Το Τετράδιο του Σ.Ν “Chinaski”

Το τετράδιο του Σ.Ν. “Chinaski”, βρίσκεται στον “αέρα” με τον τρόπο που θα βρίσκονταν οποιοδήποτε άλλο τετράδιο που σέβεται τον εαυτό του. Ένα τετράδιο είναι εξαιρετικά χρήσιμο στην καθημερινότητα και θα πρέπει, το λιγότερο, να το σεβόμαστε. Ποιος ξέρει άλλωστε πόση φύση απαιτήθηκε για να φτιαχτεί. Αν το ψάξουμε ίσως να το βρούμε στο περίπου όμως αυτό δεν έχει και τόση σημασία τώρα. Σημασία έχει ότι το τετράδιο έγινε τέτοιο και τέτοιο θα παραμείνει. Τώρα να πούμε ότι δεν είναι συγκινητικό που ακόμη και από μακρινές περιοχές ετούτης της χώρας, έρχονται ενημερώσεις με την επιθυμία να γράψουμε δύο κουβέντες, δεν θα το πούμε γιατί όντως είναι συγκινητικό. Και όπου μπορούμε και θέλουμε τις γράφουμε τις δύο κουβέντες με την καρδιά μας. Όπου δεν γράφουμε τίποτα σημαίνει ότι δεν θα γίνονταν με την καρδιά, οπότε θα ήταν ψέμα, και στο τετράδιο δεν αρέσουν τα ψέματα. Αν του άρεσαν δηλαδή, από χρόνια όχι τώρα, θα λειτουργούσε με διαφορετικό τρόπο που δεν θα παρέπεμπε, ίσως, σε τετράδιο. Διάλεξε όμως τον δικό του δρόμο που μοιάζει μοναχικός αλλά που δεν είναι και τόσο. Μερικές φορές, τα μονοπάτια που τριγυρίζει ένα τόσο δα ταπεινό τετραδιάκι είναι μαγικά, είναι μοναδικά και άλλα πρώτη φορά περπατημένα. Για το τελευταίο ειδικά, βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά.

Για το τετράδιο του “Chinaski”

O Σ.Ν

Θέληση, Συναίσθημα, Λογική, Μνήμη: Φιλοσοφικά κείμενα του Μπρους Λι

Για πρώτη φορά δόθηκαν στη δημοσιότητα επιστολές προς τον εαυτό του για την αυθεντικότητα, την προσωπική ανάπτυξη, αλλά και το μέτρο της επιτυχίας.

Παρότι ο Μπρους Λι (27 Νοεμβρίου 1940 – 20 Ιουλίου 1973) είναι ευρύτερα γνωστός για τη θρυλική κληρονομιά του στις πολεμικές τέχνες και στον κινηματογράφο, ήταν επίσης και ένας από τους πλέον υποεκτιμημένους φιλόσοφους του 20ου αιώνα. Έπαιξε κομβικό ρόλο στην εισαγωγή των παραδόσεων της Ανατολής στο Δυτικό κοινό.

Έχοντας πτυχίο φιλοσοφίας από το κολέγιο, συγκέρασε αρχαίες ιδέες με το δικό του μοναδικό ήθος, που διαμορφώθηκε μέσα από σωματική και ψυχική πειθαρχία, διασημότερη έκφραση της οποίας είναι η παρομοίωση που ο Λι έκανε με το νερό, σε ό,τι αφορά την αντοχή και την ικανότητα αυτοανόρθωσης.

Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, ο Λι παραγκωνιζόταν συστηματικά από το κατεστημένο των στούντιο του Χόλιγουντ, το οποίο λειτουργούσε τότε με ακραία φυλετικά κριτήρια και εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί λευκούς ηθοποιούς με κίτρινο μακιγιάζ για να υποδυθούν Ασιάτες χαρακτήρες, βασισμένους σε επίπεδα στερεότυπα.

Ξανά και ξανά, έλεγαν στο Λι ότι το λευκό κοινό απλώς δεν θα αποδεχόταν έναν Ασιάτη ως πρωταγωνιστή σε ταινία.

Ακόμα κι όταν αυτός τα κατάφερε και του δόθηκε πρωταγωνιστικός ρόλος, τα στούντιο συνέχισαν να του συμπεριφέρονται σαν να ήταν ένα ανεγκέφαλο ρομπότ που δουλειά του ήταν να ψυχαγωγεί τον κόσμο με τις ικανότητές του στο κουνγκ φου. Όταν προσπάθησαν να κόψουν όλη τη φιλοσοφία από το Enter the Dragon επειδή ήθελαν μια κενής περιεχομένου ψυχαγωγική ταινία, ο Λι αρνήθηκε να πατήσει στο πλατό επί δυο βδομάδες, επιμένοντας πως κουνγκ φου και φιλοσοφία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα και ότι το καθένα ήταν όχημα για το άλλο. Τελικά το Χόλιγουντ αναγκάστηκε να υποχωρήσει και αυτή ακριβώς η φιλοσοφική διάσταση ήταν που κατέστησε την ταινία –λίγο πριν την πρεμιέρα της οποίας ο Λι πέθανε άκαιρα- ως πολιτιστικό icon και ορόσημο στη μάχη κατά των φυλετικών διακρίσεων, συνδεδεμένης με το κίνημα των Μαύρων Πανθήρων. Αργότερα χαρακτηρίστηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά, ή αισθητικά σημαντικό», τεχνούργημα.

Ο Λι έβλεπε τη φιλοσοφία ως κάτι αδιαχώριστο από την καθημερινή ζωή, όπως θεωρούσε και ότι ο νους είναι αδιαχώριστος από το σώμα, και ότι το κάθε μέρος είναι η μπαταρία που φορτίζει διαρκώς το άλλο. Κατέγραφε το σκληρό πρόγραμμα προπόνησής του μαζί με φιλοσοφικούς στοχασμούς, που του έρχονταν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Σαν τον Βρετανό νευρολόγο και συγγραφέα Όλιβερ Σακς, που είχε μαζί του ένα σημειωματάριο όπου κι αν πήγαινε, ο Λι είχε πάντα μαζί του ένα μπλοκάκι που κατέγραφε τα πάντα, από προγράμματα ασκήσεων και νούμερα τηλεφώνου των μαθητών του (στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν άτομα όπως ο Τσακ Νόρις και ο Στιβ ΜακΚουίν), μέχρι ποιήματα, σημειώσεις και φιλοσοφικές σκέψεις. Ακόμα κι ο γραφικός του χαρακτήρας, επιμελής, κομψός και μετρημένος ώστε να χωρά στην μικροσκοπική σελίδα, αντικατοπτρίζει την τρομερή αυτοπειθαρχία και τάξη του Λι.

Όμως ίσως το πιο αξιοσημείωτο μέρος των σημειωματάριών του –ή ημερολογίων, όπως ονομάζονταν- ήταν οι σκέψεις που θυμίζουν τους κανόνες συμπεριφοράς που έγραφε ο Νομπελίστας Αντρέ Ζιντ στο νεανικό του ημερολόγιο και τις «ημερολογιακές αυτό-συμβουλές» του καλλιτέχνη Ευγένιου Ντελακρουά. Στις σημειώσεις αυτές, ο Λι διατύπωνε την προσωπική του φιλοσοφία με σαφή στόχο την ανάπτυξή του, η οποία όμως είναι οικουμενικά εφαρμόσιμη σε ό,τι αφορά την κοινή μας ψυχολογία, συμπεριφορά και ανθρώπινη φύση.


