Μάρκος Μίνδλερ, ο ιδρυτής των ναυτοπροσκόπων..

Ο Μάρκος Μίνδλερ είναι ο ιδρυτής της 3ης ΟΑΝ. Γεννήθηκε στις 28-3-1860 στην Αθήνα και σπούδασε Νομικά. Το 1880 ονομάστηκε Διδάκτωρ της Νομικής. Το 1885 διορίστηκε στο Πρωτοδικείο και αργότερα στο Εφετείο σαν άμισθος Πάρεδρος. Απόφοιτος του Ωδείου Αθηνών, μετείχε σαν τακτικό μέλος στις πρώτες του συναυλίες. Μανιώδης φίλαθλος, ιστιοπλόος, κωπηλάτης, ακούραστος χειμερινός κολυμβητής. Διετέλεσε γιά πολλά χρόνια μέλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΓΑΣ, του Ναυτικού Ομίλου Νέου Φαλήρου, του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, του Ποδηλατικού Συλλόγου και άλλων σωματείων.

Γιός του Ιωσήφ Μίνδλερ, ο οποίος εισήγαγε την στενογραφία στην Ελλάδα, υπηρέτησε ως Διευθυντής στο στενογραφικό τμήμα της Βουλής από το 1886 γιά … 51 χρόνια. Αποχώρησε το 1937 με τον βαθμό του Γενικού Διευθυντού. Εκεί γνώρισε τον Βουλευτή Αττικοβοιωτίας και Πρόεδρο του Δ.Σ. του Σ.Ε.Π. Νεγρεπόντη και έγινε μέλος της προσκοπικής οικογένειας. Ανέλαβε σαν Αρχηγός της 3ης Ομάδος Αθηνών Ναυτοπροσκόπων, η οποία απετελέσθη κατά τον χωρισμό του Σώματος σε Ομάδες, από προσκόπους και βαθμοφόρους του Αθ. Λευκαδίτη. Την Ομάδα δε αυτή οδήγησε με τον τίτλο του Ιδρυτού Αρχηγού επί 36 συνεχή έτη. Το 1914 ανέλαβε την Εφορεία Αθηνών και λίγο αργότερα έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Το 1915 έγινε μέλος του Δ.Σ. και Γενικός Γραμματεύς του Σ.Ε.Π. (έως το 1920 και ξανά 1926-1934 και 1938-1939) Ποτέ όμως δεν εγκατέλειψε την Ομάδα του, 3η Ο.Α.Ν, στην οποία το 1918 προσέθεσε την 3η Ομάδα Μαθητευομένων (Λυκοπούλων) και την 3η Ομάδα Προσκόπων και την ονόμασε Αον Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Αθηνών.

Στις 24-3-1948, επινεύσει της Α.Μ. του Βασιλέως, ανεκηρύχθη Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων, έως τον θάνατό του. Ο γιός του Γεώργιος, που υπήρξε κι αυτός υπαρχηγός της 3ης Ναυτοπροσκόπων, κατά την Κατοχή ήταν Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Ο Μ.Μ. τιμήθηκε με πολλά παράσημα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ξένων κρατών και του Σ.Ε.Π, όπως : Ανώτερος Ταξιάρχης Γεωργίου Α’, Ταξιάρχης Φοίνικος, Χρυσούς Σταυρός Σωτήρος, Μετάλλιο Πόλης Αθηνών, κ.α.

MarkosMindler.gif

Ο Μάρκος Μίνδλερ, ο στυλοβάτης του Ελληνικού Προσκοπισμού, ο Ιδρυτής Αρχηγός της Ομάδος μας, πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 1957, σχεδόν 100 χρονών. Επειδή η οικογένειά του Ιδρυτή είχε βαυαρική καταγωγή, όταν ο Τάσος Αντωνόπουλος σχεδίασε τον θυρεό της 3ης, χρησιμοποίησε τα χρώματα κόκκινο και μαύρο. Κάθε χρόνο στις 28 Μαρτίου τα παιδιά προσέφεραν στον Ιδρυτή ένα μπουκέτο με κόκκινες και μαύρες τουλίπες. Μετά τον θάνατό του, κάθε χρόνο στις 28 Μαρτίου γίνεται τρισάγιο στο Α΄ νεκροταφείο στην μνήμη όλων των μελών της 3ης Ομάδας που δεν ζούν πιά. Πάνω στην πλάκα αφήνουμε ένα μπουκέτο κόκκινες και μαύρες τουλίπες. Το 2006 έγινε το πεντηκοστό μνημόσυνο.

Πηγή: wiki.3oan.gr

Πώς σκοτώνει η κλιματική αλλαγή

Μέσα από ένα μικρό βίντεο του National Geographic, διάρκειας μόλις ενός λεπτού, ο φωτογράφος Πολ Νίκλεν και η ομάδα του καταφέρνουν να αποτυπώσουν στην πράξη το κόστος και τον πραγματικό αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής. Μία αρκούδα πεθαίνει της πείνας σε έναν κόσμο που κουρσεύει τους πόρους του πλανήτη αλόγιστα και χωρίς καμία συναίσθηση της ζημιάς που συντελείται.

«Όταν οι επιστήμονες λένε πως οι αρκούδες εξαφανίζονται, θέλω οι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν το πώς μοιάζει όλο αυτό. Οι αρκούδες θα πεινάσουν μέχρι θανάτου» δήλωσε ο φωτογράφος στο National Geographic, συμπληρώνοντας ότι «έτσι ακριβώς μοιάζει μία αρκούδα που λιμοκτονεί».

Όπως αναφέρει το διεθνές έντυπο, ο Νίκλεν έχει μεγαλώσει στο βόρειο τμήμα του Καναδά. Βιολόγος αρχικά στο επάγγελμα, μεταπήδησε γρήγορα στη φωτογραφία, έχοντας φωτογραφήσει περισσότερες από 3.000 αρκούδες στην άγρια φύση. Όμως αυτή η αρκούδα που φωτογράφησε έμελλε να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες εικόνες τής ζωής του.

