Δείτε τι έγινε στην πρεμιέρα του Β’ γύρου της ΕΠΣ Κορινθίας

Η 16η αγωνιστική ημέρα (πρεμιέρα 2ου γύρου) έλαβε χώρα χθες στα γήπεδα του Νομού για την Α’ κατηγορίας της ΕΠΣ Κορινθίας. Δείτε παρακάτω τα αποτελέσματα καθώς και την βαθμολογία όπως διαμορφώθηκε. Περισσότερα θα πούμε την Πέμπτη στο “Κορνερ σε καλό σημείο”, παρέα με τον φίλο μου Γιώργο Βαρβιτσίωτη στις 20:00 – 22:00 το βράδυ (ecoradio fm 87.9). Η φωτογραφία είναι του Γιώργου Καραγκούνη από το ματς ΑΟ Ζευγολατιό – Πέλοπας Κιάτου.

16η Αγωνιστική
ΑΟ ΛουτράκιΕλλάς Βέλου 2 – 0
Α.Σ. Κόρινθος 2006Αγ. Θεόδωροι 6 – 0
ΑΟ ZευγολατιούΠέλοπας Κιάτου 0 – 2
Αστέρας ΔερβενίουΑγ. Γεώργιος 2 – 1
Θύελλα ΠετρίουΠΑΣ Κλένια 3 – 0
Σαρωνικός ΓαλατακίουΠαννεμεατικός 1 – 3
ΠανκαμαριακόςΤενεάτης Αθικίων 2 – 1
Ατρόμητος ΧιλιομοδίουΗρακλής Ξυλοκάστρου 0 – 5

 .                                                                    Η Βαθμολογία
                                              (Σε 16 αγώνες)

1Α.Σ. Κόρινθος 200655-844
2ΑΟ Λουτράκι38-1541
3ΑΟ Zευγολατιού32-1530
4Πέλοπας Κιάτου27-1629
5Ηρακλής Ξυλοκάστρου32-1527
6Τενεάτης Αθικίων16-1625
7Παννεμεατικός21-2321
8Ελλάς Βέλου20-2420
9Θύελλα Πετρίου17-2920
10Σαρωνικός Γαλατακίου21-2719
11Αγ. Γεώργιος15-3017
12Πανκαμαριακός22-2717
13Αστέρας Δερβενίου13-3014
14Ατρόμητος Χιλιομοδίου17-3213
15ΠΑΣ Κλένια17-3610
16Αγ. Θεόδωροι8-306

* Ποινές
Α.Σ. Κόρινθος 2006: -2
Πανκαμαριακός: -3

Αλλος με την βάρκα μας;! Δύο λόγια για το προεκλογικό πανηγυράκι..

Εδώ είμαστε λοιπόν! Κάπου στο μέσον μιας εντελώς κατεστραμένης χώρας, με ξεχαρβαλωμένο τον κοινωνικό ιστό, με τον εθνικισμό να χτυπάει κόκκινα, με τον λαϊκισμό να στήνει πανηγύρια, με την οικονομία (αλήθεια τι είναι αυτό;) σε αθλία κατάσταση και την υπομονή τελειωμένη σε κάθε σόφρωνα άνθρωπο που κατοικεί σε τούτα τα χώματα.

Εδώ είμαστε και αφού πέρασαν οι γιορτές του Δεκεμβρίου και του Γενάρη, αφού νομοθετήθηκαν ονόματα γεωγραφικών εδαφών με “αμοιβαίες υποχωρήσεις”, αφού τα ληγμένα χημικά “ξεστοκαρίστηκαν”, αφού κάθε πικραμένος αιλινας που το μόνο που ξέρει από ιστορία είναι τίποτα έκανε το κομμάτι του, φθάνουμε σιγά – σιγά στο επόμενο επίπεδο. Η πίστα που έρχεται έχει τον κωδικό – όνομα : “Έθνικές και αυτοδιοικητές εκλογές”!