Έχοντας πάρει ειδική άδεια από τους κληρονόμους του Μπρους Λι, παρουσιάζουμε μια αποκλειστική ματιά σε κάμποσες σελίδες από το σημειωματάριο του 1968, γραμμένες λίγο πριν τα 28α γενέθλια του Λι, αρχίζοντας με το «Πιστεύω της Καθημερινής Επιτυχίας» του Ναπολέοντα Χιλ, το οποίο ο Λι αντέγραψε στο σημειωματάριό του.

  • ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ: Αναγνωρίζοντας πως η δύναμη της θέλησης είναι ο ανώτερος κριτής όλων των τμημάτων του νου, θα την εξασκώ καθημερινά, όταν χρειάζομαι την ώθηση για δράση για οποιοδήποτε σκοπό. Και θα αποκτήσω ΣΥΝΗΘΕΙΑ να κάνω τη δύναμη της θέλησής μου πράξη, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα.
  • ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ: Συνειδητοποιώντας ότι τα συναισθήματά μου είναι και ΘΕΤΙΚΑ και αρνητικά, θα φτιάξω καθημερινές ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ που θα υποβοηθήσουν την ανάπτυξη των ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ και θα με βοηθήσουν να μετατρέψω τα αρνητικά συναισθήματα σε κάποια μορφή ωφέλιμης δράσης.
  • ΛΟΓΙΚΗ: Αναγνωρίζοντας πως και τα θετικά και τα αρνητικά μου συναισθήματα μπορεί να γίνουν επικίνδυνα αν δεν ελέγχονται και καθοδηγούνται προς επιθυμητούς στόχους, θα υποβάλλω όλες μου τις επιθυμίες, όλους τους στόχους και σκοπούς μου στην πειθαρχία της λογικής η οποία θα με καθοδηγεί στον να τα εκφράζω.
  • ΦΑΝΤΑΣΙΑ: Αναγνωρίζοντας την ανάγκη για εύρωστα ΠΛΑΝΑ και ΙΔΕΕΣ για την πραγμάτωση των επιθυμιών μου, θα αναπτύξω τη φαντασία μου επικαλούμενός την κάθε μέρα να με βοηθήσει να σχηματοποιήσω τα πλάνα μου.
  • ΜΝΗΜΗ: Αναγνωρίζοντας την αξία της μνήμης σε εγρήγορση, θα ενθαρρύνω τη δική μου να κινητοποιείται, φροντίζοντας να της αποτυπώνω ξεκάθαρα όλες τις σκέψεις που επιθυμώ να ανακαλώ και συσχετίζοντας αυτές τις σκέψεις με ανάλογα αντικείμενα τα οποία μπορώ να φέρνω στο νου μου συχνά.
  • ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΝΟΥΣ: Αναγνωρίζοντας την επιρροή του υποσυνείδητου νου μου πάνω στη δύναμη της θέλησης, θα φροντίσω να του υποβάλλω μια σαφή και ξεκάθαρη εικόνα του ΣΑΦΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥ μου στη ζωή και όλους τους ελάσσονες σκοπούς που οδηγούν στον βασικό. Και θα έχω αυτή την εικόνα ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΠΡΟΣΤΑ στον υποσυνείδητο νου μου ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.
  • ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: Αναγνωρίζοντας πως τα συναισθήματά μου συχνά σφάλλουν πάνω στον υπερ-ενθουσιασμό τους και συχνά η λογική μου δεν διαθέτει τη θερμότητα του αισθήματος που είναι απαραίτητη να με κάνει να συνδυάσω δικαιοσύνη με έλεος στην κρίση μου, θα ενθαρρύνω τη συνείδησή μου να με καθοδηγήσει στο τι είναι σωστό και τι λάθος, αλλά ποτέ δεν θα παραβλέψω τις ετυμηγορίες της, ανεξάρτητα από το κόστος.

Όταν ο Λι ένιωθε ότι είχε μια ιδιαίτερα σημαντική ιδέα, την έγραφε στο πίσω μέρος μιας απλής κίτρινης κάρτας, και την υπέγραφε –κάνοντας κάτι σαν διαθήκη, ή ίσως συμβόλαιο με τον εαυτό του. Συχνά ραφινάριζε, ή αντέγραφε στις κάρτες σκέψεις που σημείωνε αρχικά στο σημειωματάριο, έχοντας τις κάρτες μόνο για τις πλέον ισχυρές του πεποιθήσεις και τις βαθύτερες σκέψεις.

Αυτό που καθιστά τις σκέψεις ιδιαίτερα αξιοσημείωτες, είναι ότι συγκεράζουν αρχαίες φιλοσοφικές και πνευματικές παραδόσεις (ειδικά ιδέες του Ζεν Βουδισμού περί χαρακτήρα, εαυτού και εγώ), αμφιλεγόμενη «μαγική σκέψη» σε στυλ Νιου Έιτζ και νοητικές συνήθειες που η σύγχρονη Ψυχολογία απέδειξε αργότερα ότι καρποφορούν –υπενθύμιση ότι η προσωπικότητά μας είναι ένα μίγμα της εποχής και της κουλτούρας μας, με κάθε ενυπάρχουσα γνώση ή άγνοια και ότι είναι ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζουμε τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας και τα οποία μας καθιστούν ό,τι είμαστε.

~ Δεν θα πάρεις ποτέ τίποτα περισσότερο από τη ζωή, απ’ όσο περιμένεις.

~ Έχε το νου σου συγκεντρωμένο στα πράγματα που θέλεις και μακριά απ’ αυτά που δεν θέλεις.

~ Τα πλάσματα ζουν κινούμενα και συγκεντρώνοντας δύναμη ενόσω το πράττουν.

~ Γίνε ήρεμος παρατηρητής όσων συμβαίνουν γύρω σου.

~ Υπάρχει διαφορά ανάμεσα, α) στον κόσμο και β) στην αντίδρασή μας σε αυτόν.

~ Πρόσεχε αυτά που μας ποδηγετούν τη σκέψη! Διάλυσε το εσωτερικό σου μπλοκάρισμα.

~ Από μέσα προς τα έξω ~~~ ξεκινάμε αποδομώντας τη στάση μας, όχι αλλάζοντας την εξωτερική ποδηγέτηση.

~ Δες ότι δεν υπάρχει κανείς να πολεμήσεις, μόνο μια διάφανη παραίσθηση.

~ Κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει εκτός αν του το επιτρέψεις.

~ Εσωτερικά, ψυχολογικά, να είσαι ο κανένας.

Γνωρίζω πως έχω την ικανότητα να ΠΕΤΥΧΩ το αντικείμενο του ΒΑΣΙΚΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΜΟΥ στη ζωή, συνεπώς ΑΠΑΙΤΩ από τον εαυτό μου επίμονη και συνεχή δράση προς την επίτευξη αυτή και υπόσχομαι εδώ και τώρα να προβώ σε αυτή τη δράση.

Συνειδητοποιώ πως οι ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ του νου μου θα εκδηλωθούν τελικά σε εξωτερική, υλική δράση και βαθμιαία θα μετασχηματιστούν σε υλική πραγματικότητα. Συνεπώς θα ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΩ τις σκέψεις μου για 30 λεπτά καθημερινά σκεπτόμενος το άτομο που έχω πρόθεση να γίνω, δημιουργώντας έτσι στο νου μου μια ξεκάθαρη ΝΟΗΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ.

Γνωρίζω πως μέσω της αρχής της αυθυποβολής, κάθε επιθυμία που έχω ΕΠΙΜΟΝΑ, θα γυρέψει τελικά να εκδηλωθεί μέσω κάποιου πρακτικού τρόπου. Συνεπώς θα αφιερώνω 10 λεπτά καθημερινά ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ από τον εαυτό μου να αναπτύξει ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ.

