Aquaman (2018) ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018
Σκηνοθεσία: James Wan
Πρωταγωνιστούν: Jason Momoa, Amber Heard, Patrick Wilson, Nicole Kidman, Willem Dafoe
Διάρκεια: 2ω 23λ

Το Aquaman είναι η έκτη ταινία του DCEU (DC Extended Universe). Δικαιολογημένα κάθε κυκλοφορία του DCEU δημιουργεί κάποιες ανησυχίες στους φαν, καθώς υπάρχει ένα αμφιλεγόμενο ιστορικό προηγούμενων ταινιών όπως το Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) και το Suicide Squad (2016).

Τα προβλήματα του πρώτου ήταν το σενάριο και η ερμηνεία του Jesse Eisenberg ως Lex Luthor, ενώ του δεύτερου πήγαν πολλά πράγματα στραβά, με το κυριότερο να είναι η πίεση της παραγωγής στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο, που οδήγησε σε ένα προφανές βεβιασμένο αποτέλεσμα. Και μετά είναι το υποτιμημένο από τους κριτικούς Justice League (2017).

Ο Zack Snyder που είχε αναλάβει το σενάριο, το οποίο δέχθηκε αλλαγές μετά την αποχώρησή του, είχε δημιουργήσει, βάση όσων είναι γνωστών για την εκδοχή του, μια πολύ καλύτερη ιστορία από αυτήν που τελικά κυκλοφόρησε. Το πρόβλημα λοιπόν και εδώ προκύπτει από την παραγωγή. Τα προαναφερθέντα αποδεικνύουν ότι τα βασικότερα προβλήματα αυτών των ταινιών είναι τα σενάρια και η παραγωγή, καθώς η σκηνοθεσία τους και το casting είναι πάρα πολύ καλά.

Τι είναι αυτό που έκανε όμως επιτυχημένα το Man of Steel (2013,) το Wonder Woman (2017) ακόμα περισσότερο και τώρα το Aquaman; Η απάντηση είναι απλή. Η επιλογή των σεναριογράφων. Το πρώτο γράφτηκε από τους Christopher Nolan και David S. Goyer, ο οποίος δεν είναι και ο ικανότερος οπότε η επιτυχία είναι περισσότερο του Nolan. Το δεύτερο γράφτηκε από τον Allan Heinberg ο οποίος είναι συγγραφέας κόμιξ και συγκεκριμένα έχει γράψει και για την Wonder Woman. Και στο Aquaman συμμετείχε ο Geoff Johns ο οποίος και αυτός είναι συγγραφές κόμιξ της DC. Με λίγα λόγια ήταν σχετικοί επί του θέματος.


Ο Arthur (Aquaman) είναι γιος ενός φαροφύλακα και της πριγκίπισσας της Ατλαντίδας Atlanna. Μαθαίνει πως είναι ο διάδοχος του θρόνου και καλείται να τον διεκδικήσει από τον ετεροθαλή αδελφό του, σταματώντας έτσι έναν καταστροφικό για την ανθρωπότητα πόλεμο.

Το σενάριο ακολουθεί τη φόρμουλα επιτυχίας των origin ταινιών, αυτών δηλαδή που δείχνουν το ξεκίνημα ενός χαρακτήρα και εκτυλίσσεται ομαλά χωρίς να κουράζει μέχρι την κορύφωσή του. Υπάρχει πολύ δράση, μετριασμένο χιούμορ και συναίσθημα. Δεν καινοτομεί, είναι προβλέψιμο και παίζει εκ του ασφαλούς.

Ο σκηνοθέτης James Wan είναι γνωστός για τις ταινίες τρόμου Saw (2004), Insidious (2010), The Conjuring (2013), The Conjuring 2 (2016), ενώ πέρασε στις ταινίες δράσης με το Furious 7 (2015). Οπότε η επιλογή του για το Aquaman δημιούργησε απορία αλλά και προσδοκία για το αποτέλεσμα. Η δουλειά που έκανε είναι καταπληκτική. Η σκηνοθεσία έχει εξαιρετικά πλάνα στις σκηνές δράσης με έξυπνη κίνηση της κάμερας που δείχνει καθαρά όλα όσα γίνονται. Επίσης τα πλάνα του είναι μαγευτικά και εντυπωσιακά καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας προσδίδοντάς της, μαζί με τα εφέ, τη φωτογραφία και τη μουσική, επικές διαστάσεις.

