Στον ΑΟ Λουτράκι ο Δημήτρης Στασινόπουλος

Ο Α.Ο Λουτράκι ανακοίνωσε την απόκτηση του ποδοσφαιριστή Δημήτρη Στασινόπουλου:

“Ο Κορίνθιος αμυντικός έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα  σε ηλικία 8 ετών στην Ακαδημία του Πέλοπα Κιάτου και αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 14 ετών. Σε ηλικία 17 ετών μεταπήδησε στον Αστέρα Τρίπολης (ομάδα Κ20) για να ακολουθήσει μια τετραετία με τα χρώματα του Α.Π.Σ Ζάκυνθος σε Γ’ και Β’ Εθνική.

Έχει αγωνιστεί επίσης στον Α.Ο Χαλκίς, ενώ την περασμένη αγωνιστική περίοδο αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Βόλου, πριν μεταγραφεί στον Παναργειακό για το δεύτερο μισό της σεζόν.

Ο  24χρονος ποδοσφαιριστής (γενν. 28/3/1993) θα βρεθεί μετά από ένα διάλειμμα ενός έτους και τον Α.Ο Χαλκίς, κάτω από την ίδια ποδοσφαρική στέγη με τον (δίδυμο) αδερφό του Λευτέρη, ο οποίος αποκτήθηκε πρόσφατα από την ομάδα μας.

Καλωσορίζουμε τον Δημήτρη στον Α.Ο Λουτράκι και του ευχόμαστε υγεία και πολλές επιτυχίες.”

Απέκτησε τον Χρήστο Γιακουμή ο Πέλοπας Κιάτου, ξεκινά η προετοιμασία την Δευτέρα

Ακόμη μια μεταγραφική κίνηση πραγματοποίησε ο Πέλοπας Κιάτου. Η ομάδα του Τάσου Πέρρα απέκτησε τα διακαιώματα του Χρήστου Γιακουμή.

Ο 22χρονος αμυντικός χαφ έκανε τα πρώτα του βήματα στον Απόλλωνα Αθηνών για να έρθει η μετακόμισή του στην Πεύκη για την Α’ κατηγορία Αθηνών. Αμέσως μετά φόρεσε την φανέλα της Θύελλας Φιλώτα στην Πτολεμαϊδα, αγωνιζόμενος έτσι στην Γ’ Εθνική κατηγορία. Την σεζόν που πέρασε ο νεαρός αγωνίστηκε ξανά με τα χρώματα της Πεύκης υπό τις οδηγίες του Λευτέρη Βελέντζα με γνωστό το περασμά του ως ποδοσφαιριστή από τον Απόλλωνα Αθηνών.

Ο Πέλοπας υποδέχτηκε τον νέο του αθλητή και του ευχήθηκε καλή αγωνιστική σεζόν με υγεία και να πετύχει τους στόχους του.

Από εκεί και ύστερα η έναρξη την περιόδου προετοιμασίας των Πελοπίδων έχει προγραμματιστεί για την ερχόμενη Δευτέρα 24 Ιουλίου και ώρα 18:00 μ.μ. στο γήπεδο της Τραγάνας στο Κιάτο.

 

Χρυσόψαρο στη γυάλα

Το χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα είναι γνωστό πως βλέπει τον κόσμο αλλοιωμένο και είμαι σίγουρη πως έχει μια ισχυρή ιχθυοκεντρική άποψη περί των όσων τεκταίνονται εκτός της γυάλας του.

Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη, όταν εντρύφησα στις σχετικές στατιστικές που αναφέρονται στον πλούτο και τη φτώχεια των χωρών παγκοσμίως,  σε στατιστικές που μετρούν τη γενναιοδωρία και την ανθρωπιστική βοήθεια κάθε χώρας, στο μορφωτικό επίπεδο κάθε χώρας, στο κόστος ζωής, στο ποσοστό ανεργίας, παχυσαρκίας, αυτοκτονιών και αλλοδαπών κάθε χώρας.

Οι Έλληνες, όπως ακριβώς το χρυσόψαρο, βλέπουμε τον κόσμο αλλοιωμένο στριφογυρίζοντας αενάως στη μικρή μας γυάλα και αναπόφευκτα τον ερμηνεύουμε με μια ισχυρή ελληνοκεντρική άποψη που έξω από τη γυάλα έχει ελάχιστη αξία.

Παραδείγματος χάριν, πόσο φτωχοί είμαστε;

Σύμφωνα με τις μετρήσεις της Global Finance ( που πολλοί είμαστε έτοιμοι να αμφισβητήσουμε, εντάξει, τι να κάνουμε τώρα) η Ελλάδα σε σύνολο 184 χωρών με πλουσιότερη χώρα παγκοσμίως το Κατάρ καταλαμβάνει την 42η θέση. Θα έλεγα λοιπόν ότι παρά την ξαφνική κατάρρευσή μας από τα ψηλά στα χαμηλά εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε μια θέση που δεν είναι εν πάση περιπτώσει αξιοθρήνητη. Τουλάχιστον όχι ακόμα.

Βέβαια πάνω από μας είναι χώρες όπως η Ισλανδία (16η), οι Μπαχάμες (29η), η Σλοβενία (35η), η Μάλτα (36η), η Τσεχία (37η), οι Σεϋχέλλες (38η), τα νησιά Μπαρμπάντος (39η), η Γουινέα του Ισημερινού (40η) και η Σλοβακία (41η).

Κάτω από μας είναι η Τουρκία (65η ), τα Σκόπια (84η), η Σερβία (86η ) και η Αλβανία  (99η ). Μετά ακολουθεί το χάος.

Αν δείτε το σχετικό χάρτη, θα διαπιστώσετε ότι ο πλούτος είναι συγκεντρωμένος σε μερικές χώρες του Περσικού Κόλπου, στην Ευρώπη, τη Β. Αμερική και την Ωκεανία. Η φτώχεια  πάλι είναι απλωμένη κυρίως στη Νότια Ασία και στην Αφρική.

http://www.gfmag.com/component/content/article/119-economic-data/12529-the-worlds-richest-and-poorest-countries.html

Η μέτρηση έγινε τον Απρίλιο του 2013 με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν κάθε χώρας. Ο δείκτης του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος δεν είναι ο πιο κατάλληλος ίσως για να περιγράψει την πραγματική ευημερία και την ποιότητα ζωής του λαού κάθε χώρας, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη άλλες συνιστώσες, όπως το προσδόκιμο ζωής, το μορφωτικό επίπεδο, την κατανομή του εισοδήματος κλπ.  Είναι ωστόσο ένα χρήσιμο εργαλείο για τη σύγκριση των οικονομιών πέραν των εθνικών συνόρων.  ( Εξάλλου σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε αναφέρει ότι στην Κόστα Ρίκα ζει ο πιο ευτυχισμένος λαός του κόσμου, η δε Κόστα Ρίκα βρίσκεται στον παρόντα κατάλογο στην 74η θέση).

Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που λόγω γυάλας το βλέπουμε παραμορφωμένο. Τα άλλα στοιχεία που συνέλεξα θυμίζουν λίγο φινλανδική σάουνα: από το κρύο στο ζεστό κι απ’ το ζεστό στο κρύο.

Δείτε:

Οι πιο γενναιόδωρες χώρες του κόσμου (σε χορηγίες):

Είκοσι χώρες αναφέρει ο κατάλογος. Οι δεκαέξι είναι ευρωπαϊκές και οι υπόλοιπες τέσσερις είναι ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ. Ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες είναι η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Η Ελλάδα μεγαλοπρεπώς απούσα.

Οι χώρες που προσφέρουν τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική βοήθεια:

Δεκατέσσερις χώρες, από τις οποίες εννέα είναι ευρωπαϊκές. Δύο από αυτές είναι η Ιταλία και η Ισπανία.  Η Ελλάδα απούσα.

Χώρες με το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού μεταξύ 25-64 ετών που έχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης:

Οι πρώτες δέκα είναι: Καναδάς, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Σουηδία, Φινλανδία, Δανία, Αυστραλία, Νορβηγία, Ν. Ζηλανδία, Ν. Κορέα. Η Ελλάδα κατέχει την 20ή θέση.

Οι πρώτες δέκα χώρες στον κόσμο με το πιο υψηλό κόστος ζωής:

Δανία, Ελβετία, Νορβηγία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Ιαπωνία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία. Η Ελλάδα 18η στη σειρά. Ε, πώς! Κοντά στις πλούσιες χώρες κι εμείς.

Οι πρώτες δέκα χώρες στον κόσμο με το υψηλότερο ποσοστό αλλοδαπών στον πληθυσμό τους:

Λουξεμβούργο (36,9 %)

Ελβετία (20,5%)

Γερμανία (8,9 %)

Αυστρία (8,8%)

Βέλγιο (8,2%)

Αυστραλία (8,4%)

Ελλάδα (7%)

ΗΠΑ (6,6%)

Ιρλανδία (5,9%)

Γαλλία (5,6%).

Επιτέλους είμαστε στην πρώτη δεκάδα αυτή τη φορά.

Οι χώρες με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στον κόσμο:

Εδώ πρώτη είναι η Ζιμπάμπουε με 95% ανεργία (εφιαλτικό). Η Ισπανία είναι 26η, η Ελλάδα 29η, η Πορτογαλία 48η. (Εν τω μεταξύ στο χρόνο που πέρασε αυξήσαμε το ποσοστό της ανεργίας μας εμείς εδώ).

Οι δέκα πρώτες χώρες σε αυτοκτονίες:

Λιθουανία, Ρωσία, Λευκορωσία, Λετονία, Εσθονία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Ουκρανία, Καζακστάν, Φινλανδία. Κάτι δεν πάει καλά εκεί στον ευρωπαϊκό βορρά.

Οι δέκα πρώτες χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας:

ΗΠΑ (30,6%)

Μεξικό (24,2%)

Μεγάλη Βρετανία (23%)

Σλοβακία (22,4%)

Ελλάδα (21,9%)

Αυστραλία (21, 7%)

Ν. Ζηλανδία (20,9%).

Άντε πάλι, καταφέραμε να είμαστε στους δέκα πρώτους.

Χώρες με το μακροβιότερο πληθυσμό:

Οι πέντε πρώτες είναι: Μονακό, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Σαν Μαρίνο, Ανδόρρα. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 23η θέση.

Χώρες με την καλύτερη ποιότητα ζωής:

Δεκαπέντε αναφέρει ο κατάλογος με πρώτες τη Νορβηγία και τη Σουηδία. Η Ισλανδία είναι 7η.  Η Ελλάδα άφαντη. Εννοείται.

Χώρες με τα περισσότερα Νόμπελ:

Ανάμεσα στις είκοσι πρώτες είναι η Αργεντινή, η Ιρλανδία, η Πολωνία, η Νότια Αφρική, η Ινδία. Η Ελλάδα άφαντη κι εδώ. (Παράγουμε πολιτισμό, ε;)

Χώρες με κατά κεφαλήν περισσότερες εργάσιμες ώρες:

Νότια Κορέα, Τσεχία, Πολωνία, Σλοβακία, Ελλάδα. Στην πρώτη πεντάδα. Μπράβο μας!

Χώρες με το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα:

Φινλανδία, Ν. Κορέα, Χονγκ Κονγκ, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία, Ν. Ζηλανδία. Η Ιρλανδία είναι 11η και η Πολωνία 14η. Εμείς άφαντοι και πάλι, αλλά αυτό δεν αποτελεί έκπληξη.

Ας δούμε τώρα το προφίλ της χώρας μας με βάση αυτές τις μετρήσεις:

Η Ελλάδα, χωρίς να ανήκει στις πλούσιες χώρες, καταφέρνει να κρατά προς το παρόν την 42η θέση, μια θέση ας πούμε ευπρεπή μέσα στις 184 χώρες του πλανήτη μας.

Οι κάτοικοί της έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι ένας συμπονετικός λαός, επειδή όπου σταθούν κι όπου βρεθούν διαμαρτύρονται για τη φτώχεια του κόσμου, στην πραγματικότητα όμως είναι αδιάφοροι για τη δυστυχία των άλλων.

Το μορφωτικό επίπεδο των Ελλήνων δεν είναι αμελητέο, αν και το εκπαιδευτικό τους σύστημα δεν ανήκει στα καλύτερα.  Με το κακό αυτό εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι καθόλου παράξενο που έχουν πάρει μόνο δύο Νόμπελ και αυτά στην ποίηση.

Αν και η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται στις πολύ πλούσιες χώρες, το κόστος ζωής εδώ είναι εξίσου υψηλό, όπως στις πολύ πλούσιες χώρες.

Αν εξαιρέσουμε το Λουξεμβούργο που είναι διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα είναι η έκτη χώρα στον κόσμο με το μεγαλύτερο ποσοστό  αλλοδαπών στην επικράτειά της και η εικοστή ένατη στον κόσμο σε ποσοστά ανεργίας.

Οι Έλληνες δεν ανήκουν στους αυτοκτονικούς λαούς, ανήκουν όμως στους παχύσαρκους λαούς κατέχοντας την πέμπτη θέση παγκοσμίως.

Ομοίως κατέχουν την πέμπτη θέση παγκοσμίως σε αριθμό εργάσιμων ωρών.

Ποιότητα ζωής δεν έχουν ούτε και ανήκουν λόγω μεσογειακής κουζίνας στους μακροβιότερους λαούς του κόσμου, μολονότι η 23η θέση που κατέχουν δεν είναι αμελητέα.