Στο βίντεο, μία αποστεωμένη πολική αρκούδα με εμφανή τα σημάδια της πείνας και της κακουχίας αναζητεί τροφή σε ένα μέρος που κάποτε καλυπτόταν από πάγους, στα νησιά Μπάφιν του Καναδά, φτάνοντας στο σημείο να ψάξει ακόμα και στα σκουπίδια των ψαράδων που βρίσκονται κοντά της. Δεν βρίσκει ούτε εκεί τίποτα και συνεχίζει την αναζήτησή της. «Το να δίνεις φαγητό σε πολικές αρκούδες είναι παράνομο» εξηγείται στο βίντεο. «Αν η αρκούδα δε βρει τροφή, δεν τις απομένουν πάρα μόνο λίγες ώρες ζωής ακόμα»…

Δείτε το βίντεο του National Geographic:

Πηγή: thepressproject.gr

Δωρεάν προπονήσεις στίβου για παιδιά στο Ξυλόκαστρο

Μπορεί το Ξυλόκαστρο να μην διαθέτει ακόμα τις κατάλληλες αθλητικές υποδομές, για όσα παιδιά επιθυμούν να αθληθούν σε ατομικό επίπεδο, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία και πάνω απ’ όλα μεράκι που αψηφούν οποιεσδήποτε δυσκολίες και θέτουν ως απώτερο σκοπό την μαζική συμμετοχή της Νεολαίας στον Αθλητισμό. Επίσης η πόλη μας διαθέτει πολλούς Επιχειρηματίες που στηρίζουν έμπρακτα τέτοιες προσπάθειες. Προκειμένου λοιπόν το Ξυλόκαστρο να πρωταγωνιστεί στον Κλασσικό Αθλητισμό, όπως τις δεκαετίες ΄80 και ΄90, ξεκινάμε το ερχόμενο Σάββατο 16 Δεκεμβρίου στις 10 το πρωί στο Γυμνάσιο Ξυλοκάστρου ΔΩΡΕΑΝ προπονήσεις Στίβου για αγόρια και κορίτσια Δημοτικού – Γυμνασίου – Λυκείου.

Παρακαλούμε οι αθλούμενοι να συνοδεύονται υποχρεωτικά από γονέα – κηδεμόνα και να διαθέτουν Ιατρική βεβαίωση (απλή φωτοτυπία του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή που προσκομίζουν στα Σχολεία). Σας περιμένουμε!

Μας τρόμαξε ο Άγγελος Βαραβέρης, όμως τέλος καλό όλα καλά..

Μας τρόμαξε χθες ο Άγγελος Βαραβέρης με την φωτογραφία που ανάρτησε στο facebook αλλά και όσους βρέθηκαν νωρίτερα στο ΔΑΚ Κορίνθου, για το παιχνίδι ανάμεσα στον Άγιο Γεώργιο και την Ελλάς Βέλου.

Ο νεαρός αμυντικός των Κορίνθιων, όπως αναφέρουν τα ρεπορταζ, ύστερα από δυνατή εναέρια κόντρα και σύγκρουση, έπεσε στο έδαφος με αιμορραγία στο πρόσωπο. Με γρήγορες ενέργειες του γιατρού του αγώνος αλλά και του ΕΚΑΒ ο αθλητής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Κορίνθου, όπου του τοποθετήθηκαν ράμματα.

Με ανάρτησή του έπειτα στο fb ο Λουτρακιώτης άσσος μας ενημέρωσε πως τέλος καλό όλα καλά.

Περαστικά ρε φάτσα και σιδερένιος!

Δείτε τι συνέβη στην 12η αγωνιστική της Α’ ΕΠΣ Κορινθίας..

Με την Κόρινθο να κερδίζει την ένσταση που κατέθεσε για τον αγώνα με την Κόρινθο 2006 και να βρίσκεται πλέον στην κορυφή της βαθμολογίας, συνεχίστηκε ο φετινός μαραθώνιος της Α’ ΕΠΣ Κορινθίας. Πάμε να δούμε αναλυτικά τι συνέβη στα γήπεδα του Νομού μας την χθεσινή ημέρα.

Αποτελέσματα 12ης αγωνιστικής ημέρας:

ΑΟ Σπαθοβουνίου – Κόρινθος 2-4

Άγιος Γεώργιος – Ελλάς Βέλου 1-2

Ηρακλής Λεχαίου – Ηρακλής Ξυλοκάστρου 0-1

Παννεμεατικός – Κόρινθος 2006 0-4

Θύελλα Πετρίου – Τενεάτης Αθικίων 0-0

Πανσολυγειακός – Δάφνη Εξαμιλίων 1-0

Ολυμπιακός Άσσου – Αστέρας Δερβενίου 0-3

Πανκαμαριακός – Ισθμιακός 3-0

 

Βαθμολογία

  1. Κόρινθος 36
  2. Κόρινθος 2006 33
  3. Ηρακλής Ξυλοκάστρου 20
  4. Πανκαμαριακός 20
  5. Άγιος Γεώργιος 20
  6. Παννεμεατικός 17
  7. Θύελλα Πετρίου 16
  8. Ελλάς Βέλου 15
  9. Ισθμιακός 15
  10. Τενεάτης Αθικίων 14
  11. Ηρακλής Λεχαίου 11
  12. Αστέρας Δερβενίου 11
  13. Ολυμπιακός Άσσου 10
  14. Σπαθοβούνι 8
  15. Δάφνη Εξαμιλίων 8
  16. Πανσολυγειακός 6

 

  • Η Κόρινθος 2006 έχει ένα μηδενισμό
  • Η Θύελλα Πετρίου έχει -2 βαθμούς

Pre Game: Η 9η αγωνιστική έρχεται για τον 6ο όμιλο της Γ’ Εθνικής

Η 9η αγωνιστική ημέρα πλησιάζει για τους εκπροσώπους μας στην Γ’ Εθνική και τον 6ο όμιλο αυτής. Απαιτητική όπως ήταν πρώτη και όπως θα είναι μέχρι το τέλος του δύσκολου ομίλου στον οποίο συμμετέχουν οι Κορινθιακές ομάδες.

Προς Πειραιά θα ταξιδέψει ο ΑΟ Λουτράκι για να αντιμετωπίσει το φαβορί του ομίλου Προοδευτική. Έπειτα από το παιχνίδι του στην Ρόδο και την ισοπαλία με τον Ιάλυσο, έρχεται ακόμη μια δύσκολη εκτός έδρας αναμέτρηση. Το νεανικό σύνολο των “οράνιε” όμως δείχνει πως δεν αφήνει κανένα ματς στην τύχη του και πως είναι πολύ σκληρό καρύδι. Φαβορί η ΠΡΟΟ αλλά οι Λουτρακιώτες έχουν μάθει στα δύσκολα.