Τα εφέ χρησιμοποιούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό και είναι εξαιρετικά. Δεν είναι εσκεμμένα τελείως ρεαλιστικά και αυτό δίνει στην ταινία τον κόμικ χαρακτήρα της, είναι όμως εντυπωσιακά και παρά την εκτεταμένη χρήση τους δεν κουράζουν. Η φωτογραφία είναι και αυτή με τη σειρά της μαγευτική. Τα χρώματα είναι καταπληκτικά και πολύ έντονα, καταργώντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Το καστ αποτελείται από πολύ καλούς ηθοποιούς, όπως οι Jason Momoa (Aquaman), Amber Heard (Mera), Patrick Wilson (King Orm), Nicole Kidman (Atlana), Willem Dafoe (Vulko) και Dolph Lundgren (King Nereus), οι οποίοι αποδίδουν πολύ καλά τους χαρακτήρες τους και ανταποκρίνονται επιτυχώς στους συναισθηματικούς τόνους της ταινίας.

Το Aquaman είναι ένα πανέμορφο, εντυπωσιακό και μαγευτικό υπερθέαμα που αιχμαλωτίζει τον θεατή, ανταποκρίνεται στο μέγιστο στις προσδοκίες του κοινού και μετατρέπει έναν χαρακτήρα όχι και τόσο μεγάλου κύρους, στην αντίληψη του κόσμου, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ήρωες του DCEU.

Κριτική: 8/10


Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Kursk (2018) ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018

Σκηνοθεσία: Thomas Vinterberg

Πρωταγωνιστούν: Mathias Schoenaerts, Lea Seydoux, Colin Firth, Max Von Sydow

Διάρκεια: 1ω 57λ

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Ρώσικου υποβρυχίου Kursk όταν, κατά τη διάρκεια μιας ναυτικής άσκησης, εσωτερικές εκρήξεις οδήγησαν στην βύθισή του, παρασέρνοντας στο χαμό όλο το πλήρωμα πλην 23 ατόμων, που βρήκαν καταφύγιο στο πίσω μέρος του υποβρυχίου περιμένοντας τη διάσωσή τους.Δομικά είναι ένα κλασικό δράμα επιβίωσης.

Εισαγωγή των βασικών προσώπων και κάποιων γεγονότων από τη ζωή τους ώστε ο θεατής να αναπτύξει έναν συναισθηματικό δεσμό μαζί τους έτσι ώστε ο χαμός τους ή η προσπάθειά τους να κρατηθούν στη ζωή να τουδημιουργήσει τα αντίστοιχα συναισθήματα, αντιδράσεις των συγγενών όταν μαθαίνουν γιατην τραγωδία και η κορύφωση των αντιδράσεών τους όταν τα διοικητικά στελέχη τους κρατούν στο σκοτάδι και κάποια σημαντικά πρόσωπα με εξουσία τα οποία χωρίζονται σε αυτούς με συνείδηση, που θέλουν να βοηθήσουν και στους ‘σκληροπυρηνικούς γραφειοκράτες’, που βάζουν πάνω από όλα την πολιτική διπλωματία. Χωρίς να ξεφεύγει από αυτό το πρότυπο η ταινία γίνεται προβλέψιμη και αποτυγχάνει να φτάσει κάποια έντονη συναισθηματική κορύφωση.

Σκηνοθετικά έχει κάποια πανέμορφα πλάνα όπου σε συνδυασμό με μια πολύ ωραία μουσική κερδίζει το θεατή αλλά αυτό δυστυχώς γίνεται μόνο σε λίγα σημεία. Επίσης τη στιγμή που δείχνει το ατύχημα υπάρχει έντονη κίνηση της κάμερας με κοντινή εστίαση σε κάποια πρόσωπα και πολύ μοντάζ. Αυτό θεωρητικά χρησιμοποιείται προκειμένου να προκαλέσει στο κοινό αγωνία και ένταση. Είναι όμως πολύ εύκολο να κουράσει και δυστυχώς αυτό συνέβη στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Οι ερμηνείες των Mathias Schoenaerts και Lea Seydoux είναι πολύ καλές. Ο Colin Firth, ένας εξαιρετικός ηθοποιός, δεν έχει πολλά να πει διότι ο ρόλος που του ανατέθηκε δεν είχε απαιτήσεις και η συμμετοχή του πρέπει να έγινε περισσότερο για να τραβήξει κόσμο στις αίθουσες. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον σπουδαίο Max Von Sydow.