Μάλιστα! Μας είχανε λείψει τόσο που νόμιζα πως δεν μπορώ να περιμένω μέχρι τον Μάϊο μήνα. Ξεκίνησε λοιπόν το γνωστό ιστοριάκι με τους συνδυασμούς και τις υποψηφιότητες. Πάλι τα ίδια. Πάλι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Προφίλ ξεπρόβαλαν στα μέσα κοιωνικής δικτύωσης. Άνθρωποι που είναι να απορεί κανείς που βρισκόντουσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Είτε διοικούν ήδη είτε θέλουν να διοικήσουν. Ο καθένας από αυτούς θα κάνει τα πράγματα διαφορετικά. ΘΑ! Ο καθένας παρουσιάζει την πραγματικότητα με τον δικό του τρόπο. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως αυτό που μένει είναι πως.. αν εκλεγεί, θα κάνει μέχρι και τα κοκόρια να γεννήσουν!

Ο λόγος αγαπητοί αναγνώστες που παρουσιάζομαι διαχρονικά απαισιόδοξος για την χώρα μας είναι ο παραπάνω. Στην πολιτική (και η αυτοδιοίκηση πολιτική είναι στην Ελλάδα), πασχίζει κανείς να αναδείξει μια σταγόνα αλήθειας και δεν βρίσκει ούτε ίχνος. Κι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο χειρότερα γίνεται το πράγμα. Μένω μακριά από όλο αυτό το πανηγυράκι λοιπόν, απέχω από κάθε λογής εκλογική διαδικασία. Ετσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

Ήμουνα νιός και γέρασα που λέει και η γιαγιά μου..

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Aquaman (2018) ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018
Σκηνοθεσία: James Wan
Πρωταγωνιστούν: Jason Momoa, Amber Heard, Patrick Wilson, Nicole Kidman, Willem Dafoe
Διάρκεια: 2ω 23λ

Το Aquaman είναι η έκτη ταινία του DCEU (DC Extended Universe). Δικαιολογημένα κάθε κυκλοφορία του DCEU δημιουργεί κάποιες ανησυχίες στους φαν, καθώς υπάρχει ένα αμφιλεγόμενο ιστορικό προηγούμενων ταινιών όπως το Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) και το Suicide Squad (2016).

Τα προβλήματα του πρώτου ήταν το σενάριο και η ερμηνεία του Jesse Eisenberg ως Lex Luthor, ενώ του δεύτερου πήγαν πολλά πράγματα στραβά, με το κυριότερο να είναι η πίεση της παραγωγής στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο, που οδήγησε σε ένα προφανές βεβιασμένο αποτέλεσμα. Και μετά είναι το υποτιμημένο από τους κριτικούς Justice League (2017).

Ο Zack Snyder που είχε αναλάβει το σενάριο, το οποίο δέχθηκε αλλαγές μετά την αποχώρησή του, είχε δημιουργήσει, βάση όσων είναι γνωστών για την εκδοχή του, μια πολύ καλύτερη ιστορία από αυτήν που τελικά κυκλοφόρησε. Το πρόβλημα λοιπόν και εδώ προκύπτει από την παραγωγή. Τα προαναφερθέντα αποδεικνύουν ότι τα βασικότερα προβλήματα αυτών των ταινιών είναι τα σενάρια και η παραγωγή, καθώς η σκηνοθεσία τους και το casting είναι πάρα πολύ καλά.

Τι είναι αυτό που έκανε όμως επιτυχημένα το Man of Steel (2013,) το Wonder Woman (2017) ακόμα περισσότερο και τώρα το Aquaman; Η απάντηση είναι απλή. Η επιλογή των σεναριογράφων. Το πρώτο γράφτηκε από τους Christopher Nolan και David S. Goyer, ο οποίος δεν είναι και ο ικανότερος οπότε η επιτυχία είναι περισσότερο του Nolan. Το δεύτερο γράφτηκε από τον Allan Heinberg ο οποίος είναι συγγραφέας κόμιξ και συγκεκριμένα έχει γράψει και για την Wonder Woman. Και στο Aquaman συμμετείχε ο Geoff Johns ο οποίος και αυτός είναι συγγραφές κόμιξ της DC. Με λίγα λόγια ήταν σχετικοί επί του θέματος.