Ίδια πορεία πάνω – κάτω θα ακολουθήσει και ο Πέλοπας αφού θα φιλοξενηθεί από τον Εθνικό. Εχουν δείξει βελτίωση οι Πελοπίδες και παλεύουν για το καλύτερο, με την τύχη συχνά να μην τους κάνει το χατίρι. Ο Εθνικός από την 2η θέση του ομίλου μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι, και έτσι οι κόκκινοι του κύριου Γκόφα έχουν δύσκολο έργο μπροστά τους. Το σίγουρο είναι πως θα κυνηγήσουν ότι καλύτερο μπορούν από το παιχνίδι.

Την Ρόδο υποδέχεται ο ΑΟ Ζευγολατιού στην Βόχα την Κυριακή. Και η Ρόδος είναι ομάδα από το πάνω ράφι που λέμε και δεν πρόκειται για εύκολο αντίπαλο. Και βαθμολογικά δηλαδή τα πηγαίνει μια χάρα από την 4η θέση. Οι “μπλε” από την άλλη κάνουν την δική τους προσπάθεια. Μπορεί να μην έχουν καταφέρει ακόμη να μαζέψουν βαθμούς, όμως μετράει η εμπειρία για το νεανικό σύνολο του Κολλιάκου. Εμπειρία που στο μέλλον μπορεί να αποδώσει καρπούς.

 

Αναλυτικά το πρόγραμμα της 9ης αγωνιστικής:

Προοδευτική – ΑΟ Λουτράκι

Εθνικός – Πέλοπας Κιάτου

ΑΟ Ζευγολατιού – Ρόδος

Ιωνικός – Κερατσίνι

Διαγόρας – Δόξα Ασπροπύργου

Pre Game: Τι θα δούμε το ΣΚ που έρχεται στα γήπεδα της Κορινθίας..

Δείτε το πρόγραμμα των αγώνων για την ΕΠΣ Κορινθίας το Σαββατοκύριακο που έρχεται… 

 

Α’ Κατηγορία – 12η αγωνιστική ημέρα:

Ολυμπιακός Άσσου – Αστέρας Δερβενίου

Ηρακλής Λεχαίου – Ηρακλής Ξυλοκάστρου

ΠΑΣ Αγίου Γεωργίου Κορίνθου – Ελλάς Βέλου

ΑΟ Σπαθοβουνίου – ΠΑΣ Κόρινθος

Θύελλα Πετρίου – Τενεάτης Αθικίων

Παννεμεατικός – Κόρινθος 2006

Πανκαμαριακός – Ισθμιακός

Πανσολυγειακός – Δάφνη Εξαμιλίων

 

Β’ Κατηγορία – 12η αγωνιστική ημέρα:

Πανευρωστινιακός – Ταρσινά ’97

ΠΑΣ Κλένια – Σαρωνικός Γαλατακίου

ΑΟ Λυκοποριάς – Φωκάς Αρχαίων Κλεωνών

Ποσειδών Κυρά Βρύσης – Αστέρας Κορίνθου

Αγ. Θεόδωροι – ΑΟ Περαχώρας

Πρόοδος Αγίου Βασιλείου – Θύελλα Κάτω Διμηνιού

ΠΑΣ Κύψελος – Ατρόμητος Χιλομοδίου

Αρης Βοχαϊκού – Ολυμπιακός Λουτρακίου

 

Γ’1 Όμιλος – 8η αγωνιστική ημέρα:

Βελλερεφών Αρχαίας Κορίνθου – Ακαδημία Λεχαίου

Αρης Αρχαίας Κορίνθου – ΑΟ Μαψού

Εθνικός Ξυλοκέριζας – Σοφικό ’05

ΑΠΣ Αγιάννης – Αίας Κορίνθου

Ρεπό: Αετός Αγγελοκάστρου

 

Γ’2 Όμιλος – 8η αγωνιστική ημέρα:

ΑΟ Λαύκας – Απέσσας Χαλκίου

ΑΟ Ασπροκάμπου – Νέοι Στιμάγκας

ΑΟ Λεχαίου – Αναγέννηση Κιάτου

Παμφενεατικός – Προοδευτική Περιγιαλίου

Ρεπό: Αετός Κρυονερίου

 

 

Η μεγαλύτερη οπαδική εκδρομή όλων των εποχών

Αναδημοσίευση από το sombrero.gr

Υπάρχουν πολλές χώρες στις οποίες το ποδόσφαιρο λατρεύεται υπερβολικά αλλά ελάχιστες πλησιάζουν το επίπεδο της λατρείας που απολαμβάνει το παιχνίδι στη Βραζιλία. Κι αυτό είναι ένα δεδομένο που το γνωρίζουν σχεδόν όλοι, ακόμα κι αν δεν έχουν ταξιδέψει ποτέ στη Λατινική Αμερική, ακόμα κι αν οι γνώσεις τους για το ποδόσφαιρο περιορίζονται στα πολύ βασικά.

Γιατί η Βραζιλία είναι το ποδόσφαιρο. Δεν το ανακάλυψε αυτή, δεν το προώθησε αυτή, δεν όρισε τους κανόνες του αυτή αλλά από τη στιγμή που το γνώρισε, το αγκάλιασε, το γέμισε με τη μαγεία της, του “άλλαξε τα φώτα“, το έκανε δικό της, όπως ο Johnny Cash έκανε δικό του το “Hurt” των ΝΙΝ.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Βραζιλία

Μιλάμε για μια χώρα στην οποία οι άνθρωποι παίζουν ποδόσφαιρο σε γήπεδα φτιαγμένα σε εκτάσεις που γεωμετρικά (!) δεν δικαιολογούν την ύπαρξη γηπέδουσε φαβέλες που κυριαρχεί η φτώχεια και η εξαθλίωση και σε γήπεδα που πλέουν πάνω σε ποτάμια. Μια χώρα που όλα ερημώνουν όταν παίζει η εθνική ομάδα και που ένα ματς μπορεί να φτιάξει ή να καταστρέψει τη ζωή ενός ανθρώπου. Μια χώρα στην οποία υπάρχει τερματοφύλακας με ένα μόνο πόδι και προπονητής που είναι τυφλός! Μια χώρα στην οποία δυο οπλισμένοι τύποι σταμάτησαν μια μέρα του 1999 ένα αμάξι για να το κλέψουν και μόλις αντιλήφθηκαν πως στο πίσω κάθισμα καθόταν ο Πελέ, χαμογέλασαν, του έκαναν την χαρακτηριστική κίνηση με τον αντίχειρα ψηλά που μεταφράζεται παγκοσμίως ως «όλα καλά», ζήτησαν ευγενικά συγγνώμη, έκαναν μεταβολή και έφυγαν.