Η πρωτοτυπία σε αυτό το κινηματογραφικό είδος είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Η επιτυχία πλέον μιας τέτοιας ταινίας βασίζεται στον τρόπο αφήγησης. Το Kursk δεν καινοτομεί σε αυτό το κομμάτι και σε συνδυασμό με τα αδύναμα σημεία του θα περάσει ως μια ακόμα ταινία η οποία σίγουρα δεν είναι χάσιμο χρόνου.

Κριτική: 6,5/10

Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Συνδέθηκε το ρεύμα σε κατοίκους της Πάτρας μετά τις πιέσεις του Πελετίδη

Ο Κ. Πελετίδης και εκπρόσωποι του Εργατικού Κέντρου Πάτρας βρέθηκαν την περασμένη Πέμπτη έξω από το κτήριο της ΔΕΗ, απαιτώντας να επανασυνδεθεί το ρεύμα σε σπίτια κατοίκων που ήταν χωρίς ηλεκτροδότηση.

Σύμφωνα με πληροφορίες του tempo 24, η παρέμβαση του δημάρχου έφερε άμεσα αποτελέσματα, καθώς από νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας η ΔΕΗ άρχισε να προχωρά στην επανασύνδεση του ρεύματος που είχε κόψει. Όπως ενημέρωσε το tempo24 αναγνώστης που του είχε διακοπεί από τον περασμένο Ιούλιο το ρεύμα και μετείχε στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η ΔΕΗ επανασύνδεσε το ρεύμα λίγο μετά τις 16:00.

Ο Δήμαρχος Κ. Πελετίδης  και ο Πρόεδρος του Κέντρου Κώστας Σπανός είχαν ζητήσει από τη ΔΕΗ να τερματιστεί άμεσα κάθε διακοπή ρεύματος , ενώ όσοι πολίτες ήταν μαζί στην κινητοποίηση και τους είχε διακοπεί η παροχή να δώσουν τα στοιχεία τους για να υπάρξει άμεσα επανασύνδεση. Στη συνέχεια συμπληρώθηκε ο κατάλογος των πολιτών (περίπου 20 άτομα) και μετά από μερικές ώρες η ΔΕΗ επανασύνδεσε το ρεύμα.

Σημειώνεται ότι ο δήμαρχος είχε ξεκαθαρίσει στη συνάντηση του με τον αναπληρωτή διευθυντή της ΔΕΔΔΗΕ ότι θα παραλύσουν τη ΔΕΗ αν οι αρμόδιοι δεν προχωρήσουν άμεσα στην επανασύνδεση του ρεύματος.  «Το κακό παράγινε. Συνεργεία της ΔΕΗ κόβουν σε καθημερινή βάση το ρεύμα από σπίτια λαϊκών οικογενειών. Αυτό είναι απανθρωπιά. Συνδέστε τώρα το ρεύμα σε όσους έχουν άμεση ανάγκη. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με τον αναπνευστήρα, παιδάκια δεν μπορούν να στολίσουν έστω κι ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εμείς δεν πρόκειται να το αφήσουμε να συνεχίσει να συμβαίνει αυτό. Επικοινωνούμε και με την κυβέρνηση και ζητάμε λύση τώρα, διαφορετικά θα παρθούν άλλα μέτρα. Αν θέλουν οι προϊστάμενοί σας, να παραλύσει η ΔΕΗ, θα το κάνουμε».

Πηγή: thepressproject.gr

Το τέλος του πολιτισμού..

Το τέλος του πολιτισμού είναι σίγουρα εδώ, διανύει τις τελευταίες ημέρες της καταστροφής του και μοιάζει τρομακτικά δυνατό, είναι τουλάχιστον δύσκολο να καταφέρει κάποιος να του αντισταθεί.

Χριστούγεννα έξω, η γιορτή του καπιταλισμού για μερικούς, η οικογενειακή χαρά για άλλους, ότι κι αν είναι, δεν έχει σχέση με το όχι πολύ μακρινό παρελθόν. Κάποτε αυτή την εποχή, γινόντουσαν σπουδαία πράγματα, εξαιρετικές παραστάσεις, εξαιρετικές μουσικές συναντήσεις κάθε είδους, ποιητικές βραδιές, ανταλλαγή δώρων, συζήτηση..