Κατέγραψα με σαφήνεια την περιγραφή του ΒΑΣΙΚΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΜΟΥ στη ζωή και ποτέ δεν θα πάψω να προσπαθώ, μέχρις ότου αναπτύξω επαρκή αυτοπεποίθηση για την επίτευξή του.

Πηγή: Μετάφραση: Θανάσης Βέμπος στο thelawofsuccesspublishing από Maria Popova & BrainPickings

Nα βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι. – Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Καρράσκο: “Αν εσύ είσαι τρελλός, εγώ δε θα σ΄αφήσω να τρελάνεις κι εμάς. Τη ζωή πρέπει να τη βλέπουμε όπως είναι πραγματικά.”

Θερβάντες: “Όπως πραγματικά είναι…

 Ξέρεις πόσα χρόνια περιπλανιέμαι στην πραγματικότητά σας;

 Ξέρεις πόσες φορές έχω δει τη ζωή όπως είναι πραγματικά;

Τόσες όσες δεν μπορείς να φανταστείς.

Πόνος, εξαθλίωση, πείνα και απίστευτη σκληρότητα.

Είδα ανθρώπους να ταπεινώνονται τόσο, που να αναρωτιούνται γιατί γεννήθηκαν.

Είδα φίλους μου να πεθαίνουν μέσα στην απελπισία.

Ξέρεις τι έβλεπα στο βλέμμα τους την τελευταία τους στιγμή; Σύγχιση.

Μια τεράστια απορία πλανιόταν στα μάτια τος. Γιατί;

Δεν νομίζω ότι ρωτούσαν γιατί πεθαίνουν, αλλά γιατί έχουν ζήσει…

Όταν η ίδια η ζωή είναι τόσο παράλογη, ποιός μπορεί να πει τι είναι τρέλα και τι είναι λογική;

Ίσως τρέλα μπορεί να είναι, το να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας.

Να γινόμαστε πρακτικοί, νομίζοντας ότι μπορούμε να δούμε την “πραγματικότητα”.

Ίσως αυτό να είναι τρέλα. Να ψάχνουμε θησαυρούς εκεί που σωρεύονται σκουπίδια.

Ίσως η πολλή λογική να είναι τρέλα.

Και τι μεγαλύτερη τρέλα απ’ όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι.”

_______________________

 ~ Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα, “Δον Κιχώτης”

   El ingenioso hidalgo Don Qvixote de la Mancha

   Πηγή:  o-klooun.com

Πώς να γίνεις μέτριος

Η μετριότητα απαιτεί προσπάθεια, θυσίες και πειθαρχία. Ακόμη και στην Ελλάδα.

Τι είναι µέτριο; Η Τρίτη είναι συνήθως μια μέτρια ημέρα. Το να βάλεις δίποντο πατώντας στη γραμμή του τρίποντου είναι ένα μέτριο επίτευγμα – μπορούσες και καλύτερα. Ο βαθμός 14 είναι ένας μέτριος βαθμός. Το να αρραβωνιαστείς είναι ένα μέτριο κάπως βήμα για τη ζωή σου, ούτε single ούτε παντρεμένος. Το χρώμα γκρι είναι μια μετριότητα. Η παράσταση που δεν θέλεις να φύγεις στο διάλειμμα, αλλά δεν σου αρέσει κιόλας είναι μια μέτρια παράσταση, δεν ξεμπερδεύεις εύκολα μαζί της. Η μπλε γόμα που υποτίθεται πως σβήνει το στυλό είναι μια μέτρια ανακάλυψη, ας το παραδεχθούμε, μόνο να σκίσει το χαρτί καταφέρνει. Το να κόβεις το κάπνισμα ατμίζοντας κάθε μέρα από ένα τεράστιο ηλεκτρονικό τσιγάρο που μοιάζει με περίστροφο είναι μέτρια βελτίωση της υγείας σου.

Η μετριότητα είναι ένα ζήτημα των ημερών. Είτε είναι στάση ζωής είτε προκύπτει, το να ζεις διαρκώς στο μεταίχμιο του καλού με το άσχημο μπορεί να βολεύει, αλλά δεν τιμά ακριβώς την έννοια της ζωής. Οπως το έχει γράψει καλύτερα ο Τζόζεφ Χέλερ, συγγραφέας του (κάθε άλλο παρά μέτριου) μυθιστορήματος «Catch-22»: «Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται μέτριοι, ορισμένοι πετυχαίνουν τη μετριότητα στη ζωή τους και κάποιοι άλλοι ξαφνικά βλέπουν τη μετριότητα να κατευθύνεται προς το μέρος τους».

Σε όποια κατηγορία και να ανήκουμε, η μετριότητα είναι της μόδας, ίσως λόγω συνθηκών, ίσως λόγω χώρας. Γι’ αυτό μια ομάδα παιδιών από αυτούς τους υπερβολικά έξυπνους που δύσκολα θα γίνουν μαζικοί, έχουν φτιάξει μια απολαυστική (πλην όμως μετρίως δημοφιλή) σελίδα στο Facebook, η οποία ασχολείται αποκλειστικά με τους μέτριους. Οχι με τους κακούς, τους προκλητικούς, τους υπερβολικούς, αυτούς που ξεχωρίζουν για την αηδία που προκαλούν. Ούτε με τους κοινώς αποδεκτά καλούς, τους επαγγελματίες, αυτούς που ξεχωρίζουν γιατί όλοι τους ζηλεύουν. Η σελίδα ασχολείται απροσδόκητα με τα μέτρια πράγματα στη ζωή, αυτά που δύσκολα προκαλούν συναισθήματα, που δεν συγκινούν, που δεν ενοχλούν, γιατί κανείς δεν τα προσέχει – αν εξαφανιστούν, δεν θα λείψουν σε πολλούς, αν μείνουν, δεν θα ενοχλήσουν κανέναν: Σαν μια γλάστρα με κάκτο σε ένα άδειο διαμέρισμα που περιμένει να νοικιαστεί. Δεν ενοχλεί κανέναν, δεν ενθουσιάζει κανέναν. Μέτρια πράγματα.

Jongen_S216a_Bouc_émissaire-_Scapegoat

Κόντρα στην επικρατούσα άποψη, το να διατηρείς τη μετριότητα στη ζωή σου απαιτεί προσπάθεια, θυσίες και πειθαρχία. Η μετριότητα μπορεί να έρθει και χωρίς προσπάθεια, αλλά το να ζεις διαρκώς σε μετριότητα είναι μια στάση ζωής. Οι πρώτοι που το εξήγησαν επιστημονικά ήταν δύο ιταλοί ακαδημαϊκοί, η Γκλόρια Οριτζι που είχε σπουδάσει στο Παρίσι και ο Ντιέγκο Γκαμπέτα που μελέτησε κοινωνιολογία στην Οξφόρδη. Συναντήθηκαν ύστερα από χρόνια στην Ιταλία και παρακολουθώντας τα συνέδρια που τους καλούσαν, τα οποία ήταν κατά βάση άδεια, με κακό προγραμματισμό και αντιεπιστημονικές προσεγγίσεις, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη μετριότητα ως στάση ζωής. Επιστράτευσαν (τυχαία προφανώς) και μια ελληνική λέξη και ονόμασαν την εργασία τους Kakonomics. Το συμπέρασμά τους ήταν σαφές: Μερικές φορές, συνειδητά ή ασυνείδητα, όλα συνωμοτούν για να πετύχουν ένα κατώτερο του αναμενόμενου αποτέλεσμα. Σας θυμίζει κάτι;

Οι αιτίες της προσπάθειας της μετριότητας είναι πολλές: Η τυραννία της τελειότητας είναι αβάσταχτη. Η παραδοχή μιας μέτριας ζωής που συνήθως συνοδεύει μια πιο ήρεμη καθημερινότητα χωρίς εξάρσεις είναι μια συνειδητή επιλογή, σαν να βγαίνεις από τον τροχό που τρέχει το χάμστερ και να παίρνεις μια ανάσα. Η πίεση των social media, η έκθεση σε διαρκώς επιτυχημένες ζωές (έστω και σκηνοθετημένες) προκαλεί την αντίδραση της μετριότητας.