Ο Arthur (Aquaman) είναι γιος ενός φαροφύλακα και της πριγκίπισσας της Ατλαντίδας Atlanna. Μαθαίνει πως είναι ο διάδοχος του θρόνου και καλείται να τον διεκδικήσει από τον ετεροθαλή αδελφό του, σταματώντας έτσι έναν καταστροφικό για την ανθρωπότητα πόλεμο.

Το σενάριο ακολουθεί τη φόρμουλα επιτυχίας των origin ταινιών, αυτών δηλαδή που δείχνουν το ξεκίνημα ενός χαρακτήρα και εκτυλίσσεται ομαλά χωρίς να κουράζει μέχρι την κορύφωσή του. Υπάρχει πολύ δράση, μετριασμένο χιούμορ και συναίσθημα. Δεν καινοτομεί, είναι προβλέψιμο και παίζει εκ του ασφαλούς.

Ο σκηνοθέτης James Wan είναι γνωστός για τις ταινίες τρόμου Saw (2004), Insidious (2010), The Conjuring (2013), The Conjuring 2 (2016), ενώ πέρασε στις ταινίες δράσης με το Furious 7 (2015). Οπότε η επιλογή του για το Aquaman δημιούργησε απορία αλλά και προσδοκία για το αποτέλεσμα. Η δουλειά που έκανε είναι καταπληκτική. Η σκηνοθεσία έχει εξαιρετικά πλάνα στις σκηνές δράσης με έξυπνη κίνηση της κάμερας που δείχνει καθαρά όλα όσα γίνονται. Επίσης τα πλάνα του είναι μαγευτικά και εντυπωσιακά καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προσδίδοντάς της, μαζί με τα εφέ, τη φωτογραφία και τη μουσική, επικές διαστάσεις.

Τα εφέ χρησιμοποιούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό και είναι εξαιρετικά. Δεν είναι εσκεμμένα τελείως ρεαλιστικά και αυτό δίνει στην ταινία τον κόμικ χαρακτήρα της, είναι όμως εντυπωσιακά και παρά την εκτεταμένη χρήση τους δεν κουράζουν. Η φωτογραφία είναι και αυτή με τη σειρά της μαγευτική. Τα χρώματα είναι καταπληκτικά και πολύ έντονα, καταργώντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Το καστ αποτελείται από πολύ καλούς ηθοποιούς, όπως οι Jason Momoa (Aquaman), Amber Heard (Mera), Patrick Wilson (King Orm), Nicole Kidman (Atlana), Willem Dafoe (Vulko) και Dolph Lundgren (King Nereus), οι οποίοι αποδίδουν πολύ καλά τους χαρακτήρες τους και ανταποκρίνονται επιτυχώς στους συναισθηματικούς τόνους της ταινίας.

Το Aquaman είναι ένα πανέμορφο, εντυπωσιακό και μαγευτικό υπερθέαμα που αιχμαλωτίζει τον θεατή, ανταποκρίνεται στο μέγιστο στις προσδοκίες του κοινού και μετατρέπει έναν χαρακτήρα όχι και τόσο μεγάλου κύρους, στην αντίληψη του κόσμου, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ήρωες του DCEU.

Κριτική: 8/10


Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Kursk (2018) ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018

Σκηνοθεσία: Thomas Vinterberg

Πρωταγωνιστούν: Mathias Schoenaerts, Lea Seydoux, Colin Firth, Max Von Sydow

Διάρκεια: 1ω 57λ

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Ρώσικου υποβρυχίου Kursk όταν, κατά τη διάρκεια μιας ναυτικής άσκησης, εσωτερικές εκρήξεις οδήγησαν στην βύθισή του, παρασέρνοντας στο χαμό όλο το πλήρωμα πλην 23 ατόμων, που βρήκαν καταφύγιο στο πίσω μέρος του υποβρυχίου περιμένοντας τη διάσωσή τους.Δομικά είναι ένα κλασικό δράμα επιβίωσης.