Να τώρα και το προφίλ του μέσου Έλληνα:

Ζει ακόμα σχετικά καλά, δεν ενδιαφέρεται για τη φτώχεια έξω από τα σύνορα της χώρας του, μορφώνεται με ένα κακό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά καταφέρνει να πάρει πτυχίο ανώτατης σχολής, η  συμμετοχή του στον παγκόσμιο πολιτισμό είναι αμελητέα, πληρώνει πανάκριβα τα αγαθά που αγοράζει, συμβιώνει με αλλοδαπούς (που ή τους λατρεύει ή τους μισεί), απειλείται ή υποφέρει από την ανεργία, δεν καταφεύγει εύκολα στην αυτοκτονία, τρώει και παχαίνει υπερβολικά, δουλεύει πολλές ώρες (αν έχει δουλειά), δεν ξέρει τι είναι  ποιότητα ζωής και πεθαίνει σε μεγάλη σχετικά ηλικία έμπλεως αντιφατικών εμπειριών.

Δημοσιεύτηκε στην Ελεύθερη Ζώνη:

http://www.elzoni.gr/html/ent/703/ent.42703.asp

La la land ~ Κριτική Ταινίας

Έτος: 2016

Σκηνοθεσία: Damien Chazelle

Πρωταγωνιστούν: Ryan Gosling, Emma Stone

Διάρκεια: 2ω 8λ

 

Στο σινεμά πλέον δεν υπάρχει παρθενογένεση. Υπάρχει όμως πρωτοτυπία. Και εκτός αυτού υπάρχουν τεχνικές που πλέον δεν χρησιμοποιούνται, όχι επειδή δεν είναι καλές ή ωραίες, αλλά επειδή τα τωρινά στάνταρ, στα οποία κινούνται οι ταινίες, έχουν μια τάση στην ‘ευκολία’. Ή μπορεί οι σύγχρονοι σκηνοθέτες να μην τις χρησιμοποιούν για να μην φανεί ότι αντιγράφουν. Από τη στιγμή όμως που δεν έχουν βρεθεί καινούργιες, δεν είναι κακό να ανατρέχουμε στα παλιά ώστε το επίπεδο και η ποιότητα μιας ταινίας να ανεβαίνει.

Αυτή η ‘ευκολία’ που προανέφερα δεν αφορά μόνο τη σκηνοθεσία αλλά και την ηθοποιία. Τα συνεχόμενα, ενιαία πλάνα έχουν αντικατασταθεί από το συνεχές μοντάζ. Είναι πιο εύκολο για έναν ηθοποιό και έναν σκηνοθέτη να γυρίσει μια σκηνή λίγων δευτερολέπτων παρά πενταλέπτου. Έτσι λοιπόν, οι σημερινές ταινίες κατακλύζονται από αυτό το στυλ και οι θεατές το έχουν συνηθίσει, λησμονώντας τον παλιό, καλό, ‘ασπρόμαυρο’ καιρό. Και εδώ είναι το πεδίο που το La La Land υπερτερεί και διδάσκει πως δεν είναι κακό οι ταινίες να γυρνάνε στις ρίζες τους, όπως κακό δεν είναι και ο μαθητής να μιμείται τον δάσκαλο.

Δυο νέοι άνθρωποι, ένας πιανίστας παθιασμένος με την jazz και μια κοπέλα που θέλει να γίνει ηθοποιός, στο σημερινό Los Angeles, γνωρίζονται και ερωτεύονται, ενώ ταυτόχρονα ο καθένας προσπαθεί να κυνηγήσει το όνειρό του και την επερχόμενη επιτυχία. Το σενάριο της ταινίας είναι φαινομενικά κοινότυπο και συνηθισμένο, ένα ακόμα love story του Hollywood. Φαινομενικά. Γιατί αποδεικνύεται εν τέλει πως η ιστορία που έχει να πει παρουσιάζει μια, κατά κάποιο τρόπο, πρωτοτυπία για ρομαντικό δράμα. Είναι πραγματική, ρεαλιστική, πως η ζωή έτσι είναι. Και είναι και εξαιρετικά καλογραμμένο, παρουσιάζοντας αλληγορικά τα στάδια της σχέσης τους με τις εποχές του χρόνου.

Και πάμε στη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία (cinematography). Το κομμάτι που η ταινία πραγματικά αφήνει σαγόνια να κρέμονται και βάζει τα γυαλιά στους σύγχρονους σκηνοθέτες. Γιατί δεν χρησιμοποιεί τις αναμασημένες τωρινές τεχνικές, αλλά ταπεινά και χωρίς κόμπλεξ, γυρνάει πολλά χρόνια πίσω και παρουσιάζει στο σήμερα την τέχνη του τότε. Ο τρόπος που παίζει με τα φωτισμό είναι καταπληκτικός. Τον χρησιμοποιεί σαν δεύτερη κάμερα. Και αυξομειώνει το φως κατά τη διάρκεια των μακροσκελών του πλάνων. Κίνηση της κάμερας μέσα στη δράση, σωστή χρήση του μοντάζ και της κοντινής εστίασης, για να αποθανατίσει το συναίσθημα των ηθοποιών, αλλά και εικόνες μαγευτικές, που θα μείνουν και θα γίνουν κλασικές. Αυτή είναι η διαφορά της. Η κίνηση της κάμερας μέσα στη δράση, σε συνδυασμό με μακροσκελή συνεχόμενα πλάνα και ο τρόπος που χρησιμοποιεί το φως. Είναι απλό σκεπτικό και δύσκολο στην εφαρμογή του, καθώς έχει πολλές απαιτήσεις και από τους ηθοποιούς, αλλά αποζημιώνει στο μέγιστο. Οι ερμηνείες είναι άψογες, με βάθος και συναίσθημα, τόσο από την Emma Stone όσο και από τον Ryan Gosling. Εξαιρετικοί ηθοποιοί και οι δυο τους, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και ανταποκρίνονται με συνέπεια και τελειότητα στις απαιτήσεις των ρόλων τους, μιας και ο Ryan έπρεπε να παίξει ο ίδιος πιάνο.

Η μουσική ονειρική, συναισθηματική, συγκινητική, ενώ οι χορογραφίες είναι εξαιρετικές και πολύ όμορφες.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Damien Chazelle απέδειξε το 2014 το ταλέντο του, αλλά και την αγάπη του για τη jazz, με την πρώτη του ταινία, το καταπληκτικό και εκρηκτικό Whiplash. Θα είναι άραγε ο Damien ένας καλλιτέχνης του σινεμά που θα δημιουργεί διαφορετικά αριστουργήματα ή θα τον καταπιεί το ρεύμα της εποχής; Ο χρόνος θα δείξει. Το La La Land είναι μια ταινία που βγάζει έντονο συναίσθημα. Μια ταινία που χρειαζόμασταν, για να θυμηθούμε πώς είναι το διαφορετικό, το ποιοτικά και τεχνικά ανώτερο, αλλά και να μας δείξει πως η ζωή δεν είναι πάντα ‘ρομαντική’. Φόρος τιμής στον παλιό κινηματογράφο, που έθεσε τα θεμέλια και τους πρώτους ορόφους ενός κτιρίου, που όσο ψηλώνει ‘ασχημαίνει’, στο όνομα του καινούριου και του εναλλακτικού. Δεν λέω πως τώρα δεν υπάρχουν αριστουργήματα εκεί έξω. Υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Άπλα σπανίζουν. Γιατί το καλούπι, στο οποίο αναφέρθηκα στην αρχή, που κινούνται οι ταινίες, είναι εύκολο να οδηγήσει σε κάτι πραγματικά καλό, αλλά όχι απαραίτητα ξεχωριστό και ανώτερο από το συνηθισμένο.

