Θα μάθω να τρέχω ξανά..

Και τώρα για πες μου, σου έχει τύχει καμία φορά να διαλυθείς από ή για άνθρωπο; Κάπου διάβασα ένα απόφθεγμα του Φρόϋντ στο διαδίκτυο που έλεγε ότι ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν είναι πιο ανυπεράσπιστος απέναντι στον πόνο, όσο όταν πρόκειται για τον πόνο της αγάπης . Ξέρεις το σκεφτόμουν για αρκετή ώρα έπειτα. Έλεγα Read more

Άνθρωποι κι ένα κακό μου συνήθειο..

Είχα το κακό συνήθειο ή τέλος πάντων χαρακτήρισε το όπως θέλεις, να «τεστάρω» ανθρώπους. Ξέρεις η πρώτη εντύπωση ήταν πάντοτε σημαντική, μα τα επίπεδα ανθρωπιάς, αλήθειας, χαρακτήρα ή χημείας, βγαίνουν στην πορεία και είναι πράγματα αυταπόδεικτα, χρειάζονται δράσεις δηλαδή συγκεκριμένες, δεν στέκονται στα λόγια ούτε στις εντυπώσεις. Μαζί με τους άλλους τεστάριζα κι εμένα, μέσα Read more

Η τελευταία φορά..

Εκείνη τη νύχτα τα είχε καταφέρει, θα τον συναντούσε με τον τρόπο που ήθελε, θα μπορούσε να καθίσει δίπλα του και να τον ακούσει να μιλάει με εκείνη τη φωνή που ονειρεύονταν από καιρό, από τότε που άκουγε τις εκπομπές του στο ραδιόφωνο. Είχε πάρει την απόφαση να παραμερίσει το φόβο για το άγνωστο, εκείνο Read more

Τι μου έμαθε η “καραντίνα”..

Η καραντίνα πέρασε, σε λίγο δεν θα υπάρχουν ούτε εκείνες οι απογευματινές ανακοινώσεις με ιατρικούς όρους, σε λίγο θα έρθει ο λογαριασμός και από ότι φαίνεται, ήδη, θα είναι παραφουσκωμένος. Μείναμε μέσα. Και όσο μέναμε μέσα γίνονταν “πραγματάκια”. Αναμενόμενο θα μου πείτε, αναμενόμενο θα σας πω κι εγώ. Οπότε δεν θα καταπιαστώ περισσότερο στο παρόν. Read more

Αλλοτινές μου εποχές..

«Αγόρι μου, η ζωή πολλές φορές είναι σαν μια ψευδαίσθηση, μια διαρκής  κίνηση  χωρίς να ξέρεις το γιατί, στο λέω εγώ που έκανα τόσα χρόνια στον Καναδά, που έφτιαξα μαγαζιά, έβγαλα λεφτά,  μεγάλωσα την οικογένειά μου. Σαν μια ψευδαίσθηση αλλά αξίζει, είναι το μόνο που έχουμε. Κάτσε να σου ψήσω καφέ να κάνουμε το τσιγαράκι Read more

Του εγκλεισμού δήθεν δικές μου σοφίες και ερμηνείες..

Τις τελευταίες ημέρες επιχειρώ τακτικά ένα διαχωρισμό. Έχει να κάνει με την εποχή προ virus από τη μια πλευρά και με την εποχή που διανύουμε right now από την άλλη. Ξέρετε, για τις συνήθειες που είχε το σύνολο της κοινωνίας, για τα πράγματα που έκανε, για τη συμπεριφορά του, για τα social media, για την Read more

Επιστρέφοντας εκεί..

Επιστρέφοντας συχνά εκεί που ξεκίνησαν όλα. Ο παλιός σταθμός, τα τζάμια που έτριζαν κάθε που περνούσε η αμαξοστοιχία, μια για Πάτρα, την άλλη για Αθήνα. Κάτι αμαξοστοιχίες απόκοσμες πια, μοιάζουν όπως εκείνες από τις παλιές ταινίες που όταν τις βλέπεις, νιώθεις την ψυχή σου να είναι 1000 χρόνων. Πέρασαν αλήθεια τόσα χρόνια; Πέρασαν. Μπορεί να Read more

Ονειρεύτηκα το καλοκαίρι..

Καθώς λοιπόν με χτυπούσε το αεράκι κι ένα χαμόγελο με βρήκε ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου, ίσως και από την 2η μπυρίτσα που είπα παραπάνω, σε ονειρεύτηκα. Read more

Κι αν δεν το πιστέψετε, ρωτήστε τα παιδιά..

Γράφει ο πάλαι ποτέ καλύτερος σερβιτόρος της Κορινθίας, που έχει διανύσει όσα χιλιόμετρα δεν θα περπατήσετε ποτέ, ακόμη κι αν ζήσετε 10 ζωές. Read more