Εισαγωγή των βασικών προσώπων και κάποιων γεγονότων από τη ζωή τους ώστε ο θεατής να αναπτύξει έναν συναισθηματικό δεσμό μαζί τους έτσι ώστε ο χαμός τους ή η προσπάθειά τους να κρατηθούν στη ζωή να τουδημιουργήσει τα αντίστοιχα συναισθήματα, αντιδράσεις των συγγενών όταν μαθαίνουν γιατην τραγωδία και η κορύφωση των αντιδράσεών τους όταν τα διοικητικά στελέχη τους κρατούν στο σκοτάδι και κάποια σημαντικά πρόσωπα με εξουσία τα οποία χωρίζονται σε αυτούς με συνείδηση, που θέλουν να βοηθήσουν και στους ‘σκληροπυρηνικούς γραφειοκράτες’, που βάζουν πάνω από όλα την πολιτική διπλωματία. Χωρίς να ξεφεύγει από αυτό το πρότυπο η ταινία γίνεται προβλέψιμη και αποτυγχάνει να φτάσει κάποια έντονη συναισθηματική κορύφωση.

Σκηνοθετικά έχει κάποια πανέμορφα πλάνα όπου σε συνδυασμό με μια πολύ ωραία μουσική κερδίζει το θεατή αλλά αυτό δυστυχώς γίνεται μόνο σε λίγα σημεία. Επίσης τη στιγμή που δείχνει το ατύχημα υπάρχει έντονη κίνηση της κάμερας με κοντινή εστίαση σε κάποια πρόσωπα και πολύ μοντάζ. Αυτό θεωρητικά χρησιμοποιείται προκειμένου να προκαλέσει στο κοινό αγωνία και ένταση. Είναι όμως πολύ εύκολο να κουράσει και δυστυχώς αυτό συνέβη στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Οι ερμηνείες των Mathias Schoenaerts και Lea Seydoux είναι πολύ καλές. Ο Colin Firth, ένας εξαιρετικός ηθοποιός, δεν έχει πολλά να πει διότι ο ρόλος που του ανατέθηκε δεν είχε απαιτήσεις και η συμμετοχή του πρέπει να έγινε περισσότερο για να τραβήξει κόσμο στις αίθουσες. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον σπουδαίο Max Von Sydow.

Η πρωτοτυπία σε αυτό το κινηματογραφικό είδος είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Η επιτυχία πλέον μιας τέτοιας ταινίας βασίζεται στον τρόπο αφήγησης. Το Kursk δεν καινοτομεί σε αυτό το κομμάτι και σε συνδυασμό με τα αδύναμα σημεία του θα περάσει ως μια ακόμα ταινία η οποία σίγουρα δεν είναι χάσιμο χρόνου.

Κριτική: 6,5/10

Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Συνδέθηκε το ρεύμα σε κατοίκους της Πάτρας μετά τις πιέσεις του Πελετίδη

Ο Κ. Πελετίδης και εκπρόσωποι του Εργατικού Κέντρου Πάτρας βρέθηκαν την περασμένη Πέμπτη έξω από το κτήριο της ΔΕΗ, απαιτώντας να επανασυνδεθεί το ρεύμα σε σπίτια κατοίκων που ήταν χωρίς ηλεκτροδότηση.

Σύμφωνα με πληροφορίες του tempo 24, η παρέμβαση του δημάρχου έφερε άμεσα αποτελέσματα, καθώς από νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας η ΔΕΗ άρχισε να προχωρά στην επανασύνδεση του ρεύματος που είχε κόψει. Όπως ενημέρωσε το tempo24 αναγνώστης που του είχε διακοπεί από τον περασμένο Ιούλιο το ρεύμα και μετείχε στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η ΔΕΗ επανασύνδεσε το ρεύμα λίγο μετά τις 16:00.