 

Κριτική: 9,3/10

Γράφει  ο Δημήτρης Αδαλάκης

Ακόμη μια δυνατή κίνηση με Μαστρογιάννη η “Μπάρτσα”

Σημαντική προσθήκη για το ρόστερ της πραγματοποίησε η Κόρινθος.

Η “Μπάρτσα” ήρθε σε συμφωνία με τον έμπειρο Στέργιο Μαστρογιάννη και πλέον ο 34χρονος που πέρυσι φόρεσε την φανέλα του ΑΟ Κορωπίου, θα βρίσκεται με την σειρά του στην Κόρινθο την επόμενη σεζόν. Το παζλ αρχίζει σιγά – σιγά να συμπληρώνεται για τον Γιάννη Βασιλόπουλο, που θέλει όπως όλα δείχνουν, η προετοιμασία να ξεκινήσει με συμπληρωμένες τις οποιες προσθήκες έτσι ώστε όλοι να αφοσιωθούν στον στόχο του φετινού πρωταθλήματος.

Παίκτης που έχει αγωνιστεί σε Εθνικό Αστέρα (Β’ Εθνική), Άγιο Δημήτριο (Γ΄ Εθνική), ΑΟ Χαλκίς (Δ’ Εθνική), Αγία Παρασκευή (Α’ ΕΠΣΑ), Θρίαμβο Αθηνών (Α’ ΕΠΣΑ) και Θρίαμβο Χαϊδαρίου (Α’ ΕΠΣΑ) ο Στέργιος Μαστρογιάννης, είναι μια προσθήκη στο έμψυχο δυναμικό της ομάδα τους Ισθμού που αναμένεται να δώσει ώθηση.

 

Ο ΑΟ Λουτράκι ανακοίνωσε προσθήκες αθλητών και προπονητών καθώς και ανανεώσεις με τρεις..

Ανακοινώσεις για νέους παίκτες, ανανεώσεις αλλά και ενίσχυση του τεχνικού του επιτελείου είχαμε από τον ΑΟ Λουτράκι. Πάμε όμως να δούμε αναλυτικά:

 

Για Βασίλη Δαλκαφούκη – αθλητή:

“Ο Α.Ο Λουτράκι ανακοινώνει την απόκτηση με τη μορφή δανεισμού για ένα χρόνο από την Π.Α.Ε Ατρόμητος Αθηνών του ποδοσφαιριστή Βασίλη Δαλκαφούκη.

Ο 21χρονος Μεσσήνιος επιθετικός γεννήθηκε στις 14/1/1997 και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Α.Ο Διαβολιτσίου. Μεταγράφηκε στον Αίαντα Καλαμάτας και από εκεί βρέθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ακαδημία της Π.Α.Ε Ατρόμητος όπου αγωνίστηκε με τις ομάδες Κ17 και Κ20.

Καλωσορίζουμε τον Βασίλη στην ομάδα μας και του ευχόμαστε υγεία και κάθε επιτυχία.”

 

Για Παναγιώτη Μουκέα – Προπονητή Τερματοφυλάκων:

“Ο Α.Ο Λουτράκι ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας του με τον προπονητή τερματοφυλάκων κ. Παναγιώτη Μουκέα.

Ο κ. Μουκέας, γιός του βετεράνου τερματοφύλακα Γιώργου Μουκέα και παλιός τερματοφύλακας ο ίδιος, είναι ένας καταξιωμένος προπονητής τερματοφυλάκων με επιστημονική κατάρτιση, πολλές εμπειρίες και εξειδικευμένες γνώσεις στο αντικείμενο του.

Την τελευταία δεκαετία έχει ιδρύσει και λειτουργεί στο Αιγάλεω την Μ3 Goalkeeper Academy, ενώ έχει παράλληλα συνεργαστεί με πλήθος ομάδων από όλες τις ποδοσφαιρικές κατηγορίες.

Το πλούσιο προπονητικό βιογραφικό του περιλαμβάνει συνεργασίες με τις Ακαδημίες Juventus, Ιωνικού και Χαϊδαρίου. Έχει εργαστεί επίσης στις Π.Α.Ε Γλυφάδα, Πανελευσινιακό και Φωστήρα καθώς και στις ομάδες Κηπούπολη, Θύελλα Περιστερίου, Άρη Πετρούπολης, Παννεαπολικό, Φαληρικό και Αγία Ελεούσα.

Ο κ. Μουκέας θα αναλάβει καθήκοντα ως προπονητής τερματοφυλάκων στην ανδρική ομάδα. Παράλληλα, θα προπονεί  και όλους τους νεαρούς τερματοφύλακες από τα τμήματα της Σχολής Ποδοσφαίρου του συλλόγου μας.

Τον καλωσορίζουμε στην οικογένεια του Α.Ο Λουτράκι και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο του.”

 

Για ανανεώσεις αθλητών:

“Ο Α.Ο Λουτράκι ανακοινώνει την ανανέωση της συνεργασίας του με τους ποδοσφαιριστές Ηλία Σιώκο, Αλέξη Ζερβό και Γιώργο Γούλα.

Ο αρχηγός Ηλίας Σιώκος ( γενν. 1/11/1983) θα συνεχίσει για 4η συνεχή χρονιά να φοράει τα χρώματα της ομάδας μας (72 συμμ. / 10 γκολ).

Ο Αλέξης Ζερβός (γενν. 1/12/1992) για 6η συνεχή χρονιά (144 συμμ. / 21 γκολ), ενώ ο Γιώργος Γούλας (8/7/1994) για δεύτερη χρονιά (22 συμμ. / 2 γκολ).

Ευχόμαστε στους ποδοσφαιριστές μας να έχουν μια καλή χρονιά με υγεία και πολλές επιτυχίες.”

 

 

 

«Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού γνώρισα τον Τάκη»

Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό….γνώρισα τον Τάκη! Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια…. Τα παιδιά τον κορόιδευαν…Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη. Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.

Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο. Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά «Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ»….Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα… Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο…Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε…έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα…. Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. «Θα του μάθετε να τα σκουπίζει.» Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. «Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε.» Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν…»Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει…» Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά…ανέλαβε τον Τάκη.

Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο…για πρώτη φορά! Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο! Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια. Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν παιχνίδι.

Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον…Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός…Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του. Την τελευταία ημέρα στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας «ευχαριστώ, ευχαριστώ…». Ήταν η τελευταία του χρονιά στο σχολείο…η Έκτη Δημοτικού. Δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ο Τάκης…Η μαμά μου ακόμη τον θυμάται και κλαίει κι ακόμη θυμόμαστε εκείνον το δάσκαλο, τον καταπληκτικό εκείνο άνθρωπο που μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος…Μας έκανε υπεύθυνους ανθρώπους. Μας έκανε ανθρώπους!!!