Σε αυτή τη χώρα λοιπόν, που μπορεί να ανακαλέσει ανά πάσα στιγμή άπειρες τέτοιες ιστορίες, αυτό που έγινε το 1976 μοιάζει σαν απόλυτα φυσιολογική διέξοδος του υπέρμετρου πάθους χιλιάδων ανθρώπων. Κι ας φαίνεται τόσο εντυπωσιακό ως προς το μέγεθος του.

Τον Δεκέμβρη εκείνης της χρονιάς το πρωτάθλημα Βραζιλίας έφτανε στο τέλος του. Τέσσερις ομάδες διεκδικούσαν τον τίτλο και βάσει του περίεργου συστήματος διεξαγωγής (μην με κοιτάς με αυτό το απορημένος ύφος, για τη Βραζιλία μιλάμε) ύστερα από μια σειρά φάσεων με ομίλους, ο πρωταθλητής θα έβγαινε μετά από μονό τελικό, του οποίου το ζευγάρι επίσης θα κρινόταν μετά από μονούς ημιτελικούς. Το ένα ζευγάρι ήταν Ιντερνασιονάλ-Ατλέτικο Μινέιρο. Το άλλο, το οποίο έμεινε και στην ιστορία τελικά, ήταν το Φλουμινένσε-Κορίνθιανς που θα διεξαγόταν στην έδρα των γηπεδούχων, το περιβόητο Μαρακανά.

Λίγες ημέρες πριν το παιχνίδι οι πρόεδροι των δυο ομάδων συναντήθηκαν για τα διαδικαστικά και τότε ακούστηκε από τον πρόεδρο της Κορίνθιανς η κουλή ατάκα «Θέλω 80.000 εισιτήρια». Η πρώτη απάντηση του προέδρου της Φλουμινένσε ήταν φυσικά του στυλ «Είσαι τρελός; Δεν γίνεται να σου δώσω τόσα» για να ακολουθήσει το αποστομωτικό επιχείρημα «πληρώνω προκαταβολικά». Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.

Οι δυο πρόεδροι αποφάσισαν να κάνουν κοινές εμφανίσεις σε τηλεόραση και ράδιο και σε μια από αυτές ο πρόεδρος της Φλουμινένσε (που είχε φτιάξει μια υπερομάδα αστέρων, η οποία είχε κερδίσει το παρατσούκλι «οδοστρωτήρας», για ευνόητους λόγους) δήλωσε ειρωνευόμενος πως «ακόμα και τους νεκρούς από τους τάφους τους να φέρουν στο Μαρακανά για να τους υποστηρίξουν, η Φλουμινένσε θα κερδίσει» ενώ σε κάποια άλλη αμφισβήτησε έντονα ότι μπορεί η Κορίνθιανς να πουλήσει όλα αυτά τα εισιτήρια, άποψη στην οποία βασιζόταν και η απόφαση του να δεχτεί την απίστευτη πρόταση του αντίπαλου προέδρου. Το φυτίλι είχε ήδη ανάψει. Η συνέχεια περιγράφεται μόνο με μια λέξη: τρέλα.

inva3

Το παιχνίδι είχε οριστεί για την Κυριακή 5 Δεκέμβρη. Την Παρασκευή 52.000 εισιτήρια ταξίδεψαν στο Σάο Πάουλο για να διατεθούν από διάφορα σημεία πώλησης στους οπαδούς της Κορίνθιανς. Τα εισιτήρια εξαφανίστηκαν σε 3 (ΤΡΕΙΣ) ώρες! Τα υπόλοιπα διατέθηκαν σε κάποιες άλλες πόλεις αλλά και στο ίδιο το Ρίο, σε ειδικά εκδοτήρια. Λίγο τα 22 χρόνια υπομονής από τον τελευταίο τίτλο της ομάδας, λίγο οι προκλητικές δηλώσεις του προέδρου της Φλου ξεσήκωσαν τους οπαδούς της Κορίνθιανς που σαν αφηνιασμένοι έψαχναν κάθε πιθανό τρόπο για να φτάσουν στο Ριο, που απέχει κοντά στα 450 χιλιόμετρα από το Σάο Πάουλο.

Όπως είναι φυσικό, μιας και μιλάμε για μια μετακίνηση που έλαβε χώρα 40 χρόνια πριν, τα ακριβή νούμερα των οχημάτων που έκαναν τις τρεις εκείνες ημέρες τη διαδρομή Σάο Πάουλο-Ρίο δεν υπάρχουν. Υπάρχουν φυσικά αμέτρητες εκτιμήσεις που μιλάνε για περισσότερα από 500 ναυλωμένα λεωφορεία αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως οι οπαδοί ταξίδεψαν με όλους τους πιθανούς τρόπους. Κι όταν λέμε όλους, εννοούμε όλους! Με πτήσεις της γραμμής, με πτήσεις τσάρτερ, με πλοία, με τρένα, με λεωφορεία της γραμμής, με εταιρικά λεωφορεία που τις καθημερινές μετέφεραν τους εργάτες στα εργοστάσια (τα οποία δάνεισαν στους εργάτες οι ίδιες οι εταιρείες της πόλης), με νοικιασμένα βανάκια, με αυτοκίνητα, με μοτοσυκλέτες, με ωτοστόπ, με ποδήλατα (!), ακόμα και με τα πόδια για κάποια κομμάτια της διαδρομής! Κι όλα αυτά παρά το γεγονός ότι το παιχνίδι θα μεταδιδόταν κανονικά από την τηλεόραση.

Το μεγαλύτερο μέρος των εκδρομέων έφτασε στο Ρίο το Σάββατο και κατασκήνωσε κυριολεκτικά όπου βρήκε, σε παραλίες και αλάνες. Κάποιοι από αυτούς έκαναν τόσα χιλιόμετρα χωρίς να έχουν καν εισιτήριο κι έτσι κατέληξαν να ψάχνουν όλη την πόλη για απούλητα «μαγικά χαρτάκια». Ορισμένοι εξ αυτών των τρελών που έκαναν ολόκληρο ταξίδι χωρίς σίγουρη θέση στο γήπεδο ήταν τόσο απελπισμένοι που πήγαν να ζητήσουν εισιτήρια από τα γραφεία της Φλουμινένσε! Παραδόξως όλες εκείνες τις ημέρες σημειώθηκαν ελάχιστες συμπλοκές οπαδών και φασαρίες.

