Στο Ξυλόκαστρο κάθε χρόνο Σεπτέμβρης..

Στο Ξυλόκαστρο κάθε χρόνο Σεπτέμβρης το μέλι της θάλασσας και του ήλιου το μέλι της πρώτης βροχής το μέλι των σταφυλιών και των σύκων των αραιών κοριτσιών μέσα στο δάσος Κάθε χρόνο Σεπτέμβρης ο μήνας του μέλιτος στο Ξυλόκαστρο   Τάκης Μιχόπουλος Από το βιβλίο Κορακοφωληά ( Δ’ έκδοση ) που αποτελεί μια επιλογή ποιημάτων Read more

Το ατού της.. ~ Μικροδιήγημα

– Τις έχει τις 500 ή θα ξεθρακίσω και θα μου μείνουνε οι 50; – Τις έχει σούαρ. – Ντιριέμαι…η μύτη της… – Αμάν ντε, δεν είναι και κορκόδειλος…υπάρχουν και γιατροί που τις καλαφατίζουνε. – Άμα αρχίσω με καλαφατίσματα δεν θα μου μείνει λίρα τσακιστή. Παίνεψε αρκούντως ο συγκεσιολόγος και τέλος πάντων δέχτηκε ο γαμπρός, Read more

Ν. Καζαντζάκης – Ο Ζορμπάς για το κάπνισμα

-Δε νυστάζω, αποκρίθηκα, θα μείνω. Είναι η τελευταία βραδιά που περνούμε μαζί. -Μα ίσια ίσια γι αυτό πρέπει να τελειώνουμε σύντομα, φώναξε ο Ζορμπάς….. Να έτσι όπως οι καλοί άντρες κόβουν το τσιγάρο, το κρασί, το ζάρι. Παλικαρίσια. Ο πατέρας μου πρέπει να ξέρεις, ήταν παλικάρι με ουρά. Μη με κοιτάζεις εμένα. Εγώ ‘μαι ξεφυσίδι. Read more

Κώστας Μιχόπουλος: Οι αναμνήσεις μου από το Ξυλόκαστρο.. (Μέρος 1ο)

Πρόσφατα γίναμε φίλοι στο facebook με τον κύριο Κώστα Μιχόπουλο. Ο Ξυλοκαστρινός νομικός στο προσωπικό του προφίλ έχει ξεκινήσει μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καταγραφή προσωπικών του αναμνήσεων. Ενδιαφέρουσα γιατί αυτές έχουν ως αφετηρία τα παιδικά του χρόνια στο Ξυλόκαστρο, που συμπίπτουν με εκείνα της ταραγμένης και δύσκολης εποχής της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα αλλά και λίγο Read more

Αυτούς που ονειρεύονται… Του Ρομπέρτο Μπενίνι

Αυτούς που ονειρεύονται τους αναγνωρίζεις, έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης. Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών, έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα. Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα. Είναι για τους θαρραλέους όπως η θάλασσα και η αγάπη…   Ρομπέρτο Μπενίνι Read more

Ο Καλός και ο Κακός αστυνόμος ~ Του Θανάση Πάνου

Ας πούμε ότι στο κέντρο της Αθήνας παρακολουθείς κλεφτά δυο ανθρώπους, έναν καλό και έναν κακό. Ο καλός θα περπατήσει βλέποντας τριγύρω και τους αστέγους θα τους πλησιάσει με συμπόνοια και θα σκεφτεί έστω τι μπορεί να προσφέρει. Ο κακός δεν βλέπει τίποτα, περπατά τρέχοντας γιατί το κακό ως γνωστόν αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες. Σαφέστατα ο Read more

Ο Ανθρακωρύχος ~ Νικηφόρος Βρεττάκος

Ο ΑΝΘΡΑΚΩΡΥΧΟΣ Ό,τι κι αν γράψεις λόγια θα ’ναι. Αυτά τα λόγια που ζητώ να εξαφανίσω· κι είναι γι’ αυτό που έχω κόψει το χέρι μου. Κι είναι γι’ αυτό που ζυμώνομαι νύχτα μέρα με τη φωτιά, που πατήθηκα κι έλιωσα κάτω όπως ένα τριαντάφυλλο κόκκινο. Θέλω να γίνω ενός άλλου είδους νερό. Μιαν άλλου Read more

Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες που ονειρεύονται κήπους.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ, στη μέση ενός χωματόδρομου, τότε που υπήρχαν ακόμα χωματόδρομοι, ζούσε μια πέτρα. Μάνα, πατέρα δεν γνώρισε κι ούτε ήξερε πότε γεννήθηκε. Οι πέτρες, όπως ξέρετε, ζούνε τόσα πολλά χρόνια, που ξεχνούν την ηλικία τους. Πολλές απ’ αυτές μάλιστα είναι τόσο αρχαίες όσο κι η πέτρινη εποχή, αν έχετε ακουστά. Μια Read more

Οδυσσέας Ελύτης: “Το παράπονο”.. κι ένας μικρός σχολιασμός

Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα Στ’ αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ’ ομολογώ Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ μες στη ζωή πορεύτηκα Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν τα κυνηγά Πάντα πάντα θα ‘ναι Read more

Πώς είναι η κατάσταση ~ Χένρι Τσαρλς Μπουκόβσκι

πρώτα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με την ανυπόφορη φτώχεια κι ύστερα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με τη μάταιη φήμη. κι αν δεν σπάσεις με κανένα από τα δύο υπάρχουν οι φυσιολογικές μέθοδοι όπως οι κοινές ασθένειες που ακολουθούνται από έναν ανεπιθύμητο θάνατο. οι περισσότεροι από μας ωστόσο σπάμε πολύ πριν απ’ αυτό όπως ήταν κανονισμένο Read more