Σήμερα το μόνο που συμβαίνει στον πλανήτη των “πιθήκων” είναι ένας χορός τεράτων. Η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερους, ενώ οι υπόλοιποι πετάνε όσα θα μπορούσαν να αποτρέψουν αυτή τη φτώχεια, χωρίς αιδώ. Καμία τέχνη δεν παρουσιάζει τίποτα, κανείς δεν μιλάει για ιδέες, ακόμη και η διασκέδαση είναι άγριο και απόκοσμο πράγμα.

Το τέλος του πολιτισμού έχει πια συντελεστεί. Αυτή η παραδοχή δεν μπορεί να βοηθήσει πουθενά, όμως καλό είναι να τονιστεί για να το πάρουμε απόφαση.

Αργύρης Χιόνης: “Σήμερα που η ανθρώπινη ζωή…”

Σήμερα που η ανθρώπινη ζωή δεν κοστίζει, πάλι, μια δεκάρα,

που η φύση υφίσταται τη μεγαλύτερη στην ιστορία της καταστροφή,

που πλήθη ολόκληρα τρέχουν σαν σκυλιά πίσω απ’ τον αφέντη τους,

τον εύκολο πλουτισμό, ενώ άλλα πλήθη, ακόμα μεγαλύτερα,

πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια,

είναι παρήγορο να βλέπεις στα γραπτά νέων παιδιών, προβληματισμό για τα μέλλον αυτού του κόσμου.

[…] Ωστόσο, ποιήματα δε γράφουμε μόνο για να γίνουμε ποιητές, αλλά για να φωτίσουμε τον μέσα μας κόσμο και,

κατά συνέπεια, τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που συγκινούνται, αγαπούν και συμπάσχουν,

υπάρχει ελπίδα.

Ερημα βουνά, σας ακούω συχνά…

Στην πρωτεύουσα δεν πηγαίνω συχνά. Για να ακριβολογώ πηγαίνω εντελώς σπάνια ως καθόλου. Όσες φορές το κάνω είναι για να επισκεφθώ κάποιο μουσείο ή όταν μου έχει λείψει αρκετά η Ακρόπολη κι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά. Πρόσφατα επισκέφθηκα λοιπόν την Αθήνα. Μέσα σε λίγες ώρες ήθελα να επιστρέψω πίσω, πράγμα που έκανα τελικά χωρίς να το πολυσκεφτώ. Δεν το μετάνιωσα στιγμή.

Στην Αθήνα η αστυφιλία οδήγησε εκαταμμύρια κόσμου να την πυκνοκατοικήσουν, δεν αναπνέεις πια, δεν είναι εύκολο ούτε καν να περπατήσεις σε κάπως πιο πολυσύχναστους δρόμους. Άνθρωποι έντρομοι από την καθημερινότητα σε προσπέρνούν, πέφτουν πάνω σου χωρίς να το καταλάβουν. Το βλέπεις στο βλέμμα τους ότι είναι χαμένοι. Όχι ότι εμείς εδώ στην επαρχία πηγαίνουμε πίσω. Όμως ακόμη δεν έχει χαθεί οριστικά το παιχνίδι. Στην πρωτεύουσα ναι, μοιάζει το παιχνίδι να είναι χαμένο.

Οι μεγάλες πόλεις πικονοκατοικήθηκαν, οι μεγάλες επιχειρήσεις και το εθνικό εμπόριο στεγάζεται σε αυτές, η πολιτική και τα κέντρα λήψης αποφάσεων επίσης. Εκατομμύρια τόνοι τσιμέντου, εκατομμύρια ψυχές. Εμειναν έτσι τα βουνά στην επαρχία στης χώρας έρημα. Έμειναν τα χωριά να βουλιάζουν στον χρόνο και να μην έχουν ούτε έναν κάτοικο. Ακόμη και τα πιο ηρωϊκά που βαστούνε, βλέπουν τον πληθυσμό τους να μειώνεται χρόνο με το χρόνο.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί συνέβη όλη αυτή η ιστορία. Σίγουρα υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις και οι επιστήμονες τις έχουν θέσει στη διάθεσή μας, όπως και οι κοινωνικοί μελετητές. Όμως δεν το κατάλαβα.