Η προσπάθεια της αστυνομίας να ελέγξει όλο αυτό το χαμό ονομάστηκε «Επιχείρηση Κορίνθιανς» και δεν στέφθηκε, όπως είναι λογικό, με απόλυτα επιτυχία καθώς το μποτιλιάρισμα που προκλήθηκε εκείνο το σαββατοκύριακο στην περιοχή του Ρίο έφτανε σε κάποια σημεία τα δέκα χιλιόμετρα. Η συνοικία γύρω από το Μαρακανά βάφτηκε κανονικά στα χρώματα της Κορίνθιανς και ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε είναι ότι μια μέρα πριν το ματς όλα τα μαγαζιά της περιοχής είχαν ξεμείνει από αλκοόλ και τσιγάρα. Εκατοντάδες οπαδοί πήγαν στο ξενοδοχείο που διέμενε η ομάδα και την συνόδεψαν μέχρι το γήπεδο. «Ένιωθα σαν ξένος στην ίδια μου την πατρίδα» έγραψε σοκαρισμένος την άλλη μέρα στο άρθρο του στην εφημερίδα O Globo ο Νέλσον Ροντρίγκεζ, ένας από τους πιο διάσημους Βραζιλιάνους συγγραφείς και φανατικός οπαδός της Φλου.

inva

Οι τελευταίοι εκδρομείς κατέφτασαν στο Ρίο την Κυριακή το πρωί. Οι πόρτες του Μαρακανά άνοιξαν τέσσερις ώρες πριν τη σέντρα και το γήπεδο γέμισε ασφυκτικά μέσα σε λιγότερο από δυο ώρες. Επίσημα στο γήπεδο βρισκόταν 146.043 άνθρωποι. Ανεπίσημα ο αριθμός ξεπερνούσε τις 160.000, αφού μόνο 12-13.000 υπολογίζεται πως ήταν τα παιδιά κάτω των 14 ετών που μπήκαν τζάμπα. Και αν το συνολικό νούμερο δεν είναι και τόσο τρομερό για τα δεδομένα του Μαρακανά, η εικόνα της πλευράς των φιλοξενούμενων ήταν μοναδική. Ο αριθμός φυσικά δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, ειδικά όταν μιλάμε για κερκίδες με στριμωγμένους όρθιους, αλλά σχεδόν κανένας δεν μιλάει για κάτω από 70.000 κόσμο που υποστήριζε την Κορίνθιανς! (Ενημερωτική άσχετη-σχετική σημείωση: Στην Ελλάδα υπάρχουν όλες κι όλες εφτά πόλεις με περισσότερους από 70.000 κατοίκους.) Κάποιοι τους ανεβάζουν στους 80.000 αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Η ιστορία είχε γραφτεί ακόμα και με την πιο συντηρητική εκτίμηση. Αυτή ήταν – και είναι ακόμα – η μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών στον πλανήτη. Σύμφωνα με τα αμέτρητα αφιερώματα (ανάμεσα τους κάποια ντοκιμαντέρ και τουλάχιστον ένα βιβλίο) που ακολούθησαν η εκδρομή αυτή, γνωστή πλέον ως «Invasão Corinthiana» δηλαδή η «εισβολή των Κορίνθιανς», κέρδισε και μια θέση στα ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη μετατόπιση ανθρώπων σε καιρό ειρήνης.

Φυσικά στο επίκεντρο όλης αυτής της τρελής ιστορίας υπήρχε και ένας αγώνας. Παρά το γεγονός ότι η Φλου είχε πολύ ανώτερη ομάδα, γεμάτη με διεθνείς παίκτες, η Κορίνθιανς κατάφερε να πάρει την πρόκριση για τον τελικό στα πέναλτι, αφού το ματς έληξε 1-1. (Για την ιστορία η Κορίνθιανς έχασε στον τελικό από την Ιντερνασιονάλ με 2-0 και οι οπαδοί της περίμεναν έναν ακόμα χρόνο μέχρι να πανηγυρίσουν επιτέλους έναν τίτλο, το Πρωτάθλημα Παουλίστα του 1977.) Κανένας δεν μπορεί να υπολογίσει πόσο βοηθάει μια ομάδα η παρουσία των φιλάθλων της αλλά δεν χρειάζεται να είσαι και υπερβολικά ρομαντικός για να σκεφτείς ότι κάποιο ρόλο θα έπαιξε στην αγωνιστική αυτή υπέρβαση το γεγονός ότι οι παίκτες της Κορίνθιανς βγήκαν να παίξουν σε μια από τις πιο επιβλητικές έδρες του κόσμου, 450 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους και είδαν το μισό γήπεδο να τους αποθεώνει και να τους παροτρύνει.

Λεπτομέρειες από τα χρόνια της αθωότητας!

Γράφει ο Ηλίας Τάσκου / δημοσιογράφος / iliasamfipoli@gmail

myselvi.gr

Ο ελληνικός κινηματογράφος είναι λατρεία μεγάλη. Ακόμα και οι νεότερες γενιές περνούν ώρες ατελείωτες παρακολουθώντας ταινίες που αν και γυρίστηκαν μισό αιώνα πριν μοιάζουν τόσο σημερινές.

Η άνθισή του με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου μέχρι και το θάνατο του Φίνου, το 1977, δημιούργησαν αυτό που λέμε “Χρυσή εποχή”. Ο ελληνικός κινηματογράφος μεγαλούργησε και έφτασε στη κορύφωση μέσα σε αυτή τη χρονική περίοδο και παρότι κάποια στιγμή ήρθε και ο μαρασμός του, η τηλεόραση βοήθησε πολύ στο να διατηρηθεί ζωντανή η μαγεία της χρυσής εποχής.

Ακόμη και η εισβολή νέων ηθών στην ελληνική πραγματικότητα δεν στάθηκε ικανή να ξεθωριάσει η λαμπερή εικόνα εκείνων των ταινιών. Η επαναπροβολή τους στη μικρή οθόνη σχεδόν καθημερινά αποτελεί σίγουρη τηλεθέαση και φυσικά, κανάλια και διαφημιστές ποντάρουν πολλά επάνω σε μια ελληνική ταινία.

