιτεχνική του μορφή..

Ηθελα να γράψω πολλά όμως νοιώθω ότι δεν έχει νόημα. Και η αλήθεια είναι πως δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Το ποδόσφαιρο λερώνει σε κάθε του μορφή στη χώρα μας. Επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό δεν έχει καμια διαφορά σε αρκετές περιπτώσεις.

Έτσι λοιπόν έχω την αίσθηση πως με αυτά και μ’αυτά, σε λιγάκι δεν θα έχει απομείνει κανείς υγιής φίλαθλος ή άνθρωπος του αθλητισμού γενικότερα, που να ασχολείται με αυτό το πράγμα. Θα ανοίγει την τηλεόραση και θα παρακολουθεί παιχνίδια με όλη τη σημασία της λέξης από άλλες προηγμένες χώρες. Δεν θα θέλει ούτε να ακούει για “μπάλα”.

Όχι άδικα. Αντιθέτως, μάλλον θα έπρεπε να το έχουμε πράξει αυτό από καιρό. Υπάρχουν απείρως ομόρφοτερα πραγματάκια για τα Σαββατοκύριακά μας, από τις ανούσιες κόντρες ανάμεσα σε ανθρώπους που προφανέστατα δεν διαθέτουν ίχνος ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

Καληνύχτα μας!

Η 23η αγωνιστική στην Β’ ΕΠΣ Κορινθίας – Αποτελέσματα και βαθμολογία

Β’ΕΠΣ Κορινθίας – 23η αγωνιστική:

ΠΑΣ Κλένια – Ατρόμητος Χιλιομοδίου  1 – 2

Θύελλα Κάτω Διμηνιού – Φωκάς Αρχαίων Κλεωνών  8 – 5

Αστέρας Κορίνθου – ΑΟ Περαχώρας  3 – 6

Σαρωνικός Γαλατακίου – Πανευρωστινιακός  5 – 0

Αρης Βοχαϊκού – ΑΟ Λυκοποριάς  5 – 1

Πρόοδος Αγίου Βασιλείου – Αγ. Θεόδωροι  2 – 3

Ποσειδών Κυρά Βρύσης – ΠΑΣ Κύψελος  6 – 3

Ολυμπιακός Λουτρακίου – Ταρσινά ’97  (δεν πραγματοποιήθηκε)

 

Βαθμολογία

  1. ΠΑΣ Κλένια                  56
  2. Αγ. Θεόδωροι               47
  3. Ατρόμητος Χ.               44
  4. Ολυμπιακός Λ.             43
  5. Σαρωνικός Γ.                43
  6. Αρης Βοχ.                      41
  7. Πανευρωστινιακός      38
  8. ΑΟ Περαχώρας            37
  9. Ποσειδών Κ. Β.             35
  10. Θύελλα Κ. Δ.                 26
  11. Πρόοδος Αγ. Β.             25
  12. Ταρσινά ’97                   23
  13. ΠΑΣ Κύψελος                19
  14. Αστέρας Κορ.                 15
  15. ΑΟ Λυκοποριάς             14
  16. Φωκάς Αρχ. Κ.               09

 

 

“Αργυρός” ο Ξυλοκαστρινός Θέμης Φλέσσας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Brazilian Ziu Zitsu (ΕΦΕΟΖΖ)

Όποιος νομίζει πως το να κάνει κάποιος πρωταθλητισμό στις ημέρες μας, στη χώρα μας, είναι εύκολη διαδικασία, καλό είναι να αναθεωρήσει. Δεν έχει σημασία το άθλημα, έχουν σημασία πάντοτε οι συνθήκες. Στα μαχητικά αθλήματα κιόλας ακόμη περισσότερο καθώς σημαντικό ρόλο παίζει πια και η ηλικία ενός αθλητή. Ιδιαίτερα μετά τα 30 πρέπει να είσαι πραγματικά δυνατός και να έχεις μεγάλη διάθεση – κότσια για να στέκεσαι ψηλά.

Ο Ξυλοκαστρινός Θέμης Φλέσσας έχει αποδείξει μέσα στον χρόνο ότι δεν σταματά να ονειρεύεται. Ύστερα από το αργυρό μετάλλιο στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα του Καράτε πριν μερικά χρόνια και τις αρκετές επιτυχίες στα διάφορα όπεν τουρνουά ανά την Ευρώπη, ήρθε η ώρα να ανέβει στο βάθρο και στο Μπραζίλιαν Ζίου Ζίτσου. Μια πολεμική τέχνη που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία εσχάτως στην χώρα μας.

Έτσι λοιπόν, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μπραζίλιαν Ζίου Ζίτσου (ΕΦΕΟΖΖ) που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες στην Αττική, ο έμπειρος μαχητής από το Ξυλόκαστρο κατέκτησε την 2η θέση και το ασημένιο μετάλλιο, έπειτα από σπουδαίες εμφανίσεις και συναρπαστικούς αγώνες που πραγματοποίησε. Μαζί του και οι νεαροί συναθλητές του από το Ξυλόκαστρο, Λεωνίδας Καγιόπουλος και Περικλής Αϊδινόπουλος που κατέκτησαν την 5η θέση αμφότεροι στις κατηγορίες τους.

Συγχαρητήρια και στους τρεις και να συνεχίσετε να παλεύετε με την ίδια διάθεση!