Δεν θα πάψω να μιλάω για τα βουνά, δεν θα πάψω να τα επισκέπτομαι και να γράφω για εκείνα. Κάποτε σε αυτά αναπτύχθηκαν μοναδικοί πολιτισμοί. Από την αρχαιότητα ακόμη, οι ιστορικοί όπως ο Παυσανίας μας είχαν προϊδεάσει. Κάποια στιγμή θα πάρουν το αίμα τους πίσω όλα εκείνα τα πανέμορφα χωριά, τα εγκαταλελημένα. Ο κόσμος θα καταλάβει πως ο τρόπος ζωής που μας πλασάρανε είναι ένα τίποτα. Ο κόσμος στο τέλος πάντα καταλαβαίνει, έστω κι αν καθυστερεί.

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας 

ΑΟ Λαύκας: Ορεινές ποδοσφαιρικές κατακτήσεις!

Στην Ελλάδα το να κάνεις αθλητισμό δεν είναι αυτονόητο πράγμα. Ας υποθέσουμε όμως πως οκ, στις μεγάλες πόλεις και γενικότερα στις πόλεις, το να κάνεις αθλητισμό είναι σχετικά εύκολο παρόλα τα εμπόδια. Στα χωριά όμως; Και συγκεκριμένα τα ορεινά κάθε Νομού; Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο. Είναι δύσκολα δηλαδή σε πιο σημαντικούς τομείς όπως η υγεία και η εκπαίδευση, δεν θα ήταν στον αθλητισμό;

Η Λαύκα είναι ένα από τα ορεινά και πανέμορφα χωριά της Κορινθίας (Δήμος Σικυωνίων). Άλλωστε όλες οι περιοχές μας στον ορεινό όγκο είναι όμορφες και σε αυτό δεν χωράει αμφιβολία. Σε ένα ορεινό χωριό (σχεδόν 700 μέτρα υψόμετρο) λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη ονειρεύονται και πασχίζουν για το ποδόσφαιρο. Ο ΑΟ Λαύκας αγωνίζεται στην Γ’ κατηγορία της ΕΠΣ Κορινθίας την φετινή σεζόν. Εχει λοιπόν καταφέρει κάτι μοναδικό και αξιέπαινο, κάτι που αξίζει να αναφερθεί και να αποτελέσει φάρο και παράδειγμα για πολλούς.

Στο ξερό γήπεδο με το χώμα που θυμίζει άλλες εποχές, μαζεύονται σε κάθε προπόνηση 24 νέα παιδιά που απαρτίζουν το ρόστερ του συλλόγου. Φέτος παλαιότεροι αθλητές που φόρεσαν την φανέλα της ομάδας, αλλά και άλλοι με μεράκι για τον αθλητισμό, κατάφεραν να χτίσουν κάτι πολύ όμορφο σαν διοίκηση. Με προπονητή τον κύριο Μπεκιάρη από τη Νεμέα και μέσο όρο ηλικίας τα 21 έτη των αθλητών, μπήκαν στο νέο πρωτάθλημα με ισοπαλία απέναντι στα Ταρσινά ’97.

Σίγουρα το Τσάμπιονς Λίγκ δεν πρόκειται να το κατακτήσουν. Όμως τι σημασία έχει; Μερικές φορές υπάρχουν κατακτήσεις υψηλότερες από τις πολυδιαφημισμένες. Καλή συνέχεια ευχόμαστε εδώ από το revista και συγχαρητήρια για το μεράκι σας!

 

Γράφει ο Στάθης Ντάγκας

Δείτε τι έγινε σήμερα στο Κύπελλο Κορινθίας – Οι “16” που προκρίθηκαν

Οι τελευταίοι 4 αγώνες για την Β’ φάση του Κυπέλλου Κορινθίας διεξήχθησαν σήμερα στα γήπεδα του Νομού. Πάμε να δούμε αναλυτικά τι συνέβη αλλά και συγκεντρωτικά ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν πλέον στους “16” του θεσμού.