Εκείνον τον απίθανο μπουρλοτιέρη που έβαλε φωτιά στα όνειρα μας…Δραγανίδης ήταν το όνομα του. Δεν έχω γράψει ποτέ μου ονόματα μα θα κάνω μιαν εξαίρεση για αυτόν τον ξεχωριστό παιδαγωγό. Ο κύριος Δραγανίδης…νέος, ξανθός, μουσάτος, ψηλός, αδύνατος κι όμορφος, σαν το Χριστό τον ίδιο. Όπου κι αν είσαι δάσκαλε, καλή σου ώρα και σε ευχαριστώ! Πριν λίγα χρόνια γεννήθηκαν τα παιδιά μας κι ήμασταν ευτυχισμένοι πολύ….μα για ένα αγαπημένο μας ζευγάρι η ευτυχία είχε πίκρα και πόνο όταν διαπιστώθηκε πως ο πανέμορφος γιος τους μεγαλώνοντας ανέπτυσσε κάποιες ιδιαιτερότητες στην νοητική και κινητική του ανάπτυξη… Ο δρόμος είναι ατελείωτος για το γονιό…μα όλα τα μπορεί για το παιδί του.

Μαθαίνει πως ο δρόμος έχει αγώνα και προχωρά προσπερνώντας εμπόδια…ιδιαίτερα στη χώρα μας κι εκεί που όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό και ο γονιός χαλαρώνει λίγο, έρχεται η ώρα το παιδί να μπει στην Δημόσια Εκπαίδευση…και ο γονιός να γίνει, η μαμά του Τάκη! Έτσι με φρίκη διαπιστώσαμε εν έτη 2010 και πολύ κάτι…γονείς να μαζεύουν υπογραφές για να φύγει από τα νήπια το ιδιαίτερο παιδί που ρίχνει το επίπεδο Χάρβαρντ των παιδιών τους…Ένα παιδί γελαστό κι ήσυχο, χωρίς ίχνος επιθετικότητας, που το μόνο του έγκλημα ήταν πως ήταν αργό και καθυστερούσε το ρυθμό στην τάξη. Και ξαφνιαστήκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί αυτοί οι γονείς που έβαλαν τις υπογραφές τους…δεν μας ήταν άγνωστοι. Ζήσαμε τους φίλους μας να αντιστέκονται, να παλεύουν με ένα θηρίο…Το σύστημα και το σύστημα να νικά…ξανά και ξανά! Ζήσαμε δασκάλους μικρούς, μικρότερους των περιστάσεων, να μην θέλουν να παλέψουν για ένα παιδί που έχει ανάγκη, πολλή μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα νήπια του επιπέδου Χάρβαρντ, που ήξεραν κιόλας να κόβουν, να κολλούν και να λένε βου – α, βα! πολύ πιο γρήγορα από εκείνον…τον μικρό ξεχωριστό γιο των φίλων μας… Και τα κατάφεραν! Τον έδιωξαν… Κι οι γονείς συντετριμμένοι σαν τη μαμά του Τάκη έψαχναν να βρουν κάποιον…κάποιον γενναίο, κάποιον με όραμα…κάποιον άνθρωπο…Και βρήκαν. Βρήκαν πολλούς!Γιατί υπάρχουν…

Θυμάμαι τη φίλη μου, τη μαμά, με πόση αξιοπρέπεια να στέκεται μπρος μου με τα μάτια θολά λέγοντας μου » Κάθε αρχή της χρονιάς ο ίδιος αγώνας…Κάθε αρχή της χρονιάς τρέμω…» Τρέμει γιατί στην χώρα αυτή δεν υπάρχει σχέδιο ή πρόγραμμα για τους ιδιαίτερους ανθρώπους. Ελπίζεις να πέσεις σε καλό δάσκαλο, σε καλό διευθυντή, σε καλό άνθρωπο… Το αγόρι μας τα κατάφερε κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει και να μιλάει και να λύνει μαθηματικές ασκήσεις, γιατί έχει για μαμά, «την μαμά του Τάκη»…και για δασκάλους ανθρώπους μα Α κεφαλαίο…. Όμως… όλα αυτά τα έγραψα για άλλο λόγο…γιατί έρχεται η ώρα του θερισμού και μπορεί να γεννήσεις ένα φυσιολογικό υγιέστατο πανέμορφο στα μάτια σου παιδί μα να είσαι προσεκτικός και ταπεινός…γιατί η ζωή έχει γυρίσματα πολλά.

Τα παιδιά βρίσκουν τον τρόπο να περιθωριοποιήσουν, να κοροϊδέψουν, να ταπεινώσουν…και σήμερα μπορεί να είναι διαφορετικός ο Τάκης, μα αύριο ποιος ξέρει ίσως να είναι διαφορετικό το δικό μας παιδί…. Για πολλούς και ασήμαντους λόγους…Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σοβαρό, μην νομίζουμε πως μόνο τα σοβαρά μας κάνουν ιδιαίτερους…Στα μάτια των παιδιών, το δικό μας παιδί, μπορεί να είναι διαφορετικό ή ιδιαίτερο γιατί έχει μακριά μαλλιά, γιατί μιλά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, γιατί τσεβδίζει, γιατί κλαίει πολύ ή γιατί είναι φωνακλάδικο, γιατί είναι φαφούτικο, γιατί είναι γκρινιάρικο, γιατί παριστάνει το μάγκα, γιατί είναι κοντύτερο ή ψηλότερο από τα παιδιά της ηλικίας του, γιατί είναι παχουλό, ή πολύ αδύνατο, γιατί δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα, γιατί δεν μπορεί να βάλει καλάθι στο μπάσκετ, γιατί το θεωρούν άσχημο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει το ίδιο καλά ή γρήγορα με τα υπόλοιπα παιδιά, γιατί δυσκολεύεται στα μαθήματα, γιατί είναι πιο σκούρο το δέρμα του ή πιο ανοιχτό…ποιος ξέρει;

Τα παιδιά βρίσκουν λόγους για να γίνουν σκληρά με τη διαφορετικότητα και τότε…θα έρθει η σειρά μας να νιώσουμε το περιθώριο μέσω του παιδιού μας….Θα νιώσουμε τον πόνο και την απόγνωση και τότε θα γίνουμε «η μαμά του Τάκη»! κι ίσως αυτό να είναι παροδικό μιας και το παιδί μας μπορεί να αλλάξει, να ψηλώσει, να αδυνατίσει, να κόψει τα μαλλιά του και να μην είναι πια διαφορετικό…όμως ο Τάκης θα είναι για πάντα Τάκης κι η μαμά του θα έχει για πάντα να αντιμετωπίζει γονείς σαν εμάς που θεωρούμε τα παιδιά μας ανώτερα και σημαντικότερα και μπορεί να ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι και να γίνουμε…κάτι άλλο. Τότε θα έχει έρθει για εμάς η ώρα του θερισμού… Όχι, η ζωή δεν εκδικείται, η ζωή εκπαιδεύει και για κάποιους, ήρθε…η ώρα της εκπαίδευσης. Η ζωή θα βρει τρόπο να μας εκπαιδεύσει…κι ας μην χρειαστεί αυτό να γίνει με πόνο. Οπότε ας κάνουμε χρήσιμη μια σκληρή εμπειρία, ας εκπαιδευτούμε κι ας εκπαιδεύσουμε κι εμείς τα παιδιά μας στο να αποδέχονται την διαφορετικότητα. Μόνον έτσι θα μάθουν να αναγνωρίζουν την περιθωριοποίηση για να την αποφεύγουν είτε ως θύτες, είτε ως θύματα, είτε ως απλοί παρατηρητές.