Τι συμβαίνει, όμως, αν ζεις σε μια μέτρια χώρα; Σε μια χώρα που νιώθει πως τα κατάφερε νωρίς, που οι κυβερνώντες της επιδιώκουν τη μετριότητα σαν μια αφελή προσέγγιση της μάζας; Σε μια χώρα που όσοι μπορούν φεύγουν; Σε μια χώρα που δεν είναι Συρία, αλλά σίγουρα δεν είναι και Δύση; Σε μια χώρα που επιτίθεται σε ό,τι ξεχωρίζει είτε αυτό είναι ολυμπιονίκης είτε ο Αρκάς, αν δεν ταιριάζει με την κυβερνητική ρητορική; Τότε μάλλον κάθεσαι εδώ και αναλύεις τη μετριότητα, δηλαδή τη ζωή την ίδια.

____________

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα στα έξι πουλιά στην Ευρώπη έχει χαθεί από το 1980

του Τάσου Σαραντή

Από το 1980 έως το 2017, ο αριθμός των αναπαραγόμενων πουλιών στην Ε.Ε. εκτιμάται πως έχει μειωθεί κατά περίπου 600 εκατομμύρια άτομα. Πρόκειται για μία μείωση της τάξης του 17-19%, που υποδεικνύει ότι μέσα σε 37 χρόνια ένα στα έξι πουλιά στην Ευρώπη έχει χαθεί.

Σε αυτά τα συμπεράσματα καταλήγει νέα έρευνα της BirdLife International και τις Ορνιθολογικές Οργανώσεις της Βρετανίας και της Τσεχίας που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση της ορνιθοπανίδας, αλλά και εν γένει της βιοποικιλότητας, στην Ευρώπη.

Τα ορνιθολογικά δεδομένα της έρευνας αντλήθηκαν από τις αναφορές που υποχρεούνται να υποβάλουν στην Ε.Ε. τα κράτη – μέλη στο πλαίσιο της εφαρμογής της Οδηγίας για τα Πουλιά, καθώς και από το Πανευρωπαϊκό Πρόγραμμα Παρακολούθησης των Κοινών Ειδών Πουλιών, που στην Ελλάδα συντονίζει η Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία.

Αυτή η δραματική συνολική μείωση, απαρτίζεται από τις τάσεις των πληθυσμών εκατοντάδων ειδών, κάποια από τα οποία παρουσιάζουν αύξηση, ενώ για πολλά άλλα καταγράφεται σημαντική μείωση, στην πλειοψηφία τους κοινά είδη πουλιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι, για τα είδη που αυξάνονται οι πληθυσμοί τους εκτιμάται πως σήμερα απαντούν 340 εκατομμύρια περισσότερα πουλιά σε σύγκριση με το 1980, ενώ οι αντίστοιχες απώλειες των ειδών τα οποία μειώνονται, ισοδυναμούν με 900 εκατομμύρια λιγότερα πουλιά.

Από τη μακρά λίστα των συνολικά 175 ειδών που σημειώνουν μείωση, οκτώ (8) είδη έχουν ανακηρυχθεί ως οι μεγάλοι «χαμένοι» (σπιτοσπουργίτης, κιτρινοσουσουράδα, ψαρόνι, σιταρήθρα, θαμνοφυλλοσκόπος, σκαρθάκι, φανέτο, δεντροσπουργίτης) αντιπροσωπεύοντας το 69% της συνολικής καταγραφόμενης μείωσης.

Αυξομειώσεις

Συγκρίνοντας τις τάσεις των πληθυσμών ανά είδος βιοτόπου, οι σημαντικότερες απώλειες καταγράφονται σε είδη των αγροτικών και λιβαδικών οικοσυστημάτων. Όπως έχουν καταδείξει και άλλες έρευνες στο παρελθόν, οι αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές ευθύνονται κατά πολύ για την απότομη μείωση που σημειώθηκε κατά τη δεκαετία 1980-90, ενώ παρατηρείται μια επιβράδυνση κατά την τελευταία δεκαετία.

Αλλα είδη που παρουσιάζουν αναλογικά επίσης μεγάλη μείωση είναι οι μετανάστες μεγάλων αποστάσεων, όπως η κιτρινοσουσουράδα και ο θαμνοφυλλοσκόπος, αλλά και κάποια παρυδάτια είδη πουλιών.

Η γενικότερη μείωση των πληθυσμών πουλιών που παρουσιάζει η μελέτη αποδίδεται κατά κύριο λόγο στη σημαντική μείωση των κοινών ειδών. Οσο κι αν φαντάζει απίστευτο, η μεγαλύτερη πληθυσμιακή μείωση πανευρωπαϊκά αφορά τον κοινό μας σπιτοσπουργίτη, είδος που καταγράφει απώλειες της τάξης του 50%, έχοντας μειωθεί, από το 1980, κατά 247 εκατομμύρια άτομα!

Η πτώση παρατηρείται τόσο στους αγροτικούς όσο και στους αστικούς πληθυσμούς του σπουργιτιού και, παρόλο που τα αίτια αυτής της δραματικής μείωσης δεν είναι απολύτως ξεκάθαρα, κύριοι παράγοντες θεωρούνται η έλλειψη τροφής εξαιτίας της απώλειας κατάλληλων ενδιαιτημάτων, η ατμοσφαιρική ρύπανση αλλά και ορισμένες ασθένειες των πουλιών.

Από τα 378 είδη που έλαβε υπόψη της η έρευνα, 203 σημειώνουν αύξηση, με κυριότερα τον μαυροσκούφη, τον δεντροφυλλοσκόπο, τον κότσυφα, τον τρυποφράχτη, την καρδερίνα, τoν κοκκινολαίμη, τη φάσσα και τη γαλαζοπαπαδίτσα. Οι λόγοι που έχουν οδηγήσει σε αυτές τις αυξητικές τάσεις, δεν είναι εύκολο να ερμηνευθούν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βελτίωση ενδέχεται να σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή. Για παράδειγμα, είδη όπως ο Τρυποφράχτης, φαίνεται πως επωφελούνται από τους ηπιότερους χειμώνες που διανύουμε τα τελευταία χρόνια, ενώ άλλα είδη έχουν ενδεχομένως ανακάμψει λόγω της προσαρμοστικότητάς τους σε ανθρωπογενή περιβάλλοντα.

Στοχευμένες δράσεις

Εντός της ΕΕ, τα αποτελέσματα καταδεικνύουν την τεράστια συμβολή που είχαν οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες για τα Πουλιά και τους οικοτόπους στη νομική προστασία των ειδών και των βιοτόπων τους, καθώς και η διεύρυνση του πανευρωπαϊκού δικτύου Προστατευόμενων Περιοχών Natura 2000.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανάκαμψη 7 ειδών αρπακτικών πουλιών, οι πληθυσμοί των οποίων έχουν ευνοηθεί στην Ευρώπη από την αυξημένη προστασία μέσω στοχευμένων δράσεων διατήρησης (π.χ. προγράμματα LIFE), τη μείωση χρήσης φυτοφαρμάκων και την ελάττωση της παράνομης καταδίωξης συγκριτικά με την προ Ευρωπαϊκών Οδηγιών εποχή.