1 (1)

Σήμερα που όλοι μας έχουμε δει τουλάχιστον από 10 φορές τη κάθε ταινία, σίγουρα θα θέλαμε να ξέρουμε τι γινόταν πίσω από τις κάμερες, το παρασκήνιο των ταινιών και φυσικά κάποια γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αυτό το μαγικό ταξίδι από τη χρονιά του 1951 και από τη ταινία της Φίνος Φιλμ “Η Αγνή του Λιμανιού”. Ο πρώτος γυναικείος ρόλος του έργου είχε γραφτεί αρχικά για τη Μελίνα Μερκούρη. Τόσο ο Γιώργος Τζαβέλλας (σεναριογράφος και σκηνοθέτης) όσο και ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης επέμεναν για τη συμμετοχή της Μελίνας. Ο Φίνος δεν ήθελε καν να ακούσει το όνομα της, ίσως αυτό να οφειλόταν στη “συμπεριφορά” της Μερκούρη στην Κατοχή, κατά την οποία είχε χάσει το πατέρα του και έτσι ο ρόλος δόθηκε στην Ελένη Χατζηαργύρη. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο σκηνοθέτης αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την έντονη θεατρικότητα του παιξίματος του Γιώργου Γληνού. Ο ρόλος αυτός προοριζόταν για τον Αιμίλιο Βεάκη, τον πρόλαβε όμως ο θάνατος.

1 (2)

Την ίδια χρονιά, το 1951 δηλαδή, ο Αλέκος Σακελλάριος γυρίζει το “Εκείνες που δεν πρέπει ν΄αγαπούν” με τη θεατρική ντίβα της εποχής  Άννα Καλουτά. Ο ρόλος αρχικά είχε δοθεί στην Ειρήνη Παππά αλλά από τα πρώτα γυρίσματα τόσο ο σκηνοθέτης όσο και ο παραγωγός έκριναν ότι οι “σπορτίβ” εμφανίσεις της  δεν την κολάκευαν και γρήγορα πέρασαν στην αντικατάσταση της.

1

Το καλοκαίρι του 1953 ο Γιώργος Λαζαρίδης μεταφέρει στην οθόνη το έργο του ακαδημαϊκού Σπύρου Μελά “Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται”. Εδώ πραγματοποιεί την πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση ο Κώστας Βουτσάς (σε ρόλο κομπάρσου) ενώ η Ζωζώ Σαπουντζάκη τραγουδά το “Τηλεφώνησε μου” του Κώστα Μανιατάκη. Το γύρισμα έγινε στη ταράτσα του θερινού θεάτρου Παλλάς και μάλιστα ανάμεσα στους στίχους υπήρχε και το νούμερο 53131 που ήταν το αληθινό νούμερο του ξενοδοχείου “Εξέλσιορ”. Μετά τη πρεμιέρα της ταινίας έγινε πανικός από τα τηλεφωνήματα που έπαιρναν και ζητούσαν τη Ζωζώ.

91

Το καλοκαίρι του 1957 η ανερχόμενη τότε ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη, γυρίζει πέντε ταινίες που θα της δώσουν το…εισιτήριο για να μπει με νέο αέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Από τις πέντε αυτές ταινίες, τα “Θολά Νερά” (ή “Ζαβολιάρα”, όπως μετονομάστηκε αργότερα) δημιούργησαν στην Αλίκη πολλά προβλήματα. Τα δύσκολα γυρίσματα αλλά και η στάση του παραγωγού αναγκάζουν τη νεαρή ηθοποιό να βγει στις εφημερίδες και να τα πει έξω από τα δόντια. Ο παραγωγός της έκανε μήνυση και η Αλίκη κάθισε στο σκαμνί μαζί με τους υπεύθυνους των εφημερίδων που δημοσίευσαν τη συκοφαντική επιστολή της. Η δίκη πήρε πολλές αναβολές και τελικά έγινε τον Απρίλιο του 1961 και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν. Τα “Θολά νερά” βγήκαν στις αίθουσες στις 4 Απριλίου 1960 με την Αλίκη ντουμπλαρισμένη στις περισσότερες σκηνές.

18198470_1398216206903578_3687670222836608914_n

Περνάμε στη δεκαετία του 60. Η νέα δεκαετία ξεκινά για τη Τζένη Καρέζη με τη ταινία “Χριστίνα”. Η εταιρεία παραγωγής ανακοινώνει πως παρτενέρ της θα είναι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Δυστυχώς η συνεργασία αυτή δεν έγινε ποτέ, αν και είχε ανακοινωθεί στο τύπο, συνοδευόμενη με τη σχετική φωτογραφία από τις υπογραφές των συμβολαίων. Τη θέση του Παπαμιχαήλ παίρνει τελικά ο Ανδρέας Μπάρκουλης. Και μια και έγινε λόγος για τη Τζένη Καρέζη, να σημειώσουμε ότι το νυφικό που φορά στην ταινία της “Τζένη Τζένη”(1966),ήταν αυτό που φόρεσε το Μάϊο του 1962 στο γάμο της με τον Ζάχο Χατζηφωτίου. Και κάτι που ελάχιστοι ίσως να γνωρίζουν για τη μεγάλη σταρ ήταν ότι ο Αλέξης Δαμιανός την είχε σκεφτεί για τον ρόλο της Ευδοκίας στην ομώνυμη θρυλική ταινία του, αλλά τελικά προτίμησε να δώσει τον ρόλο σε μια πολύ νεότερη ερασιτέχνη ηθοποιό, τη Μαρία Βασιλείου.

alimono3

Το 1961 στα γυρίσματα της ταινίας “Αλλοίμονο στους Νέους”, ο μακιγιέρ Dick Bonnor Moris την ώρα που μεταμφιέζει τον Δημήτρη Χόρν στο ρόλο του ηλικιωμένου, ο κορυφαίος ηθοποιός μας είπε κάνοντας χιούμορ: “αντί να μου φέρετε μακιγιέρ να με κάνει γέρο, δεν μου φέρνετε καλύτερα έναν πλαστικό χειρούργο να με κάνει νέο;…”

Μια από τις καλύτερες ταινίες του Κώστα Καραγιάννη υπήρξε σίγουρα το “Ένας μάγκας στα σαλόνια”. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εποχής αρχικός πρωταγωνιστής ήταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν αμέσως μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας “Η Αγάπη μας”. Η αποχώρηση όμως του Παπαμιχαήλ από τον κινηματογραφικό οργανισμό Καραγιάννης – Καρατζόπουλος φέρνει τύχη στον  Γιάννη Βόγλη ο οποίος καλείται να κρατήσει το πρώτο ρόλο στο φιλμ.