Έχε το νου σου λοιπόν, γιατί όλα στη ζωή αλλάζουν…Να το θυμάσαι κάθε φορά που δεν θέλεις έναν Τάκη να σταθεί δίπλα στο τέλειο πλάσμα σου… Να θυμάσαι πως ίσως έρθει η στιγμή να δοκιμαστείς και να δοκιμαστείς σκληρά, πολύ σκληρότερα από όσο αξίζει σε άνθρωπο και σε γονιό και… τι θα γίνει τότε; Τι θα γίνει αν το πλάσμα σου σταματήσει να είναι «τέλειο»; Τι θα γίνει αν η ζωή θελήσει εσύ αύριο να είσαι η «μαμά του Τάκη»; Ικέτιδα στα πόδια ενός ξένου; Με τεράστιο σεβασμό στις μαμάδες του κάθε Τάκη και πάνω από όλα σε εσένα…φίλη, γενναία μαμά του γενναίου σου παιδιού…. Γεια σας αγαπημένοι…Αισθάνομαι πελώρια συγκίνηση σήμερα με αυτό το θέμα που ανακίνησε μνήμες και συναισθήματα πολλά…Είμαστε όλοι γονείς του Τάκη…

Κατερίνα

Πηγή: kapaworld.blogspot

Ziria Music Festival 2017 @ Το πρόγραμμα, όλες οι δράσεις και σημαντικές πληροφορίες

Για ένατη χρονιά ανηφορίζουμε στην πανέμορφη διαδρομή από το Ξυλόκαστρο προς τα μαγευτικά Τρίκαλα Κορινθίας κι ακόμα πιο πάνω στο θεϊκό οροπέδιο της Ζήρειας, για το πιο high και ανοιχτό πάρτυ του καλοκαιριού!
Μια μαραθώνια non stop μουσική γιορτή με τρεις σκηνές, open, in και after, από νωρίς το μεσημέρι έως νωρίς το …πρωί, με φανταστικές μπάντες και παραγωγούς, με μοναδικές εναλλακτικές δραστηριότητες, φιλική για όλες τις ηλικίες, παιδιά και ..σκυλιά! Για πρώτη φορά φουλ τριήμερο, πιο πλούσιο, πιο δυνατό,
πιο συμμετοχικό και με πολλές εκπλήξεις!

Είσοδος, κατασκήνωση, μοναδικές εναλλακτικές δραστηριότητες, όλα ελεύθερα!

Οι συμμετοχές
Ένα μεγάλο μουσικό ταξίδι στο χρόνο και στον χώρο, από την αρχαία ελληνική μουσική έως τη σύγχρονη ροκ και ηλεκτρονική και από τη Θράκη έως την Κρήτη και την Αφρική!
Μας ταξιδεύουν είκοσι πέντε κορυφαίες μπάντες, από διάφορα είδη της ανεξάρτητης σκηνής, djs και μουσικοί παραγωγοί: ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC (Thrax Punks) / Void Droid / P Volcano / Planet of Zeus /Space Blanket / Petros Floorfiller Kozakos / Nikolas Gale / Molimo / Black Athena και Neg. Tou Moria / Les SkartOi/ The Big Nose Attack /1000mods / Southern Psych Groove / Kafka Takes Notes / Alex Dante /Bump trio / “Συν-αυλία” / Dr. Albert Flipout’s one CAN band – aka Mickey Pantelous – / Holy Monitor / A Victim Of Society / Whereswilder / Sleepin Pillow / Balothizer / SUPERSAN / CAYETANO

Το πρόγραμμα ανά ημέρα (*)

ΠΕΜΠΤΗ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

19:00 Θραξ Πανκc (1)
20:00 Void Droid
21:00 P Volcano
22:00 Planet of Zeus
23:00 Space Blanket

AFTER PARTY
Petros “FloorFiller”
Nikolas Gale

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

14:00 – 17:00 big jam – αφιέρωμα στα Blues!
18:15 Molimo
19:30 Μαύρη Οδύσσεια: Black Athena & Νεγ. Του Μοριά (Live PA)
20:45 Les SkartOi
22:00 The Big Nose Attack
23:00 1000mods
00:30 Θραξ Πανκc (2)

AFTER PARTY
Kafka
Southern Psych Groove – Spyreas Sid ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
14:00 Alex Dante
15:00 Bump Trio
16:00 Ταξίδι στην αρχαιοελληνική μουσική (παρουσίαση) (**)
18:15 “ΣΥΝ-ΑΥΛΙΑ” (**)
19:00 Dr. Albert Flipout’s one CAN band – aka Mickey Pantelous
20:00 Holy Monitor
21:00 A Victim Of Society
22:00 Whereswilder
23:00 Sleepin Pillow
00:30 Balothizer

AFTER PARTY
Cayetano
Supersan

TA ΠΡΩΙΝΑ
Facelift mornings
11:00 – 14:00
By dj Panos D.

Το πρόγραμμα είναι μαραθώνιο αλλά έτσι δομημένο, ώστε όσοι δε μπορούν να το παρακολουθήσουν στο τριήμερο, όποια μουσική και αν ακούνε, να μπορούν να βρουν δυο μέρες, μια ή ακόμη ένα τετράωρο του φετινού φεστιβάλ που να τους αφορά!