Η συγκεκριμένη έρευνα δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την εντυπωσιακή συμμετοχή χιλιάδων εθελοντών παρατηρητών πουλιών στη συλλογή δεδομένων σε πάνω από 30 ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, που αναδεικνύει τη αναντικατάστατη σημασία των μακροχρόνιων προγραμμάτων Επιστήμης των Πολιτών.

«Είναι φανερό πως η στόχευση στην προστασία των απειλούμενων ειδών δεν είναι πλέον αρκετή για να υποστηρίξει τους πληθυσμούς των κοινών ειδών, που χάνονται μπροστά στα μάτια μας. Η φύση σημαίνει συναγερμό. Είναι επιτακτική ανάγκη να αντιμετωπίσουμε την περιβαλλοντική και την κλιματική κρίση ενιαία, μέσω της υποστήριξης των αγρο-περιβαλλοντικών προγραμμάτων, της προστασίας των ειδών, της αειφορικής δασοπονίας και αλιείας και φυσικά της επέκτασης του δικτύου των προστατευόμενων περιοχών», επισημαίνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

πηγή: efsyn

Ο Πάκο ο γάτος μου

Τον Πάκο τον βρήκαμε στο δρόμο. Ή μπορεί και να μας βρήκε αυτός, δεν ξέρω ποια είναι η σωστή σειρά. Ήταν στο δρόμο, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως είναι και τόσοι άλλοι γάτοι και γάτες. Είχε ένα απίθανο τρίχωμα σε αυτή τη μικρή ηλικία που βρίσκεται και έδειχνε ταλαιπωρημένος και αδύναμος. Εγώ με τις γάτες δεν είχα και την καλύτερη σχέση. Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα καμία σχέση. Όμως αυτός που έδειχνε να το ξέρει με πλησίασε με τον δικό του τρόπο. Δεν ήταν επιθετικός, ήρθε σιγά – σιγά, λες και είχε βάλει πείσμα του να με κερδίσει. Στην αρχή ήμουν σκεπτικός όταν στήνονταν απ ‘έξω από την μπαλκονόπορτα και νιαούριζε σιγανά. Έπειτα ξεκίνησε να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας μου κι έπειτα, τώρα δηλαδή, όταν ανοίγω την πόρτα το πρωί θέλω πάντα να είναι απ’ έξω. Κοντεύει να γίνει θεαματικός στην εμφάνιση όμως δεν δείχνει να τον πολυνοιάζει. Άσε που όταν δεν τον βλέπουμε κουβαλάει και άλλους φίλους και φίλες του να μοιραστεί το φαγητό και το νερό του. Δεν διαμαρτύρεται καθόλου, του αρέσει να μοιράζεται. Ο Πάκο ήταν ο γάτος που πάντα ήθελα να έχω για φίλο, κι ας μην το ήξερα. Το ήξερε εκείνος και μάλλον αυτό στάθηκε αρκετό.

Δήμος Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης: Μαθαίνοντας τον τόπο μας, ήξερες ότι;

Σαρανταπήχο

Ήξερες ότι το ορεινό Σαραντάπηχο αποτελεί τον ορεινότερο οικισμό της Πελοποννήσου & έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας.
Από το 1927 ως το 1940, η περιοχή υπήρξε διεθνές κέντρο ψυχαγωγίας και ανάπαυσης.

Το Ξενοδοχείο “Αναγέννησις” μαζί με το αεροδρόμιο είναι λέξεις στενά συνδεδεμένες με την ιστορία του Ορεινού Σαραντάπηχου της δεκαετίας του 30. το οποίο είχε χαρακτηριστεί σαν “Ελληνικό Σεν Μόριτζ”!

Το υπερπολυτελές κτίριο ήταν τριώροφο και διέθετε 70 δωμάτια με δικό του μπάνιο το καθένα, κάτι ιδιαίτερα πολυτελές για τη δεκαετία του 1930. Οι κοινόχρηστοι χώροι περιελάμβαναν εστιατόριο, αίθουσα εκδηλώσεων, γήπεδο τένις και κινηματογραφική λέσχη. Το ξενοδοχείο ήταν εξοπλισμένο με δικό του τηλεφωνικό κέντρο, όταν ακόμη και στην Αθήνα τα τηλέφωνα ήταν ελάχιστα. Διέθετε ακόμη παγοποιείο, αρδευτικό δίκτυο και ηλεκτρογεννήτριες.

Εκτός από τα απλά δωμάτια, το ξενοδοχειακό συγκρότημα «Αναγέννησις» είχε και τρία ανεξάρτητα κτίρια για τη φιλοξενία της ελληνικής και ευρωπαϊκής αριστοκρατίας. Σε ένα από αυτά έμεινε και ο βασιλεύς Φαρούκ της Αιγύπτου!

Για να εξυπηρετηθούν οι απαιτητικοί πελάτες δημιουργήθηκε ακόμα και αεροδρόμιο, σχεδόν δίπλα στο ξενοδοχείο, ώστε να μην ταλαιπωρούνται στις μετακινήσεις τους. Λειτούργησε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1930 και στο διάδρομό μπορούσαν να προσγειωθούν αεροπλάνα 25 θέσεων. Κατ’ επανάληψη είχαν μεταφερθεί φοιτητές και γιατροί από την Αίγυπτο και παρακολουθούσαν σεμινάρια και συνέδρια που διοργάνωναν στις αίθουσες του Ξενοδοχείου.

Το αεροδρόμιο που ένωσε το μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας με Ευρώπη και Αίγυπτο, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Ιταλούς.

Ζάχολη

Ήξερες ότι ο ναός του Αγίου Γεωργίου Ζαχόλης με τους 17 τρούλους χτίστηκε μέσα σε 39 μέρες; Ο Κιαμήλ Μπέης επέτρεψε στους Έλληνες να χτίσουν ναό, αρκεί αυτός να ολοκληρωνόταν μέσα σε 40 μέρες. Κι εγένετο το θαύμα…!

Δερβένι

Ήξερες ότι η περιοχή μας συνέβαλε στην Αργοναυτική εκστρατεία; Μάλιστα, τα πλοία ξεκίνησαν από το αρχαίο λιμάνι στην περιοχή «Αριστοναύται» (σημερινό Καμάρι) και από την περιοχή Μαύρα Λιθάρια (Δερβένι) όπου το λιμάνι της Αρχαία Αίγειρας.

Χελυδόρι 

Ήξερες ότι το ορεινό Χελυδόρι σχετίζεται με την Αρχαία Φελλόη  και ο ποταμός Ζαχολίτικος είναι ο αρχαιός Φελλοΐτιος

Ήξερες ότι οι εκκλησίες που διαθέτουν σκαλοπάτια στην είσοδό τους, τα οποία πρέπει να κατέβεις για να εισέλθεις στον ναό, δηλώνουν ότι η εκκλησία ανήκει στην περίοδο της Τουρκοκρατίας; Οι κατακτητές ανάγκαζαν τους χριστιανούς να χτίζουν έτσι τους ναούς, για να τους υπενθυμίζουν ότι είναι υπόδουλοι κι άρα, κατώτεροι. Παράδειγμα αποτελεί ο ναός αγίου Νικολάου στο Χελυδόρι.

