Σύντομη νυχτερινή ιστορία πάνω απ’την πόλη..

Κάθισε στο τραπεζάκι που είχε σε εκείνη τη στενή και άχαρη βεράντα και κοιτούσε ίσα μπροστά στο μεγάλο κλουβί με τα δύο παπαγαλάκια του. “Τουλούζ, για πες μου ρε φίλε πως κύλησε η ημέρα σου;” Ο Τουλούζ ήταν το ένα από τα δύο πτηνά που είχε αγοράσει γύρω στα δύο χρόνια τώρα και του έκαναν Read more

Ένας κανονικός άνθρωπος!

Ήταν πια ξεκάθαρο. Είχε αρχίσει να του στρίβει ή πως αλλιώς να εξηγούσε όλα αυτά που του συνέβαιναν. Ήταν καλοκαίρι και δεν ήθελε να βγαίνει τις νύχτες  για ποτό. Προτιμούσε να φοράει σορτσάκια και να τρέχει στις παραλίες, κοιτούσε άστρα και αν τον παρατηρούσες, ήταν λες και τον ρουφούσε με κάποιο μαγικό και συνάμα τρελό Read more

Η μεγάλη συμφορά του φαίνεσθαι..

…Σε κάθε περίπτωση, η μεγάλη συμφορά τού φαίνεσθαι με μείωσε πάντα απέναντι στο αληθινό. Δεν είναι αναγκαίο να δίνεσαι στους άλλους, αλλά μόνο σε όσους αγαπάς. Γιατί τότε δεν δίνεται κανείς για το φαίνεσθαι, αλλά μόνο για να δίνει. •Αλμπέρ Καμύ Read more

Τάσος Λειβαδίτης: “Όλα όσα αρνηθήκαμε..”

Το ρόλο μας τον διαλέξαμε οι ίδιοι εμείς την πρώτη ημέρα που διαστάσαμε να πάρουμε μιαν απόφαση ή που σταθήκαμε εύκολοι σε μιαν αναβολή. Όλα όσα αρνηθήκαμε, αυτό είναι το πεπρωμένο μας. Τάσος Λειβαδίτης Read more

Η όμορφη εκδίκηση των λουλουδιών..

Δες που ύστερα από τόσο καιρό, από τότε δηλαδή που φτιάχναμε το ανθολόγιο στο δημοτικό, επιστρέψαμε να παρατηρούμε τα φυτά, τα λουλούδια ξανά, να τα φωτογραφίζουμε, να τα μυρίζουμε από κοντά. Δες που ακόμη και αυτή τη μαγική διαδικασία ήρθε ο φόβος για να μας την υπαγορεύσει. Δεν είναι λίγο άδικο για όλη αυτή την Read more

«..και ποιος ξεκινάει πάλι απ’ την αρχή;»

“… και φρόντισε σύντομα να με ξεχάσεις. Δεν αξίζω τη ζωή σου”. “Σήμερα ανακάλυψα, ύστερα από τόσα χρόνια εμπειρίας πως ο ρομαντισμός δεν κερδίζει σχεδόν ποτέ την πραγματικότητα. Ότι η ψυχή είναι για εκείνους που έχουν μάθει να έρχονται πάντα τελευταίοι και καταϊδρωμένοι. Ότι ο σύγχρονος κόσμος δεν θέλει αγάπη, δεν θέλει νοιάξιμο, προτιμά τα Read more

«Σ’ έναν οπτιμιστικό πεσιμισμό, εκεί το πάω..»

“Συχνά τα πιο ωραία διαστήματα στη ζωή είναι όταν δεν κάνεις τίποτε απολύτως, όταν απλώς συλλογιέσαι, όταν μονάχα χάνεσαι γιατί ρεμβάζεις. Πες, για παράδειγμα, ότι λες πως όλα είναι δίχως νόημα, και μετά λες ότι δεν μπορεί να είναι απολύτως δίχως νόημα αφού γνωρίζεις ότι όλα είναι δίχως νόημα, και συνεπώς το γεγονός οτι το Read more

Into the wild _ Αποκρυπτογράφηση ενός αριστουργήματος

Όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία που βιώνουμε με τον επικίνδυνο και αόρατο εχθρό που φέρει το όνομα ενός ιού, και συγκεκριμένα την πρώτη νύχτα που θεωρήθηκε “νύχτα καραντίνας”, τυχαία, χωρίς να το έχω προγραμματίσει, παρακολούθησα για πρώτη φορά την ταινία “Into the wild”. Αν έχουμε κάνει πάλι παρέα μέσα από τα γραπτά μου τα προηγούμενα Read more

Τσαρλς Μπουκόβσκι: Πως είναι η κατάσταση..

Πρώτα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με την ανυπόφορηφτώχειακι ύστερα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με τη μάταιηφήμηκι αν δεν σπάσειςμε κανένα από τα δύουπάρχουν οι φυσιολογικές μέθοδοιόπως οι κοινές ασθένειεςπου ακολουθούνται από έναν ανεπιθύμητοθάνατοοι περισσότεροι από μας ωστόσο σπάμε πολύ πριναπ’ αυτόόπως ήτανκανονισμένο εξάλλουαπό σεισμόκατακλυσμόπείναοργήαυτοκτονίααπελπισίαή απλάαπό σοβαρό έγκαυμαστη μύτητην ώρα που ανάβειςτο τσιγάρο σου. Read more

Η εποχή των σκιών..

Είμαστε εδώΧωρίς να είμαστεΑναπνέουμεΠερπατάμεΜισούμεΑγαπάμεΑγοράζουμεΠουλάμεΜόνο και μόνοΓια να δικαιολογούμεΤην απουσία μαςΠώς μπορεί να ονομάζεταιΈνας κόσμοςΦτιαγμένος από σκιέςΑνύπαρκτων σωμάτωνΟι καθρέφτες αποτυπώνουνΕντυπώσεις δυνατών ψευδαισθήσεων πόνουΕίμαστε όλοιΑσθενικά αιμορραγούντα φαντάσματαΜάταια προσπαθούμε ν’ αφήσουμε τα χνάρια μαςΓια την εποχή των πραγμάτωνΠου θα ακολουθήσειΤη δικιά μας εποχή των σκιών Γιάννης Αγγελάκας Το «Πως τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;» κυκλοφόρησε το 1999. Περιέχει  ποιήματα, Read more