(*) Ο χώρος, το Σαλέ και οι υποδομές θα είναι όλα έτοιμα και θα υποδέχονται κατασκηνωτές και επισκέπτες από την Τετάρτη 23 Αυγούστου
(**) με την Νάνσυ Καμπάτσα και τον Κωνστανίνο Φραγκή

Εναλλακτικές δραστηριότητες
Πολλά “ξεχωριστά” θα ολοκληρώσουν την εμπειρία του Ziria Music Festival 2017
• Οργανωμένη Κατάβαση στο Σπήλαιο με τον ΣΠΕΛΕΟ – SPELEO).
• Οργανωμένη πεζοπορία στο Δάσος με τον ΚΥΛΛΗΝΙΟΣ ΑΔΩΝΙΣ).
• “Συν-αυλία” και παρουσίαση αρχαίων οργάνων, όπου η λύρα του Ερμή, το αρχαιότερο έγχορδο μουσικό όργανο, θα ακουστεί ξανά στον τόπο που γεννήθηκε!
• Σεμινάριο γιόγκα μαζί με βασικές αρχές συγκέντρωσης και διαλογισμού με τον Τάσο Σχοινά
• Ανοιχτο μάθημα Tai Chi από τη Σχολή παραδοσιακών κινέζικων τεχνών «Γερανία»
• Επίδειξη WUDANG KUNG FU και Tai Chi από την Σχολή Παραδοσιακών Κινεζικών Τεχνών Γερανία με τις ομάδες Λουτρακίου, Κιάτου και Κορίνθου!
• Ξεχωριστά σημαντική θα είναι η μεγάλη συνέρευση πολλών γνωστών μουσικών των μπλουζ σε ιδιαίτερο event στο Σαλέ την Παρασκευή 14:00 – 17:00! Υποστηρικτές και εθελοντές
Όπως πάντα, η διοργάνωση είναι συμμετοχική. Πραγματοποιείται με την στήριξη του Αθλητικού κέντρου Ζήρειας, πολλών επιχειρήσεων και επαγγελματιών, ξενοδόχων και εστιατόρων των Τρικάλων, φίλων και εθελοντών.
Τους ευχαριστούμε όλους θερμά. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τις μπάντες κι έναν-έναν μουσικό για την αφιλοκερδή / φιλική συμμετοχή του. Tips
• Μην ξεχάσετε να πάρετε ζεστά ρούχα, κλειστά παπούτσια και καλό μπουφάν
και εφόσον διανυκτερεύσετε στο βουνό (προτείνεται!!), υπνόσακο και σκηνή.
• Για τα πρωϊνά σας, η περιοχή προσφέρεται για υπέροχες βόλτες στα Τρίκαλα, στην Καρυά και στις πανέμορφες γύρω περιοχές ή για μπάνιο στον Πευκιά στο Ξυλόκαστρο ή στη λίμνη Δόξα. Για να έλθετε, από την Εθνική οδό Κορίνθου – Πατρών βγαίνετε στην έξοδο για Ξυλόκαστρο-Τρίκαλα και αμέσως συνεχίζετε για Τρίκαλα. Περνάτε τα Τρίκαλα και συνεχίζετε προς το Αθλητικό Kέντρο Ζήρειας. Όλοι οι δρόμοι είναι πολύ καλοί όπως και η οδική σήμανση. Οικολογικές προτάσεις και δράσεις:

• Το φεστιβάλ μας συμμετέχει στο “Κάλεσμα για τον Κορινθιακό κόλπο” – διαφεστιβαλική δράση για την προώθηση μέτρων προστασίας του Κορινθιακού κόλπου.
• Το φεστιβάλ μας στηρίζει έμπρακτα την κατανάλωση τοπικών και Ελληνικών προϊόντων:
“Στο Ziria Music Festival τρώμε και πίνουμε τοπικά και Ελληνικά”

Καλή αντάμωση στο καλύτερο Ziria ever! Απλά να είστε εκεί! Όλα θα είναι ελεύθερα και πάντα πιο ποιοτικά και οργανωμένα από την …προηγούμενη!!! Για αναλυτικές πληροφορίες επισκεφθείτε το official site του φεστιβάλhttp://www.ziriafestival.gr

 

Από τη σελίδα του φεστιβάλ στο fb.

Τουριστικά.. ~ Γράφει ο Κώστας Μιχόπουλος

Τα πρώτα χρόνια, όταν ξεκίνησε ο τουρισμός στην Ελλάδα, είχαμε συνολικά περί τις 300.000 ως 500.000 επισκέψεις ξένων το χρόνο. Τότε όμως το Ξυλόκαστρο και η περιοχή είχε σημαντικό μερίδιο από αυτούς, γύρο στις 40.000, που είχαν κινητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία του τόπου. Κόσμος δούλευε, μαγαζιά έκαναν τζίρο , αγροτικά προϊόντα διαθέταμε επί τόπου σε καλές τιμές, άλλη γιορτινή ατμόσφαιρα, συνωστισμός και από Ελληνες από αλλού, που ήθελαν να έχουν επαφή με τους ξένους, οικοδομική δραστηριότητα στο διάσημο πανευρωπαϊκά τουριστικό θέρετρό μας κτλ. Μέχρι και 20 γαϊδούρια είχαν επιστρατευτεί που κάνανε βόλτες τους ξένους αντί αδρής αμοιβής.-

Τώρα με 30.000.000 ξένους επισκέπτες το χρόνο!! στην Ελλάδα είναι ζήτημα αν η περιοχή του Ξυλοκάστρου, υποδεχτεί 200-300 άτομα! Λυπηρό να διαπιστώνει κανείς ότι κυρίως από αυτόν το λόγο, ο τόπος μας, εκτός από τη γενική οικονομική κρίση, μαστίζεται και από τη δική του, ίσως χειρότερη της πρώτης! Πλήρης ακινησία, αβελτηρία και παθητικότητα. Ευτυχώς που υπάρχουν για κανά δύο μήνες οι Ελληνες επισκέπτες, που έχουν από την εποχή της ανόδου κατοικίες και συνεχίζουν να έρχονται. Η οικονομία του Ξυλοκάστρου έχει φανερά καθίσει και το φαινόμενο δε μοιάζει να μας ανησυχεί! Μοιρολατρικά αποδεχτήκαμε την υποβάθμιση και την οικονομική περιθωριοποίηση. Κρίμα γιατί, χωρίς ίχνος τοπικισμού, έχοντας πολύ ταξιδέψει, ξέρω καλά ότι η περιοχή μας έχει σπάνια φυσική ομορφιά, ηλιοφάνεια και κλίμα από τα καλύτερα του κόσμου, πολιτισμό, συγκοινωνίες και πλεονεκτική γεωγραφική θέση, αναφορικά με τα τουριστικά ενδιαφέροντα, αφού η Αθήνα, οι Μυκήνες και η Επίδαυρος, η Ολυμπία, η Αρχ. Κόρινθος και οι Δελφοί μας περιβάλλουν σε ίσες περίπου χιλιομετρικές αποστάσεις.-

Τι να κάνουμε; Πολλά μπορούν να γίνουν και να επανακάμψει το τουριστικό ρεύμα, άλλά χρειάζεται προσπάθεια, πείσμα, αγώνας, συνεργασία, πρόγραμμα και στόχοι στους οποίους θ΄αφιερωθούμε. Σίγουρα θα υπάρξουν δυσκολίες από το τέρας της γραφειοκρατίας που καραδοκεί και νομοθετικά εμπόδια, που όμως ανατρέπονται σε χρόνο μηδέν, αν υπάρξει πολιτική βούληση. Αυτή όμως διαμορφώνεται αν πείσουμε και εν ανάγκη πιέζοντας ανελέητα εξαναγκάσουμε κάθε πολιτειακό παράγοντα να μας ακούσει και να δεχτεί τα αιτήματά μας.-