Ηξερες ότι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στον Κούτο ειναι η μοναδική στην Ελλάδα και ‘ισως στό κόσμο , με τη σπανιώτητα πρωτοτυπία της. Σέ όλους τους Ιερους Ναούς στις δύο  πόρτες αριστερά και δεξιάς  της Ωραίας Πύλης του ιερού υπάρχουν οι Εικόνες των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, εδώ στον  “Αη Νικόλα” , στις δύο πόρτες εικονίζονται οι  δύο Ιεράρχες ο Μέγας Βασίλειος και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Πύργος

Ήξερες ότι στον πύργο Μαμωνά – Κορδή στο χωριό «Πύργος» έχουν γίνει πολλές συναντήσεις, σημαντικές για την έκβαση της ελληνικής επανάστασης, με τον Κολοκοτρώνη να καταστρώνει τα στρατηγικά του σχέδια;

Ελληνικό

Ήξερες ότι ο ναός της Παναγίας στο Ελληνικό ήταν αρχικά χτισμένος στο βουνό, στα θεμέλια αρχαίου ελληνικού ναού; Μάλιστα, δίπλα από τη σημερινή εκκλησία, στο Ηρώον θα βρεις αρχαίους κίονες που σώζονται από τον ναό του δωδεκάθεου.

Καλλιθέα

Ήξερες ότι το δημοτικό τραγούδι «μπήκαν τα γίδια στο μαντρί» αναφέρεται σε πραγματικό γεγονός που διαδραματίστηκε στην Άνω Καλλιθέα; Πιο συγκεκριμένα, οι στίχοι μιλούν για τον φόνο της Χρυσούλας, η οποία δολοφονήθηκε από έναν τσοπάνη, προερχόμενο από το Άνω Πιτσά, επειδή οι δικοί της δεν του έδιναν το χέρι της. 

Ήξερες ότι στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στην Άνω Καλλιθέα όλες οι πλάκες από τις οποίες έχει δημιουργηθεί ο φράκτης, φέρουν τα ονόματα των μαθητών του χωριού; 

Λυκοποριά  

Ήξερες ότι πολλοί θεωρούσαν το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, το οποίο βρίσκεται μπαίνοντας στο χωριό Καλλιθέα (Σκουπαίικα), στοιχειωμένο; Τόσο οι Καλλιθιώτες, όσο και οι Λυκοποραίοι απέφευγαν να περάσουν από εκεί βράδυ, φοβούμενοι τα «φαντάσματα» του παλιού νεκροταφείου. 

Πιτσά

Ήξερες ότι οι πίνακες του Πιτσά θεωρούνται από τα πιο σπουδαία ιστορικά ευρήματα στον κόσμο, καθώς αποτελούν τους αρχαιότερους πίνακες ζωγραφικής σε ξύλο;

Λουτρό

Ήξερες ότι ο ναός του αγίου Παντελεήμονα στο Λουτρό οφείλεται στο… όνειρο μιας γιαγιάς; Η Σπηλιωτακάρα, όπως την έλεγαν, είδε στον ύπνο της ότι στο σημείο όπου σήμερα βρίσκουμε την προαναφερθείσα εκκλησία, υπήρχε χριστιανικός ναός. Πράγματι, στον τόπο βρέθηκαν τα θεμέλια του ναού της Αγίας Σοφίας.

Κορφιώτισσα

Ήξερες ότι στο χωριό «Κορφιώτισσα» υπάρχει, μεταξύ άλλων, μια σπηλιά που οι ντόπιοι την έλεγαν «Μουγκρισμένη»; Είναι τόσο βαθιά που αν ρίξεις πέτρα, την ακούς να κατρακυλά για ώρες, χωρίς να φθάνει πουθενά.

Θάλασσα

Ήξερες ότι οι θάλασσες της περιοχής μας τόσο καθαρές που σχεδόν κάθε χρόνο κερδίζουν τις «γαλάζιες σημαίες»; Πρόκειται για μια πιστοποίηση που επικυρώνει την καθαρότητα των νερών. 

Ξυλόκαστρο

Ήξερες ότι το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» της Φίνος Φιλμ έχει γυριστεί στο Ξυλόκαστρο;

Ήξερες ότι η εικόνα του αγίου Ελευθερίου στον Άγιο Βλάσιο Ξυλοκάστρου αποτελεί έργο του επιφανούς αγιογράφου Φωτίου Κόντογλου;

Πευκιάς

Ήξερες ότι στον Πευκιά Ξυλοκάστρου έχει καταγραφεί αρχαίος οικότυπος χαλεπίου πεύκης, ο οποίος διαφέρει γενετικά από τη χαλέπιο πεύκη που απαντάται σε πολλά άλλα δάση της Ελλάδας; 

Συκιά

Ήξερες ότι οι βασιλείς Αμαλία και Όθωνας αλλά και αργότερα, η Φρειδερίκη με τους Παύλο και Κωνσταντίνου παραθέριζαν πολύ συχνά σε φιλικό τους σπίτι, στη Συκιά;

Ζεμενό

Ήξερες ότι το χωριό Ζεμενό αποτελούσε επισκοπή της Μητρόπολης της Κορίνθου, καθώς υπήρξε σημαντική βυζαντινή πόλη στο παρελθόν;

Στύλια

Ήξερες ότι στην περιοχή μας υπήρχε «Λερναία Ύδρα» που έτρωγε τους ανθρώπους το βράδυ;  Αυτή ήταν, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, αυτή που ανάγκασε τους κατοίκους των Στυλίων να εγκαταλείψουν την παλιά τους κατοικία και να μετοικίσουν σε αυτήν που τους βρίσκουμε σήμερα.

Ήξερες ότι στο χωριό «Στύλια», όπου ασκήτευαν οι λεγόμενοι «στυλίτες», έχει ασκητέψει και ο Όσιος Λουκάς; 

Μάννα

Ήξερες ότι στο Μάννα λένε ότι η βρύση είναι στοιχειωμένη; Η φήμη επικράτησε επειδή το νερό κάνει πολλές παλίρροιες κι έτσι, οι άνθρωποι έλεγαν ότι η ροή του νερού κόβεται από το «στοιχειό».Ήξερες ότι το χωριό Μάννα είναι το μόνο που δεν έκαψαν οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια της Κατοχής; Αν και οι αντάρτες σκότωσαν έναν Γερμανό, ο διοικητής διέταξε να αφήσουν τους κατοίκους ήσυχους, καθώς είδε 3 γιαγιάδες να μοιρολογούν τον νεκρό ναζί. Ήξερες ότι η κεντρική εκκλησία των αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης στο χωριό Μάννα οφείλει την μεγαλοπρέπειά της σε μεγάλο βαθμό στον πιο φτωχό του χωριού; Όταν ο οικονομικά ασθενέστερος έδωσε ένα καλό ποσό, οι υπόλοιποι σκέφτηκαν «ο Φίλιππας έδωσε 5 κ εγώ θα δώσω 2;». Έτσι, το ποσό μεμιάς πολλαπλασιάστηκε. 

Γελίνι

Ήξερες ότι στα «ζωνάρια» του Μαυριόρους, κοντά στο Γελίνι, όπου συναντάται μια καταπράσινη λωρίδα τόπου, λένε ότι βρίσκεται «ο νεραϊδόκηπος»; Τα δυνατά σφυρίγματα του αέρα που αντηχούσαν στο βουνό και το πράσινο κομμάτι γης που ξεχώριζε, έκαναν πάντοτε τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι εκεί κατοικούν οι νεράιδες.

Ήξερες ότι το μοναστήρι του Αγίου Κωνσταντίνου που χτίστηκε το 1011, είχε τόσο παλιό ευαγγέλιο, γραμμένο σε περγαμηνή; Λέγεται μάλιστα ότι το ιερό αυτό αντικείμενο ήρθε από την Κωνσταντινούπολη, λίγο μετά την άλωσή της.