 

ΑΟ Περαχώρας – ΑΟ Λουτράκι  1 – 4

Πέλοπας Κιάτου – Παννεμεατικός  1 – 2

ΠΑΣ Κύψελος – Αετός Κρυονερίου  3 – 0

Πανσολυγειακός – Τενεάτης Αθικίων  0 – 2

 

Στους “16”

ΑΟ Λουτράκι

Παννεμεατικός

ΠΑΣ Κύψελος

Τενεάτης Αθικίων

Αγιοι Θεόδωροι

Αγιος Γεώργιος

Ατρόμητος Χιλιομοδίου

Ηρακλής Ξυλοκάστρου

Θύελλα Πετρίου

Κόρινθος 2006

ΠΑΣ Κόρινθος

Πανκαμαριακός

Σαρωνικός Γαλατακίου

Ολυμπιακός Λουτρακίου

Ολυμπιακός Άσσου

Ηρακλής Λεχαίου

ΠΑΣ Κύψελος

 

Ο ΠΑΣ Κόρινθος βρίσκεται στην Γ’ Εθνική κατηγορία ενώ ο ΠΑΣ Κύψελος στη Γ’ Κορινθίας. Από εκεί και ύστερα στην Β’ Κατηγορία οι Ολυμπιακός Λουτρακίου. Ολυμπιακός Άσσου, Ηρακλής Λεχαίου. Όλοι οι υπόλοιποι σύλλογοι αγωνίζονται στην Α’ Κορινθίας.

 

 

Halloween ~ Κριτική ταινίας

Έτος: 2018
Σκηνοθεσία: David Gordon Green
Πρωταγωνιστούν: Jamie Lee Curtis, Judy Greer, Andi Matichak
Διάρκεια: 1ω 46λ

Το παρών Halloween είναι η 11η ταινία του ομότιτλου κινηματογραφικού franchise. Επίσης είναι μια slasher ταινία τρόμου (υποκατηγορία των ταινιών τρόμου όπου ένας ψυχοπαθής παρακολουθεί και σκοτώνει χρησιμοποιώντας κυρίως αιχμηρά εργαλεία). Με λίγα λόγια είναι κάτι πολύ κορεσμένο που θα έπρεπε να περάσει αδιάφορο. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε, ίσα ίσα συνέβη το αντίθετο. Ο λόγος είναι απλός. Το συγκεκριμένο Halloween, σε σχέση με όλα τα προηγούμενα sequel/remake του κλασικού πλέον Halloween του 1978 του σπουδαίου κινηματογραφιστή John Carpenter, έχει λόγο ύπαρξης.

Ο Michael Myers, μετά τα γεγονότα της ημέρας του Halloween 40 χρόνια πριν, βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα ίδρυμα, ενώ πρόκειται να μεταφερθεί σε νέες εγκαταστάσεις. Η Laurie Strode, που επιβίωσε εκείνη τη νύχτα του 1978, έχει γίνει ψυχωτική με τον Michael και προετοιμάζεται για να τον αντιμετωπίσει στην περίπτωση που επιστρέψει. Η ψύχωσή της όμως έχει δημιουργήσει ρήξη με την κόρη της. Κατά την μεταφορά του στις νέες εγκαταστάσεις ο Michael δραπετεύει.

Η πλοκή συνεχίζεται από την πρώτη ταινία καταργώντας θεματικά όλες τις υπόλοιπες που μεσολάβησαν. Σενάριο cliché, αλλά καλογραμμένο με συνοχή, χωρίς το περιθώριο ιδιαίτερων εκπλήξεων, διηγείται μια ιστορία ανάμεσα σε δύο ‘τέρατα’. Το ένα είναι ο δολοφόνος Michael και το άλλο η ψυχωτική Laurie. Ο όρος τέρας είναι κατανοητός για τον πρώτο, αλλά για την δεύτερη είναι πιο μεταφορικός, καθώς η εμμονή της με τον Myers την έχει μεταμορφώσει σε ένα αντικοινωνικό άτομο, με τις συνέπειες να είναι εμφανείς στις οικογενειακές της σχέσεις. Το θύμα που γίνεται κυνηγός, αναμένοντας μονίμως τον κίνδυνο, ανίκανο να ξεχάσει το πλάσμα που σκόρπισε τον τρόμο και τον θάνατο 40 χρόνια πριν. Αυτή είναι και η ιδέα που επικρατεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας και την κάνει ενδιαφέρουσα. Δεν εστιάζει μόνο σε jump scares και σκηνές σφαγής αλλά σε κάτι βαθύτερο με περισσότερο νόημα.