Με συντομία τρείς εφικτοί στόχοι τουριστικής ανάπτυξης:

Α) ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ (ΑΓΡΟΚΗΠΙΟ): Πρόκειται για μια έκταση 75 περίπου στρεμμάτων!! σε θέση εξαιρετική, αφού ίσως όμοιά της δεν υπάρχει στην Ελλάδα, που παραμένει ανεκμετάλλευτη και περίπου άχρηστη. Δεν προσφέρει τίποτα στον αγροτικό κόσμο, αλλ΄απασχολεί καμιά δεκαριά εμμίσθους. Αν η έκταση παρεχωρείτο στο Δήμο μας, και ο Δήμος την παραχωρούσε για κατασκευή και λειτουργία τουριστικού συγκροτήματος, δε μπορείτε να φανταστήτε τι μπορεί να γίνει εκεί!! Ονειρεύτηκα ένα χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει στο ανώτατο επίπεδο, με όλες τις ανέσεις, το λιγότερο 2.500 ξένους ανά πάσα στιγμή. Η ΠΕΟ να γίνει υπόγεια σ΄όλη την πρόσοψη και να ενοποιηθεί με το Δάσος, όπου όμως δεν θα επιτραπεί καμία κατασκευή, και θα παραμείνει προσιτό στην κοινή χρήση. Η παρουσία του Κέντρου Υγείας δίπλα είναι πλεονέκτημα, γιατί ο καθένας προτιμάει να είναι κοντά σ΄ ένα Σταθμό Πρώτων Βοηθειών. Αν μάλιστα μπορούσε ν΄αναβαθμιστεί, θα μπορούσε να προσελκύσει και ένα άλλο είδος παρατεταμένου τουρισμού, τον θεραπευτικό και των συνταξιούχων του Βορρά, όπως γίνεται μ΄επιτυχία στην Κροατία. Οι μισθωτοί του Αγροκηπίου φυσικά δεν θ΄απολυθούν, αλλά θα χρησιμοποιηθούν κάπου παραγωγικότερα. Οι ξένοι θ΄ απλωθούν, ως συνήθως, παντού στην περιοχή και αντιλαμβάνεστε τι αυτό σημαίνει!! Δεν συνεχίζω, αφήνω τον καθένα σας να φανταστεί τα άμεσα και έμμεσα οφέλη απ΄ αυτό το έργο, που μπορεί από μόνο του ν΄αναστήσει την οικονομία του τόπου μας.-

Β) ΠΑΛΗΟ ΓΗΠΕΔΟ: Άλλος ένας εξαιρετικός χώρος 17 περίπου στρεμμάτων που ευτυχώς ανήκει στο Δήμο. Και εκείνος παραμένει άχρηστος. Παρόμοια αξιοποίηση και εκεί είναι δυνατή, με την ΠΕΟ υπόγεια και καλαίσθητη ενοποίηση με την εξαιρετική παραλία, μέσα στα δέντρα, με δυνατότητα σπουδαίων κατασκευών. Τα 17 στρέμματα είναι τεράστια έκταση και μπορεί να γίνει και εκεί μεγάλη μονάδα υποδοχής 800 τουλάχιστον ξένων ανά πάσα στιγμή.-

Γ) ΠΑΡΚΟ ΚΥΛΟΦΟΡΙΑΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΙΟΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ:
Βρίσκεται δίπλα στα ωραία έργα που κοσμούν το Σύθα, το λιμάνι και την εξαιρετική παραλία που έχει δυτικά δημιουργηθεί, τα θέατρα, το ποδ. γήπεδο, τα γήπεδα τένις και μπάσκετ, δρόμους πρόσβασης και μερικά ποιοτικά δημιουργήματα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Δυστυχώς δεν χρησιμοποιείται κατά τον προορισμό του.αα Μπορεί όμως να μετατραπεί, με μικρή σχετικά δαπάνη, σ΄ ένα θαυμάσιο κάμπινγκ τροχόσπιτων με τις αναγκαίες παροχές νερού και ηλ. ρεύματος, μαζύ με μια ευρύχωρη προκατασκευή στο κέντρο, σαν χώρο υποδοχής, αναψυχής, προσφοράς προχείρου φαγητού και όσων άμεσα χρειάζεται ένας ταξιδευτής με τροχόσπιτο. Θα πρέπει να προστεθεί φροντισμένη πυκνή και σκιερή δενδροφύτευση. Όταν γίνει γνωστό νομίζω ότι θα προτιμηθεί και θα φιλοξενήσει, αντί μικρού αντιτίμου, πολλούς, αρκεί να μην το δούμε στενόκαρδα και ν΄αποβλέψουμε περισσότερο στα έμμεσα οφέλη.-
Οι λεπτομέρειες επαφίενται στη φαντασία των ειδικών και οι αναμενόμενες αντιρρήσεις παραπέμπονται στις καλένδες του άκαρπου σκεπτικισμού, των οπαδών της ακινησίας και των εχθρών κάθε προόδου.-

 

Το κείμενο είναι του κ. Κώστα Μιχόπουλου όπως δημοσιεύθηκε σε δημόσια ομάδα στο facebook με θέμα το παλαιό και το νέο Ξυλόκαστρο.

Στον Παννεμεατικό ο Τάσος Μπλάτσος

Το μεταγραφικό του «σαφάρι» στην Αργολίδα συνεχίζει ο Παννεμεατικός, ο οποίος ανακοίνωσε την απόκτηση του Τασου Μπλάτσου, που έμεινε ελεύθερος από τον ΠΑΟΚ Κουτσοποδίου.

Ο 33χρονος αμυντικός μέσος, αποφάσισε να …γυρίσει σελίδα και να αποχωρήσει από την ομάδα του Κουτσοποδίου, στην μοναδική ομάδα που αγωνίστηκε ως τώρα στην καριέρα του, της οποίας ήταν και αρχηγός και φυσικός ηγέτης μέσα στο γήπεδο.

Όπως φαίνεται όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν και ο Μπλάτσος θα φορέσει τη φανέλα του Παννεμεατικού, με τους ανθρώπους του συλλόγου να είναι απόλυτα ικανοποιημένοι και με τη συγκεκριμένη συμφωνία.

Το νέο μεταγραφικό απόκτημα των «βυσσινί», στις πρώτες του δηλώσεις τόνισε:

«Είμαι πολύ ικανοποιημένος για το συμβόλαιο εμπιστοσύνης που έδειξε η ομάδα του Παννεμεατικού στο πρόσωπο μου.

Εύχομαι να φανώ αντάξιος των προσδοκιών του ΔΣ και της ιστορίας της ομάδας, να ευχηθώ πάνω από όλα να έχουμε υγεία ,οι συμπαίχτες μου και εγώ και όλοι μαζί να κάνουμε το καλύτερο δυνατό και να φτάσουμε τον Παννεαματικό εκεί που του αξίζει».

Πηγή: apopsi24.gr – Δημήτρης Μανωλάκης