Καρυά

Ήξερες ότι η συμβολή του χωριού Καρυά στην επανάσταση του 1821 υπήρξε εξαιρετικά σπουδαία; Με αρχηγό τον Οικονόμου, 122 παλικάρια από το χωριό πολέμησαν στα Μαύρα Λιθάρια προσπαθώντας να εμποδίσουν την προέλαση των Τούρκων στην Πάτρα. Ήξερες ότι το «εκκλησάκι του Χάρου» της Καρυάς είναι χτισμένο τον 13ο αιώνα και μάλιστα, έχει λειτουργήσει ως σχολείο θηλέων αλλά και ως χώρος βασανιστηρίων κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής; Ήξερες ότι η Καρυά αποτελεί το δεύτερο πιο ψηλό χωριό της Πελοποννήσου, με υψόμετρο περίπου 1.300 μέτρα; Απέχει 2 ώρες από την Αθήνα και 1,5 ώρα από την Πάτρα.

 Άνω Τρίκαλα

Ήξερες ότι, σύμφωνα με την παράδοση, μια θαυματουργή εικόνα του αγίου Βλασίου που βρέθηκε σε μια δυσπρόσιτη σπηλιά των Άνω Τρικάλων τον 13ο αιώνα, στάθηκε αφορμή για να χτιστεί το πανέμορφο μοναστήρι που ξέρουμε όλοι σήμερα;

Λίμνη Δασίου

Ήξερες ότι σε συγκεκριμένη περιοχή της λίμνης Δασίου υπάρχουν καλαμώνες με κύριο είδος το «βούτημα»; Το εν λόγω είδος εμφανίζεται χωρίς προσμίξεις άλλων φυτικών ειδών, αποτελώντας σπάνιο οικότοπο.

Όρος Κυλλήνης / Ζήρεια

Ήξερες ότι στην Κυλλήνη (Ζήρεια) φυτρώνει το μαγικό βότανο που έδωσε ο Ερμής στον Οδυσσέα; Το «μώλυ», όπως το αποκαλούν, γλίτωσε τον πολυμήχανο Οδυσσέα από τα μάγια της Κίρκης και δεν μεταμορφώθηκε σε χοίρο. 

Ήξερες ότι η περιοχή του Όρους Κυλλήνη είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο «Natura 2000», εξαιτίας του ιδιαίτερου οικολογικού της χαρακτήρα; 

*Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το μπλογκ του κυρίου Βασίλη Λάλου από το Δερβένι https://korinthiakoi-orizontes.blogspot.com/

Το παγωτό της νιότης έλιωσε, αλλά…

Ένας διαδικτυακός φίλος μου «άνοιξε τα μάτια» προ ημερών όταν μου αποκάλυψε πως η ζωή μας διαρκεί μόνο χίλιους μήνες. Και αυτό αν φτάσουμε υγιείς 85 ετών. Αλλιώς είναι λιγότεροι. Έχουμε μόνο χίλιους μήνες, στο καλύτερο »σενάριο», και αναρωτιέμαι πόσο εύκολα τους σπαταλάμε. Με έπιασε πανικός σε αυτή τη σκέψη, γιατί »το χώνεψα». Είναι μια αναμφισβήτητη σκληρή αλήθεια, η οποία δεν »μακιγιάρεται».

Με απασχολεί πολύ αυτή η παραδοχή τις τελευταίες ημέρες και πιάνω τον εαυτό μου, ακόμη και χωρίς λόγο, να την »πετάω» και σε συζητήσεις. «Παιδιά έχουμε μόνον χίλιους μήνες από την ημέρα που γεννιόμαστε».

Το προσωπικό μου ημερολόγιο έχει περάσει αρκετά το μισό προσδόκιμο των 85 ετών και συνεπώς μου απομένουν αν φτάσω υγιής στα 85 και αν υπολογίζω σωστά περίπου 360 μήνες.

Τι σας λέω καλοκαιριάτικα τώρα και σας προβληματίζω με τα δικά μου θα αναρωτιέστε; Τελικά όμως δεν είναι και τόσο μεγάλο θέμα. Γιατί εκεί που καθόμουν στην παραλία συνοφρυωμένος για τα χρόνια που περνούν, έρχεται η ζωή και μου δίνει ένα γερό χαστούκι. Τέσσερα αγοράκια, γύρω στα 8 πρέπει να ήταν στην τρίτη με τετάρτη δημοτικού, έστησαν στην άμμο ένα »διπλάκι». Είχα πολλά χρόνια, πάνω από είκοσι, να δω παιδιά να παίζουν ποδόσφαιρο στην παραλία μας. Οι μάγκες έβαλαν για «δοκάρια» τις σαγιονάρες τους και άρχισαν να παίζουν με τόση χαρά που έφτασε μέχρι την ψυχή μου.

Τους χάζευα τους μπόμπιρες για μισή ώρα, που ακούραστοι πλατσούριζαν στο κύμα, έκαναν τάκλινγκ και τρίπλες στην άμμο, σούταραν και ήταν ευτυχισμένοι. Παρακαλούσα να μου έρθει η μπάλα κοντά να τους τη γυρίσω για να νιώσω ένα δευτερόλεπτο κι εγώ παιδί. Και το θαύμα έγινε. Μιά στραβοκλωτσιά έφερε τη μπάλα τους δίπλα μου και πριν «σκάσει» στην άμμο με ένα βολ πλανέ την επέστρεψα. ήταν ευγενικά παιδάκια μου είπαν ευχαριστούμε και τα τέσσερα και το ένα συγγνώμη.

«Παίξτε αγόρι μου όσο θέλετε» τους απάντησα. »Παίξε αγόρι μου» απάντησα στον εαυτό μου που είχε γυρίσει το 1972 όταν ήμουν εκεί που ήταν τα παιδάκια 8 ετών. Όταν μετρούσα πίσω μου μόλις 100 μήνες στη ζωή μου.

Ήθελα να σηκωθώ και να παρακαλέσω τους πιτσιρικάδες να με αφήσουν να παίξω μαζί τους. Ήθελα να γίνω ζητιάνος της νιότης τους. Ήθελα να γευτώ κι εγώ λίγο από το »παγωτό» της ευτυχίας που δεν έχει χρώμα. Είναι αόρατο. Και όπως κάθε παγωτό λιώνει γρήγορα. Συνήλθα αμέσως και αρκέστηκα στο ένα σουτ που έδωσα στη μπλα τους για να την επιστρέψω. Η μπάλα γύρισε, σκέφτηκα, τα παιδικά χρόνια στην παραλία, όμως, έφυγαν ανεπιστρεπτί.

»Ανόητε
» μονολόγησα μέσα μου. ‘‘Παραπονιέσαι που είσαι μεσήλικας και ντρέπεσαι να ζητήσεις να παίξεις μπάλα στην παραλία με οκτάχρονα παιδιά. Σκέψου όμως ανόητε κάποιους (ευτυχώς πολύ λίγους) φίλους σου από τη νιότη, συμμαθητές, συμπαίκτες στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, συναδέλφους που δεν είναι καν στη ζωή. Άλλους που έχουν προβλήματα υγείας και δεν μπορούν να είναι στην παραλία. Άλλους που ο τρόπος ζωής τους ή η αμέλεια, τους »μεταμόρφωσε» σε κοιλαράδες και όχι να σουτάρουν τη μπάλα αλλά δυσκολεύονται να περπατήσουν».

Ηρέμησα. Προσευχήθηκα για τα παιδιά όλης της Γης. Χαιρέτησα με ένα νεύμα του χεριού τα παιδάκια της παραλίας που μάλλον δεν μου έδωσαν σημασία και καλά έκαναν. Ανέβηκα χωρίς να λαχανιάσω τα 90 σκαλιά που οδηγούν από την παραλία μας στον δρόμο. Άκουσα την καρδιά μου να χτυπάει, κοίταξα σε ένα καθρέφτη αυτοκινήτου και έχω τα μάτια μου, τα αυτιά μου, τη μύτη μου, όλα μου τα δόντια καθώς και τα μαλλιά μου.