Ο Δήμαρχος Κ. Πελετίδης  και ο Πρόεδρος του Κέντρου Κώστας Σπανός είχαν ζητήσει από τη ΔΕΗ να τερματιστεί άμεσα κάθε διακοπή ρεύματος , ενώ όσοι πολίτες ήταν μαζί στην κινητοποίηση και τους είχε διακοπεί η παροχή να δώσουν τα στοιχεία τους για να υπάρξει άμεσα επανασύνδεση. Στη συνέχεια συμπληρώθηκε ο κατάλογος των πολιτών (περίπου 20 άτομα) και μετά από μερικές ώρες η ΔΕΗ επανασύνδεσε το ρεύμα.

Σημειώνεται ότι ο δήμαρχος είχε ξεκαθαρίσει στη συνάντηση του με τον αναπληρωτή διευθυντή της ΔΕΔΔΗΕ ότι θα παραλύσουν τη ΔΕΗ αν οι αρμόδιοι δεν προχωρήσουν άμεσα στην επανασύνδεση του ρεύματος.  «Το κακό παράγινε. Συνεργεία της ΔΕΗ κόβουν σε καθημερινή βάση το ρεύμα από σπίτια λαϊκών οικογενειών. Αυτό είναι απανθρωπιά. Συνδέστε τώρα το ρεύμα σε όσους έχουν άμεση ανάγκη. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με τον αναπνευστήρα, παιδάκια δεν μπορούν να στολίσουν έστω κι ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εμείς δεν πρόκειται να το αφήσουμε να συνεχίσει να συμβαίνει αυτό. Επικοινωνούμε και με την κυβέρνηση και ζητάμε λύση τώρα, διαφορετικά θα παρθούν άλλα μέτρα. Αν θέλουν οι προϊστάμενοί σας, να παραλύσει η ΔΕΗ, θα το κάνουμε».

Πηγή: thepressproject.gr

Το τέλος του πολιτισμού..

Το τέλος του πολιτισμού είναι σίγουρα εδώ, διανύει τις τελευταίες ημέρες της καταστροφής του και μοιάζει τρομακτικά δυνατό, είναι τουλάχιστον δύσκολο να καταφέρει κάποιος να του αντισταθεί.

Χριστούγεννα έξω, η γιορτή του καπιταλισμού για μερικούς, η οικογενειακή χαρά για άλλους, ότι κι αν είναι, δεν έχει σχέση με το όχι πολύ μακρινό παρελθόν. Κάποτε αυτή την εποχή, γινόντουσαν σπουδαία πράγματα, εξαιρετικές παραστάσεις, εξαιρετικές μουσικές συναντήσεις κάθε είδους, ποιητικές βραδιές, ανταλλαγή δώρων, συζήτηση..

Σήμερα το μόνο που συμβαίνει στον πλανήτη των “πιθήκων” είναι ένας χορός τεράτων. Η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερους, ενώ οι υπόλοιποι πετάνε όσα θα μπορούσαν να αποτρέψουν αυτή τη φτώχεια, χωρίς αιδώ. Καμία τέχνη δεν παρουσιάζει τίποτα, κανείς δεν μιλάει για ιδέες, ακόμη και η διασκέδαση είναι άγριο και απόκοσμο πράγμα.

Το τέλος του πολιτισμού έχει πια συντελεστεί. Αυτή η παραδοχή δεν μπορεί να βοηθήσει πουθενά, όμως καλό είναι να τονιστεί για να το πάρουμε απόφαση.

Αργύρης Χιόνης: “Σήμερα που η ανθρώπινη ζωή…”

Σήμερα που η ανθρώπινη ζωή δεν κοστίζει, πάλι, μια δεκάρα,

που η φύση υφίσταται τη μεγαλύτερη στην ιστορία της καταστροφή,

που πλήθη ολόκληρα τρέχουν σαν σκυλιά πίσω απ’ τον αφέντη τους,

τον εύκολο πλουτισμό, ενώ άλλα πλήθη, ακόμα μεγαλύτερα,

πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια,

είναι παρήγορο να βλέπεις στα γραπτά νέων παιδιών, προβληματισμό για τα μέλλον αυτού του κόσμου.