Την ίδια περίπου χρονική περίοδο (σύμφωνα πάντα με φήμες και δημοσιεύματα), η Εθνική μας σταρ αρνείται να πρωταγωνιστήσει στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Λιλίκας Νάκου “Η Κυρία Ντορεμί”. Λένε μάλιστα πως είχε έρθει σε επαφή και με το σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη. Φυσικά πολλά υπήρξαν τα δημοσιεύματα που αφορούσαν τα καλλιτεχνικά βήματα της Αλίκης. Ποιoς μπορεί να ξεχάσει τη “πάστα Αλίκη” εμπνευσμένη από τη μεγάλη μας ηθοποιό. Ήταν δημιούργημα του αρχιζαχαροπλάστη Νικόλαου Νικολτσούδη, ο οποίος σύμφωνα με έντυπο της εποχής αποκάλυψε τα υλικά από τα οποία ήταν φτιαγμένα το συγκεκριμένο γλύκισμα: παντεσπάνι και αμυγδαλοκρέμα,νουγκατίνα, μαρέγκα, σαντιγύ και από επάνω κεράσια και πασπάλισμα από καμμένη ζάχαρη. Γλυκές ιστορίες από το παρελθόν μιας σταρ.

Ίσως το καλύτερο μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη να υπήρξε το “Κορίτσια για Φίλημα”. Γυρίστηκε το καλοκαίρι του 1964 από τη Φίνος Φιλμ και για την ιστορία ίσως θα έπρεπε να ειπωθεί ότι είναι η πρώτη ελληνική παραγωγή με στερεοφωνικό ήχο. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1965 στον κινηματογράφο Αττικόν, του οποίου τα μηχανήματα προβολής διαμόρφωσε ο ίδιος ο Φίνος για να έχει το σωστό ηχητικό αποτέλεσμα. Το κοστούμι Οριεντάλ που φορά η Μάρθα Καραγιάννη ανήκει στην χορεύτρια ανατολίτικων χορών Ρέα Μανέλη (εγγονή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και κόρη του κωμικού Φραγκίσκου Μανέλη).

Η Ζωή Λάσκαρη στο φινάλε φορά ένα υπέροχο κοστούμι δανεικό από τη Χρυσούλα Ζώκα, που το είχε φορέσει η τελευταία στη ταινία “Η Κυρία του Κυρίου”. Ανάμεσα στα πολλά κορίτσια στο φινάλε του μιούζικαλ εμφανίζεται και η Μπετίνα Τσοπέη, αδελφή της Κορίνας (Μις Υφήλιος).

Κάτι που ελάχιστοι ίσως έχουν προσέξει  στο κοινωνικό δράμα “Οι απόκληροι της κοινωνίας” είναι ότι η πρωταγωνίστρια Μάρθα Βούρτση εμφανίζεται σε όλο το φιλμ με το ίδιο ρούχο. Στην ταινία του Φίνου “Για ποιόν χτυπά η κουδούνα” η ηθοποιός Μπεάτα Ασημακοπούλου υποδύεται τη μητριά της Νόρας Βαλσάμη και όχι τη μητέρα της για λόγους γυναικείας φιλαρέσκειας! Στο αρχικό σενάριο, του Χρήστου Κυριακού, ο ρόλος της Μπεάτας ήταν ρόλος μητέρας. Όταν η ηθοποιός διάβασε το στόρι δήλωσε ότι θα έπαιζε στο φιλμ μονάχα αν ο ρόλος γινόταν ρόλος μητριάς, μια που η Μπεάτα πίστευε πως ήταν ακόμη πολύ νέα για να έχει κόρη στην ηλικία της Βαλσάμη.

Photo12_ekeines_agapoun

Η επόμενη λεπτομέρεια αφορά τη ταινία “Ο Δήμος από τα Τρίκαλα”(1961). Σε κάποια σκηνή του φιλμ, μέσα στο φωτογραφείο του Γιάννη Γκιωνάκη υπάρχει στο τοίχο μια φωτογραφία-πορτραίτο της Καίτης Πάνου, από τη δεκαετία του 40. Σεναριακά δεν αναφέρεται ούτε αιτιολογείται και αυτό ίσως συμβαίνει μάλλον επειδή η φωτογραφία είναι αρκετά παλαιότερη (πορτραίτο από τα γυρίσματα της πρώτης ταινίας του Φίνου “Η Φωνή της Καρδιάς”) και  θεωρήθηκε ότι το κοινό δεν θα αναγνώριζε το εικονιζόμενο πρόσωπο.

Το 1968 η Ρένα Βλαχοπούλου ανήκει στο δυναμικό του κινηματογραφικού οργανισμού Καραγιάννης Καρατζόπουλος. Η τρίτη ταινία που γυρίζει εκεί είναι η “Ζηλιάρα”, την οποία ξεκίνησε με συμπρωταγωνιστή της το Νίκο Σταυρίδη και τελικά μετά την αποχώρηση του κωμικού μας επιστρατεύτηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Άφησα για το τέλος κάτι που ελάχιστοι ίσως να το έχουν προσέξει. Στο “Δον Ζουάν για κλάματα”, κάποιες στιγμές ακούγεται αντί της Άννας Φόνσου, η Νίτσα Μαρούδα. Αυτό έγινε γιατί όταν ξαναβγήκε η ταινία στις αίθουσες (ο αρχικός τίτλος ήταν το “Μωρό μου”) γυρίστηκαν εκ νέου κάποιες σκηνές -όπως αυτές του αεροδρομίου, που γράφει ένα πανό “ζήτω η επανάσταση της 21ης Απριλίου” ενώ το φιλμ είχε γυριστεί πολλά χρόνια πριν. Είχε χαθεί λοιπόν ο ήχος από κάποια αποσπάσματα που μίλαγε η Φόνσου και την ντουμπλάρισε -άχαρα ομολογουμένως- η Νίτσα Μαρούδα.