Οι χαρακτήρες, πλην των δύο βασικών, δηλαδή των Myers και Laurie, δεν παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον αλλά δεν χρειάζεται και κάτι τέτοιο μιας και είναι ‘κομπάρσοι’ στο παιχνίδι των δύο πρωταγωνιστών. Ο Dr. Sartain όμως χρειαζόταν λίγο περαιτέρω ανάπτυξη.

Οι ερμηνεία των Jamie Lee Curtis και Andi Matichak (της εγγονής της Laurie) είναι πολύ καλές και το υπόλοιπο καστ καταφέρνει και αυτό μια χαρά να αποδώσει τους χαρακτήρες του, χωρίς να έχει βέβαια να ανταποκριθεί σε κάποιες ιδιαίτερες απαιτήσεις.

Ένα όμως από τα καλύτερα σημεία της ταινίας είναι η ατμόσφαιρα, αποτέλεσμα συνδυασμού σωστής σκηνοθεσίας, με κάποια όμορφα (στα πλαίσια ταινίας τρόμου)και ενδιαφέροντα πλάνα και μιας σκοτεινής και μουντής φωτογραφίας. Το κερασάκι όμως στην τούρτα είναι η μουσική. Με θεμέλιο το κλασικό soundtrack που έγραψε ο Carpenter για το πρώτο Halloween, στην συγκεκριμένη ταινία ο ίδιος, που συμμετέχει πάλι στην σύνθεση μαζί με τον γιο του Cody Carpenter και τον Daniel Davis (Βρετανο-Αμερικάνος μουσικός και συνθέτης που έχει συμμετάσχει στα προσωπικά μουσικά άλμπουμ του John Carpenter), την απογειώνει κάνοντας την ακόμα πιο ατμοσφαιρική και βαριά αλλά και ιδανική για την ταινία.

Το Halloween δικαιώνει ένα αποτυχημένο franchise ταινιών με το να κάνει τις αποτυχίες που μεσολάβησαν να ξεχαστούν ακόμα περισσότερο και ταυτόχρονα ξυπνάει μνήμες στους φαν του original, άσχετα με το αν ακολούθησαν τις υπόλοιπες ταινίες ή όχι, ενώ εύκολα μπορεί να δημιουργήσει και καινούργιο κοινό, κάνοντας το να κοιτάξει πίσω στο 1978 και να βρει ένα κινηματογραφικό διαμαντάκι. Με λίγα λόγια η ταινία είναι μια απολαυστική cliché ουσιώδης νοσταλγία με καθηλωτική ατμόσφαιρα που σίγουρα αξίζει την προσοχή που επιζητά.

Κριτική: 7,5/10

Γράφει ο Δημήτρης Αδαλάκης

Α’ ΕΠΣ Κορινθίας: Δείτε τι έγινε στην 3η αγωνιστική, αποτελέσματα, βαθμολογία..