[…] Ωστόσο, ποιήματα δε γράφουμε μόνο για να γίνουμε ποιητές, αλλά για να φωτίσουμε τον μέσα μας κόσμο και,

κατά συνέπεια, τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που συγκινούνται, αγαπούν και συμπάσχουν,

υπάρχει ελπίδα.

Ερημα βουνά, σας ακούω συχνά…

Στην πρωτεύουσα δεν πηγαίνω συχνά. Για να ακριβολογώ πηγαίνω εντελώς σπάνια ως καθόλου. Όσες φορές το κάνω είναι για να επισκεφθώ κάποιο μουσείο ή όταν μου έχει λείψει αρκετά η Ακρόπολη κι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά. Πρόσφατα επισκέφθηκα λοιπόν την Αθήνα. Μέσα σε λίγες ώρες ήθελα να επιστρέψω πίσω, πράγμα που έκανα τελικά χωρίς να το πολυσκεφτώ. Δεν το μετάνιωσα στιγμή.

Στην Αθήνα η αστυφιλία οδήγησε εκαταμμύρια κόσμου να την πυκνοκατοικήσουν, δεν αναπνέεις πια, δεν είναι εύκολο ούτε καν να περπατήσεις σε κάπως πιο πολυσύχναστους δρόμους. Άνθρωποι έντρομοι από την καθημερινότητα σε προσπέρνούν, πέφτουν πάνω σου χωρίς να το καταλάβουν. Το βλέπεις στο βλέμμα τους ότι είναι χαμένοι. Όχι ότι εμείς εδώ στην επαρχία πηγαίνουμε πίσω. Όμως ακόμη δεν έχει χαθεί οριστικά το παιχνίδι. Στην πρωτεύουσα ναι, μοιάζει το παιχνίδι να είναι χαμένο.

Οι μεγάλες πόλεις πικονοκατοικήθηκαν, οι μεγάλες επιχειρήσεις και το εθνικό εμπόριο στεγάζεται σε αυτές, η πολιτική και τα κέντρα λήψης αποφάσεων επίσης. Εκατομμύρια τόνοι τσιμέντου, εκατομμύρια ψυχές. Εμειναν έτσι τα βουνά στην επαρχία στης χώρας έρημα. Έμειναν τα χωριά να βουλιάζουν στον χρόνο και να μην έχουν ούτε έναν κάτοικο. Ακόμη και τα πιο ηρωϊκά που βαστούνε, βλέπουν τον πληθυσμό τους να μειώνεται χρόνο με το χρόνο.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί συνέβη όλη αυτή η ιστορία. Σίγουρα υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις και οι επιστήμονες τις έχουν θέσει στη διάθεσή μας, όπως και οι κοινωνικοί μελετητές. Όμως δεν το κατάλαβα.

Δεν θα πάψω να μιλάω για τα βουνά, δεν θα πάψω να τα επισκέπτομαι και να γράφω για εκείνα. Κάποτε σε αυτά αναπτύχθηκαν μοναδικοί πολιτισμοί. Από την αρχαιότητα ακόμη, οι ιστορικοί όπως ο Παυσανίας μας είχαν προϊδεάσει. Κάποια στιγμή θα πάρουν το αίμα τους πίσω όλα εκείνα τα πανέμορφα χωριά, τα εγκαταλελημένα. Ο κόσμος θα καταλάβει πως ο τρόπος ζωής που μας πλασάρανε είναι ένα τίποτα. Ο κόσμος στο τέλος πάντα καταλαβαίνει, έστω κι αν καθυστερεί.

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας 

ΑΟ Λαύκας: Ορεινές ποδοσφαιρικές κατακτήσεις!