Ιστορίες, λεπτομέρειες από τα χρόνια της αθωότητας, που αν αρχίσουμε να τις αφηγούμαστε θα χρειαστούμε τόμους και φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει καταγραφεί περισσότερο στη συνείδηση μας, παρά μόνο λαμπερές εικόνες από τις  μυθικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου…

Ερώτηση του Χρ. Δήμα για την ανάγκη αντιπλημμυρικών έργων στο ύψος του Δήμου Ξυλοκάστρου -Ευρωστίνης

Ερώτηση στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών με αφορμή την ανάγκη αντιπλημμυρικών έργων κατά μήκος των περιοχών της παλαιάς Εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών στο ύψος του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης, κατέθεσε ο Βουλευτής Κορινθίας Χρίστος Δήμας.

Ο κ. Δήμας αναδεικνύει μια σειρά από προβλήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης ειδικά στην επιτακτική ανάγκη εκτέλεσης αντιπλημμυρικών έργων, έπειτα από τη δημιουργία της Ολυμπίας οδού και της νέας Σιδηροδρομικής Γραμμής Υψηλών Ταχυτήτων (ΝΣΓΥΤ). Επιπλέον, ζητά να ενημερωθεί για τις προθέσεις της Κυβέρνησης για την ανακατασκευή της γέφυρας του ποταμού Σύθα, η οποία χρήζει άμεσης ανακατασκευής, καθώς σήμερα κρύβει σημαντικούς κινδύνους για τους διερχόμενους.

Αναλυτικά το κείμενο της Ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς: Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Θέμα: Αντιπλημμυρικά έργα στην Παλαιά Εθνική Οδό Κορίνθου – Πατρών στο ύψος του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης

05.12.2017

κ. Υπουργέ,

Στην παλαιά Εθνική Οδό Κορίνθου-Πατρών, κατά μήκος του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και του Δήμου Αιγίου τα τελευταία τρία χρόνια διαμορφώνονται στην τελική τους μορφή δύο μεγάλοι μεταφορικοί άξονες: η Ολυμπία Οδός και η νέα Σιδηροδρομική Γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων (ΝΣΓΥΤ).

Την ίδια στιγμή όμως, ως αποτέλεσμα των εργασιών που έχουν γίνει, έχουν προκύψει μια σειρά από προβλήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης ειδικά στην επιτακτική ανάγκη εκτέλεσης αντιπλημμυρικών έργων. Η μη υλοποίηση επαρκών αντιπλημμυρικών έργων στην περιοχή είχε ως αποτέλεσμα το 2016 να έχουμε καταστροφικές πλημμύρες στον Δήμο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης όπου εκτός από τις ανυπολόγιστες καταστροφές σε σπίτια, καταστήματα, καλλιέργειες και υποδομές θρηνήσαμε και εναν νεκρό.

Πιο συγκεκριμένα, παρατηρείται πως στο νέο γεωγραφικό ανάγλυφο που έχει δημιουργηθεί, εμφανίζονται σοβαρά πλημμυρικά συμβάντα ακόμα και με βροχές μικρής ή μεσαίας έντασης, τα οποία εκτονώνονται μέσα στις οικιστικές ζώνες των παραλίων του Δήμου. Τα συμβάντα αυτά, εντοπίζονται κυρίως παραπλεύρως των υπαρχόντων ρευμάτων, όπου η συγκέντρωση υψηλών ποσοτήτων υδάτων φαίνεται πως υπερβαίνει τις εκτιμήσεις για την αποτελεσματικότητα των υπαρχόντων αποδεκτών – ρεμάτων, έπειτα από τις παρεμβάσεις που αυτοί έχουν δεχθεί. Το βασικότερο πρόβλημα μάλιστα, εντοπίζεται στην παλαιά εθνική οδό της περιοχής, όπου η μικρή παροχευτική ικανότητα των οχετών, οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι πολλές δεκαετίες πριν, αδυνατούν να ανταποκριθούν στις σημερινές ανάγκες.

Μέχρι στιγμής, τα συμβάντα αυτά αντιμετωπίζονται από τις υπηρεσίες του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης και τη σημαντική συνεισφορά των μηχανημάτων των εργοληπτών της Ολυμπίας Οδού και της ΝΣΓΥΤ. Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτή η κατάσταση δε μπορεί να διατηρηθεί επ’ άπειρο, καθώς οι εργασίες στα δύο μεταφορικά έργα ολοκληρώνονται και ο Δήμος θα μείνει με ελάχιστες δυνάμεις προς αντιμετώπιση των φυσικών φαινομένων.

Επιπλέον, εντός του αστικού ιστού της πόλης του Ξυλοκάστρου και επί της παλαιάς εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών, βρίσκεται η γέφυρα του ποταμού Σύθα. Πρόκειται για την παλαιότερη γέφυρα κατά μήκος όλης της οδού, δίχως τα στοιχειώδη πεζοδρόμια και τις προδιαγραφές κυκλοφοριακής ασφάλειας, η οποία επιβαρύνεται σημαντικά από το γεωγραφικό ανάγλυφο που έχουν δημιουργήσει τα δύο νέα έργα. Αντίστοιχη υπέρμετρη επιβάρυνση, έχει υποστεί και η παροχετευτικότητα του ποταμού, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω το πρόβλημα, εγκυμονώντας κινδύνους για για τη γέφυρα και την αντοχή της.

Με δεδομένο ότι από το σημείο διέρχονται καθημερινά εκατοντάδες μαθητές, κάτοικοι και τουριστικά λεωφορεία, αντιλαμβάνεστε το μέγεθος των κινδύνων από την υψηλή κυκλοφορία. Είναι χαρακτηριστικό δε, πως τμήματα της παλαιάς προστατευτικής κατασκευής (μπετόν) έχουν καταστραφεί και είναι πλέον επικίνδυνα. Επιπρόσθετα, ο φόρτος της γέφυρας θα ενταθεί από τη στιγμή της έναρξης λειτουργίας του νέου σιδηροδρομικού σταθμού Ξυλοκάστρου, καθώς η κυκλοφορία στην παλαιά εθνική οδό θα αυξηθεί σημαντικά.

Είναι προφανής συνεπώς και χρόνιο αίτημα των κατοίκων της περιοχής η άμεση αντικατάσταση της, προκειμένου να αποτραπούν πολλαπλοί κίνδυνοι για πεζούς και οχήματα, αλλά κυρίως για την αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινομένων.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:

α) Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προχωρήσει το Υπουργείο προκειμένου να αποτραπούν τα πλημμυρικά φαινόμενα στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης και του Δήμου Αιγίου;

β) Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προχωρήσει προκειμένου να ανακατασκευαστεί η γέφυρα του ποταμού Σύθα;