Η 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α’ ΕΠΣ Κορινθίας πραγματοποιήθηκε σήμερα στα γήπεδα του Νομού. Εμεις βρεθήκαμε στο “Σωτήρης Αγγελόπουλος”, εκεί όπου ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου υποδέχθηκε τον Αστέρα Δερβενίου στο τοπικό ντέρμπι του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης. Στις κερκίδες βρέθηκαν αρκετοί φίλοι και φίλες των δύο ομάδων σε άριστο κλίμα. Το ματς δεν διεκδικεί ιδιαίτερες δάφνες ποιότητας καθότι οι δύο ομάδες θα λέγαμε ότι ακόμη δεν έχουν αποκτήσει ικανοποιητικό αγωνιστικό ρυθμό. Νεανικά σύνολα και για τους δύο, έγινε προσπάθεια και από τους παίκτες του Αλέξη Αλεξανδρή αλλά και από εκείνους του Αστέρα για να παιχθεί ποδόσφαιρο και αυτό κρατάμε. Ο Ηρακλής που είχε κάποια θέματα στην ανάπτυξή του και ιδιαίτερα στον χώρο της μεσαίας γραμμής, έφθασε αρκετές φορές μπροστά από το αντίπαλο τέρμα, χωρίς ωστόσο στην τελική προσπάθεια να καταφέρνει να σημειώσει γκολ. Μοιραία λοιπόν, ο Αστέρας που ήταν φωτιά στις αντεπιθέσεις, με τους Βυζά, Μερκούρη και Σκιαδά, ευτήχησε να προηγηθεί στο πρώτο ημίχρονο με τον Άγγελο Μερκούρη από κοντινή θέση, έπειτα από ασταθές διώξιμο του Κουρούμαλη. Το δεύτερο μέρος στο ίδιο μοτίβο με τον Ηρακλή να πιέζει περισσότερο και να δημιουργεί ευκαιρίες με Καφαντάρη, Μιχαλόπουλο, Ματθαιόπουλο, Πιλιαφά και Μανώλη, και τον Αστέρα να βγαίνει σε μερικές περιπτώσεις ταχύτατα στην αντεπίθεση με τους Βυζά – Αθανασούλη, και σε μια από αυτές να καταφέρνει κιόλας να κάνει το 0 – 2, έπειτα από μακρινό μονοκόματο σουτ από θέση έξω δεξιά του Σκιαδά, που “κρέμασε” τον Κουρούμαλη σε ένα πανέμορφο γκολ. Το σκορ δεν άλλαξε μέχρι το τέλος με τον Αστέρα να παίρνει ακόμη μια σπουδαία νίκη, αυτή τη φορά μέσα σε μια από τις δυσκολότερες έδρες του πρωταθλήματος, χωρίς να πιάσει στανταρ απόδοσης, δείχνοντας όμως πως παρά το νεαρό της ηλικίας υπάρχει πάθος και το γνωστό παραδοσιακό “πείσμα” που διακρίνει τον σύλλογο. Ο Ηρακλής που έχει ξεκινήσει μια νέα πορεία με τον Αλεξανδρή στον πάγκο του από την άλλη, έχει τα εφόδια και την φρεσκάδα για να παρουσιαστεί πολύ καλύτερος στο μέλλον. Το θετικό που κρατάμε και ειλικρινά απολαύσαμε σήμερα είναι ότι στο γήπεδο είδαμε να αγωνίζονται πολλά νεαρά παιδιά με ταλέντο και όρεξη.

Σε άλλα ματς ο Πανκαμαριακός πραγματοποιεί ονειρεμένη αρχή καθώς επικράτησε και στους Αγ. Θεόδωρους απέναντι στην τοπική ομάδα και έγραψε το 3 στα 3 στο φετινό πρωτάθλημα. Μεγάλο ματς στη Νεμέα με τον ΑΟ Ζευγολατιού να περνάει με 2 – 3 από την έδρα των “βυσσινί” και να παραμένει δίπλα στην κορυφή. Νίκη και γα τον Πέλοπας στο Κιάτο που υποδέχθηκε τον Αγ. Γεώργιο. Με νίκες συνέχισαν και τα άλλα φαβορί Κόρινθος 2006 και ΑΟ Λουτράκι. Πάμε να δούμε αναλυτικά αποτελέσματα και βαθμολογία.

 

Α’ ΕΠΣ Κορινθίας – 3η αγωνιστική:

Κόρινθος 2006 – Ατρόμητος Χιλιομοδίου  5- 2

ΠΑΣ Κλένια – Τενεάτης Αθικίων  0 – 1

Ηρακλής Ξυλοκάστρου – Αστέρας Δερβενίου  0 – 2

Ελλάς Βέλου – Σαρωνικός Γαλατακίου  2 – 1

Αγ. Θεόδωροι – Πανκαμαριακός  1 – 3

Πέλοπας Κιάτου – Αγ. Γεώργιος  2 – 0

ΑΟ Λουτράκι – Θύελλα Πετρίου  2 – 1

Παννεμεατικός – ΑΟ Ζευγολατιού  2 – 3

 

Βαθμολογία

  1. Πανκαμαριακός      9
  2. Κόρινθος 2006        7
  3. Ζευγολατιό               7
  4. Αστέρας Δερ.           6
  5. ΑΟ Λουτράκι           6
  6. Πέλοπας Κιάτου     5
  7. Τενεάτης Αθ.           4
  8. Ηρακλής Ξυλ.         4
  9. Ατρόμητος Χιλ.       4
  10. Παννεμεατικός       3
  11. Ελλάς Βέλου            3
  12. Αγ. Γεώργιος           3
  13. Θύελλα Πετρίου     2
  14. ΠΑΣ Κλένια             1
  15. Αγ. Θεόδωροι          1
  16. Σαρωνικός Γαλ.      0