Και συνέχισα να περπατάω με τα δύο μου πόδια για να φτάσω (μακάρι) υγιής ως τα 85 μου. Συνέχισα να ζήσω με αξιοπρέπεια τους υπόλοιπους (μακάρι) 360 μήνες που που απομένουν…

_______________________

   Πηγή: aixmi.gr

Η Γκλίτσα

Η γκλίτσα πριν πάρει την πλουμιστή της μορφή με τα διάφορα κεντίδια πάνω της, ήταν πρώτα απ’ όλα σύντροφος του τσοπάνη.

Ο άλλος σύντροφος ήταν η φλογέρα. Μάλλον συνέχεια του τραγοπόδαρου θεού του Πάνα, του ακόλουθου του θεού Διόνυσου. Ο Πάνας απεικονίζεται σε ορισμένες παραστάσεις κρατώντας στο ένα χέρι την ποιμαντική βακτηρία και στο άλλο τον αυλό.

Για τον απλό τσοπάνη ήταν χρήσιμος συμπαραστάτης, αφού στην γκλίτσα ακουμπούσε για να ξαποστάσει, σ’ αυτή στηριζόταν για να περάσει το απότομο και κακοτράχαλο μονοπάτι, με αυτή μετρούσε το ύψος του νερού που κατέβαζαν τα ρέματα μετά τη βροχή, πριν πάρει την απόφαση αν θα περνούσε το κοπάδι απέναντι. Ήταν δηλαδή και χρήσιμο εργαλείο.

Εργαλείο άμυνας από τα άγρια ζώα και τα ερπετά, και κάθε φορά που τα γιδοπρόβατα έτρεχαν σε κάποιο καλλιεργημένο χωράφι, ανέμιζε την γκλίτσα στον αέρα και γινόταν εργαλείο απειλής. Άλλες φορές την εκσφενδόνιζε και στριφογυρνώντας παράλληλα με το έδαφος, έδιωχνε τα ζωντανά που κατευθύνονταν στα σπαρτά.

Αμέτρητες ήταν οι χρήσεις της γκλίτσας. Με αυτήν έπιανε από το πίσω πόδι την προβατίνα ή τη γίδα που έφευγε από το μαντρί πριν την αρμέξει. Στην γκλίτσα κρεμούσε την κάπα, τον τρουβά με τα φαγώσιμα και την μπούκλα με το νερό, όταν άλλαζε σκάρο ή στάλο. Την γκλίτσα έβαζε στους όμως και κρεμούσε τα χέρια δεξιά κι ζερβά για να ισιώσει η πλάτη του μετά το άρμεγμα, ή για να ανοίξουν τα πνευμόνια του και να απολαύσουν τη δροσιά μετά την καλοκαιρινή μπόρα.

Τέλος με την γκλίτσα, υψώνοντάς την προς τον ήλιο κι ανάλογα πόσο απείχε από τον ορίζοντα, μετρούσε την ώρα με θαυμαστή ακρίβεια.

Αργότερα η γκλίτσα ή κλούτσα όπως τη λέμε στα μέρη μας, από ταπεινό αντικείμενο, δέχτηκε τα στολίδια κι άρχισε να σηματοδοτεί πολλά πράγματα, επάγγελμα, καταγωγή, κι άλλες κοινωνικές ιδιότητες. Σιγά-σιγά πέρασε στην ξυλογλυπτική, όπως οι διακοσμημένες ρόκες, τα σφοντύλια, οι ταμπακιέρες, οι κούπες και τα κλειδοπίνακα, για να γίνει λαϊκή τέχνη δηλαδή υλική έκφραση της ψυχής του λαού.

Όλα αυτά θα τα δείτε θα τα ακούσετε και θα τα διαπιστώσετε, αν έρθετε στην Κορυφή το βράδυ της Κυριακής 7 Αυγούστου 2022, όπου θα εγκαινιαστεί η έκθεση γκλίτσας της συλλογής «Δάφνη» του Βοϊώτη γεωπόνου Γιώργου Παπαδόπουλου.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 14 Αυγούστου.

Ελάτε να θαυμάσετε αλλά δεν πρέπει να ξεχνάτε: “Ποτέ δεν ξυνόμαστε στην γκλίτσα του τσομπάνη”.

Όμως το να παραστείτε στα εγκαίνια της έκθεσης χωρίς να μείνετε και να συμμετάσχετε στο γλέντι που θα ακολουθήσει θα είναι μισή η ευχαρίστηση. Το να ακούσετε το κλαρίνο του Χάρη Σαλαγκιώτη, είναι εμπειρία.

*Ένα κείμενο του Βασίλη Σολιόπουλου που το αλίευσα από το estymfalia.gr

Ο Γιάννης και ο ρεαλισμός που πάντα χρειαζόμασταν

Είδα τις δηλώσεις από την προετοιμασία της εθνικής μας ομάδας μπάσκετ, ενόψει του φιλικού μεθαύριο με την Ισπανία στο ΟΑΚΑ, αλλά και για το επερχόμενο ευρωμπασκετ. Φυσικά και στάθηκα σε ότι είπε το αγαπημένο μας παιδί – για πολλούς λόγους- Γιάννης Αντετοκούνμπο. Θα ήθελα να σημειώσω κάπου εδώ στην αρχή ότι πρόκειται για μπιγκ σουπερ σταρ του παγκόσμιου μπάσκετ, που έχει κατακτήσει σχεδόν τα πάντα σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο στο NBA, που είναι εκατομμυριούχος και απίστευτα αναγνωρίσιμος ανά την υφήλιο. Παρατηρήσατε κάποια μορφή έπαρσης πάνω του ενώ έκανε τις δηλώσεις; Ακούσατε να πει κάτι που δεν παρέπεμπε σε έναν απλό άνθρωπο που του αρέσει να δουλεύει για αυτό που αγαπάει; Μας έταξε μετάλλια και φιοριτούρες ή ήταν προσγειωμένος και μας είπε ότι χωρίς δουλειά, χωρίς επαγρύπνηση και ζήλο, δεν πήγε κανείς, ποτέ και για πολύ, δύο βήματα παραπέρα (;)

Οι λόγοι που με έκαναν να αγαπήσω αυτό το παιδί και την οικογένειά του δεν ήταν μόνο οι προφανείς. Δεν ήταν δηλαδή η επιτυχία και το μεγάλο όνομα που έκανε. Οι λόγοι είναι άλλοι απείρως ταπεινότεροι. Έψαχνα χρόνια να βρω έναν αθλητή πρότυπο όπως είναι ο Γιάννης για τους έλληνες, που να μιλάει για ρεαλισμό και να προσγειώνει, όσο μπορεί, με τον απλό τρόπο του, μια χώρα που δεν έμαθε ποτέ της να πατάει στη γη. Για το μπασκετ; Για τον αθλητισμό; Ναι, έστω, μέσω του αθλητισμού. Έτσι κι αλλιώς θα ήμασταν αφελείς αν περιμέναμε να μας μιλήσουν για ρεαλισμό ας πούμε οι πολιτικοί. Πραγματικά αφελείς κι εγώ δεν θέλω να είμαι τόσο.

Μερικές φορές, ακόμη και σε ετούτη τη γωνιά της γης που βασιλεύει η φαιδρότητα, εμφανίζονται κάποια φωτεινά αστέρια. Δεν είναι που λάμπουν και μας φωτίζουν το δρόμο. Ένα αστέρι άλλωστε μπορεί να μη νοιάζεται και τόσο για τη λάμψη του. Είναι που η αστερόσκονη έρχεται και κάθεται για λίγο από πάνω και μας δίνει κουράγιο πως κάτι μπορεί να αξίζουμε κι εμείς για να την έχουμε.

Κάτι..