Στην Ελλάδα το να κάνεις αθλητισμό δεν είναι αυτονόητο πράγμα. Ας υποθέσουμε όμως πως οκ, στις μεγάλες πόλεις και γενικότερα στις πόλεις, το να κάνεις αθλητισμό είναι σχετικά εύκολο παρόλα τα εμπόδια. Στα χωριά όμως; Και συγκεκριμένα τα ορεινά κάθε Νομού; Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. Είναι δύσκολα δηλαδή σε πιο σημαντικούς τομείς όπως η υγεία και η εκπαίδευση, δεν θα ήταν στον αθλητισμό;

Η Λαύκα είναι ένα από τα ορεινά και πανέμορφα χωριά της Κορινθίας (Δήμος Σικυωνίων). Άλλωστε όλες οι περιοχές μας στον ορεινό όγκο είναι όμορφες και σε αυτό δεν χωράει αμφιβολία. Σε ένα ορεινό χωριό (σχεδόν 700 μέτρα υψόμετρο) λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη ονειρεύονται και πασχίζουν για το ποδόσφαιρο. Ο ΑΟ Λαύκας αγωνίζεται στην Γ’ κατηγορία της ΕΠΣ Κορινθίας την φετινή σεζόν. Εχει λοιπόν καταφέρει κάτι μοναδικό και αξιέπαινο, κάτι που αξίζει να αναφερθεί και να αποτελέσει φάρο και παράδειγμα για πολλούς.

Στο ξερό γήπεδο με το χώμα που θυμίζει άλλες εποχές, μαζεύονται σε κάθε προπόνηση 24 νέα παιδιά που απαρτίζουν το ρόστερ του συλλόγου. Φέτος παλαιότεροι αθλητές που φόρεσαν την φανέλα της ομάδας, αλλά και άλλοι με μεράκι για τον αθλητισμό, κατάφεραν να χτίσουν κάτι πολύ όμορφο σαν διοίκηση. Με προπονητή τον κύριο Μπεκιάρη από τη Νεμέα και μέσο όρο ηλικίας τα 21 έτη των αθλητών, μπήκαν στο νέο πρωτάθλημα με ισοπαλία απέναντι στα Ταρσινά ’97.

Σίγουρα το Τσάμπιονς Λίγκ δεν πρόκειται να το κατακτήσουν. Όμως τι σημασία έχει; Μερικές φορές υπάρχουν κατακτήσεις υψηλότερες από τις πολυδιαφημισμένες. Καλή συνέχεια ευχόμαστε εδώ από το revista και συγχαρητήρια για το μεράκι σας!

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Δείτε τι έγινε σήμερα στο Κύπελλο Κορινθίας – Οι “16” που προκρίθηκαν

Οι τελευταίοι 4 αγώνες για την Β’ φάση του Κυπέλλου Κορινθίας διεξήχθησαν σήμερα στα γήπεδα του Νομού. Πάμε να δούμε αναλυτικά τι συνέβη αλλά και συγκεντρωτικά ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν πλέον στους “16” του θεσμού.

 

ΑΟ Περαχώρας – ΑΟ Λουτράκι  1 – 4

Πέλοπας Κιάτου – Παννεμεατικός  1 – 2

ΠΑΣ Κύψελος – Αετός Κρυονερίου  3 – 0

Πανσολυγειακός – Τενεάτης Αθικίων  0 – 2

 

Στους “16”

ΑΟ Λουτράκι

Παννεμεατικός

ΠΑΣ Κύψελος

Τενεάτης Αθικίων

Αγιοι Θεόδωροι

Αγιος Γεώργιος

Ατρόμητος Χιλιομοδίου

Ηρακλής Ξυλοκάστρου

Θύελλα Πετρίου

Κόρινθος 2006

ΠΑΣ Κόρινθος

Πανκαμαριακός

Σαρωνικός Γαλατακίου

Ολυμπιακός Λουτρακίου

Ολυμπιακός Άσσου

Ηρακλής Λεχαίου

ΠΑΣ Κύψελος

 

Ο ΠΑΣ Κόρινθος βρίσκεται στην Γ’ Εθνική κατηγορία ενώ ο ΠΑΣ Κύψελος στη Γ’ Κορινθίας. Από εκεί και ύστερα στην Β’ Κατηγορία οι Ολυμπιακός Λουτρακίου. Ολυμπιακός Άσσου, Ηρακλής Λεχαίου. Όλοι οι υπόλοιποι σύλλογοι αγωνίζονται στην Α’ Κορινθίας.